AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง “ข้อห้ามทำเด็ดขาด” ที่แม่พร่ำสอน

“ข้อห้าม” ที่แม่พร่ำสอน..
เมื่อตอนเริ่มทำงาน..แม่สอนให้ระมัดระวังการใช้ชีวิต โตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องรู้จักวางตัวให้ดี แม่ยกตัวอย่างแจ่มจัดชัดเจนมาก ทำให้ลูกเข้าใจโดยที่ไม่ต้องอธิบายอะไรใต้ภาพเลย

แม่สอนว่า..  ในการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นในสังคมการทำงาน   สิ่งที่ “ห้ามทำเด็ดขาด”  คือ  แบ่งก๊กแบ่งเซ็ต มาร์เก็ตเคลื่อนที่ เสียดสีวิจารณ์  ยุ่งพล่านไปทั่ว  แหย่ยั่วอารมณ์  คุยขรมจนเพื่อนระอา  บ้าไสยศาสตร์  ปากตลาดปากบอน หย่อนใจเป็นอาจินต์  นินทาไปทั่ว  ทั้งตัวดีแต่ท่า  ตั้งหน้าขอยืม


แม่สอนว่า..
การแบ่งก๊ก แบ่งเซ็ตในที่ทำงานเป็นเรื่องธรรมดา เราต้องจริตกับใคร ศรศิลป์กินกับใครแล้วชอบอยู่ใกล้คนนั้น เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ การรวมตัวกันต้องรวมเพื่อพัฒนาตนพัฒนางาน ไม่ใช่รวมก๊กแล้วแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน..ถ้าเป็นอย่างนั้นเมื่อไหร่ ให้รู้ไว้เลยว่า ความหายนะกำลังใกล้เข้ามาทุกที

มาร์เก็ตเคลื่อนที่..แม่เข้าใจเรื่องนี้อย่างดียิ่ง เพราะแม่ผ่านบรรยากาศการทำอาชีพเสริมเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัวมาก่อน..ตั้งแต่เล็ก แม่สอนว่า ไอ้ที่จะค้าจะขายเพื่อเสริมรายได้นั้นไม่ผิดอะไร แต่เรื่องอย่างนี้ต้องดูทางลม ดูความเหมาะสม ดูกาลเทศะ ไม่ใช่เจอใครเป็นตะบี้ตะบันขาย..อย่างนี้ใครเขาจะอยากเข้าใกล้ จริงอย่างที่แม่ว่า..เวลาเจอเพื่อน แล้วมันจ้องจะขายนี่เซ็งเลย จะสนุกก็สนุกแบบเกร็ง ๆ เพราะกลัวว่าจะถูกเล็งให้กระจายรายได้

เสียดสี วิจารณ์..แม่เน้นย้ำเรื่องนี้มากว่า ลูกต้องรู้อะไรควร ไม่ควร ต้องรู้ว่าพูดอะไรออกไปแล้วต้องไม่ทำให้คนอื่นเสียหาย ที่สำคัญ คือ อย่าต่อเรื่องร้าย หรือความผิดคิดพลาดของคนอื่นให้ยืดยาว เพราะลูกก็คงไม่อยากให้ใครพูดจาเสียดสีเรา หรือวิจารณ์เราในทางเสียหาย ฉะนั้นต้องไม่ทำกับคนอื่นด้วย

ยุ่งพล่านไปทั่ว..แม่สอนให้รู้ที่รู้ทาง อย่าไปวุ่นวายกับใครเขา เรามีหน้าที่อะไรก็ทำไป ไม่ใช่งานตัวไม่แล้ว เพราะมัวแต่ไปแซว ไปยุ่งเรื่องของคนอื่น ถ้าเราบกพร่องในหน้าที่ เรานั่นแหละที่จะต้องรับผล คนอื่นไม่มีเอี่ยว แม่สอนว่า อย่าเป็นคนที่ “งานคนอื่นยุ่งไปทั่ว แต่งานตัวไม่เสร็จ”

แหย่ยั่วอารมณ์..แม่ว่า คนอย่างนี้มีไว้บ้าง บางทีก็ทำให้บรรยากาศการทำงานครึกครื้นดีเหมือนกัน นั่นต้องหมายถึงแหย่ยั่วอารณ์ให้คนอื่นคลายเครียดนะ แต่ถ้าแหย่ยั่วให้คนอื่นโกรธ หรือเครียดขึ้งนี่..อย่าทำเด็ดขาด บรรยากาศเสียเปล่า ๆ

คุยขรมจนเพื่อนระอา..แม่ว่า เรื่องนี้มีความหมายอยู่ในตัวของมันชัดเจน คือ อย่าโม้ อย่าวางตัวโอ้อวด อย่าเอาแต่จะ”ฝอย” เรื่องของตน อย่าเป็นคน”มีมิลโม้เมตร”..ชัดเลย

บ้าไสยศาสตร์..แม่สอนว่าอย่างมงายในเรื่องอะไรที่จับต้องไม่ได้ ไม่ลบหลู่ แต่อย่างหลงเชื่อ อย่าเป็นอย่างบางคนที่เชื่อจนไร้เหตุผล ประเภทจิ้งจกทักก็ใจเสียแล้ว..แม่ว่ามันเกินไป

ปากตลาดปากบอน..ชัดเจนในตัวอยู่แล้ว แม่ว่า ไม่มีใครชอบคนประเภทนี้หรอก คนพูดอาจสนุกปาก หรือสะใจที่ได้พูด แต่เมื่อวันหนึ่งคน ๆ นั้นกลายเป็น”หัวข้อในการสนทนา”บ้าง ก็คงไม่ชอบ

หย่อนใจเป็นอาจินต์..คนที่จ้องแต่จะลา วันหยุดอะไรที่เขามีให้ทั้งลาป่วย (ป่วยจริง ป่วยการเมือง) ลากิจ..เป็นหยุดหมดแม็ค แม่ว่า พอมาถึงตอนพิจารณาความดีความชอบ จะขอให้ได้เท่าคนอื่นก็คงไม่ใช่ จะไปจะป้อย จะลาจะขาดก็ต้องรู้ว่า นั่นคือภารหน้าที่ของเรา อาจจะต้องเอาไปถมให้คนที่อยู่มีภาระเพิ่มขึ้น..ใครก็ไม่ชอบ

นินทาไปทั่ว..การนินทานี่อย่างไรก็ดูดียาก ใคร ๆ ก็ไม่อยากถูกพูดถึงในทางที่ไม่ดีเป็นแน่ แต่แม่สอนว่า การนินทานั้น ถ้ามองดี ๆ ก็มีอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจ เพราะนี่แหละ คือ กระบวนการควบคุมพฤติกรรมในสังคมของคนบางคน ถ้าไม่อยากถูกนินทาว่าร้าย..จะได้ไม่ทำ

ทั้งตัวดีแต่ท่า..แม่ว่าอย่าเอาแต่เฉิดฉาย กลายเปลือก ปรุงแปลงแต่งท่าทีให้ดูดี แต่ข้างในนั้น”กลวง”ลวงโลก อย่าเป็นคนที่ท่าดีทีเหลว หยิบจับอะไรไม่เป็นมรรคเป็นผล ไม่เป็นเรื่องเป็นราว แม่สอนว่า..การใช้ชีวิตนี่ต้องมีแก่นสาร ไม่ใช่กรีดกรายไปวัน ๆ หาดีอะไรไม่ได้

ตั้งหน้าขอยืม..แม่ว่าสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนจะเสียไปทันทีถ้าเปลี่ยนสถานะเป็นเจ้าหนี้ หรือลูกหนี้ ยิ่งเป็นคนที่ไม่ประมาณตัวต้วยแล้ว เข้าที่ไหนวงแตกที่นั่น

ลูกรู้เพราะแม่สอน
ลูกจึงรักแม่เป็นที่สุด

Photo: ยังอยู่ในโหมดความคิดถึง "ข้อห้าม" ที่แม่พร่ำสอน..<br />
เมื่อตอนเริ่มทำงาน..แม่สอนให้ระมัดระวังการใช้ชีวิต โตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องรู้จักวางตัวให้ดี แม่ยกตัวอย่างแจ่มจัดชัดเจนมาก ทำให้ลูกเข้าใจโดยที่ไม่ต้องอธิบายอะไรใต้ภาพเลย</p>
<p>แม่สอนว่า..<br />
ในการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นในสังคมการทำงาน สิ่งที่ "ห้ามทำเด็ดขาด" คือ<br />
แบ่งก๊กแบ่งเซ็ต  มาร์เก็ตเคลื่อนที่  เสียดสีวิจารณ์  ยุ่งพล่านไปทั่ว  แหย่ยั่วอารมณ์ คุยขรมจนเพื่อนระอา  บ้าไสยศาสตร์  ปากตลาดปากบอน  หย่อนใจเป็นอาจินต์ นินทาไปทั่ว ทั้งตัวดีแต่ท่า ตั้งหน้าขอยืม</p>
<p>แม่สอนว่า..<br />
การแบ่งก๊ก แบ่งเซ็ตในที่ทำงานเป็นเรื่องธรรมดา เราต้องจริตกับใคร ศรศิลป์กินกับใครแล้วชอบอยู่ใกล้คนนั้น เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ การรวมตัวกันต้องรวมเพื่อพัฒนาตนพัฒนางาน ไม่ใช่รวมก๊กแล้วแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน..ถ้าเป็นอย่างนั้นเมื่อไหร่ ให้รู้ไว้เลยว่า ความหายนะกำลังใกล้เข้ามาทุกที</p>
<p>มาร์เก็ตเคลื่อนที่..แม่เข้าใจเรื่องนี้อย่างดียิ่ง เพราะแม่ผ่านบรรยากาศการทำอาชีพเสริมเพื่อหารายได้มาจุนเจือครอบครัวมาก่อน..ตั้งแต่เล็ก แม่สอนว่า ไอ้ที่จะค้าจะขายเพื่อเสริมรายได้นั้นไม่ผิดอะไร แต่เรื่องอย่างนี้ต้องดูทางลม ดูความเหมาะสม ดูกาลเทศะ ไม่ใช่เจอใครเป็นตะบี้ตะบันขาย..อย่างนี้ใครเขาจะอยากเข้าใกล้ จริงอย่างที่แม่ว่า..เวลาเจอเพื่อน แล้วมันจ้องจะขายนี่เซ็งเลย จะสนุกก็สนุกแบบเกร็ง ๆ เพราะกลัวว่าจะถูกเล็งให้กระจายรายได้</p>
<p>เสียดสี วิจารณ์..แม่เน้นย้ำเรื่องนี้มากว่า ลูกต้องรู้อะไรควร ไม่ควร ต้องรู้ว่าพูดอะไรออกไปแล้วต้องไม่ทำให้คนอื่นเสียหาย ที่สำคัญ คือ อย่าต่อเรื่องร้าย หรือความผิดคิดพลาดของคนอื่นให้ยืดยาว เพราะลูกก็คงไม่อยากให้ใครพูดจาเสียดสีเรา หรือวิจารณ์เราในทางเสียหาย ฉะนั้นต้องไม่ทำกับคนอื่นด้วย</p>
<p>ยุ่งพล่านไปทั่ว..แม่สอนให้รู้ที่รู้ทาง อย่าไปวุ่นวายกับใครเขา เรามีหน้าที่อะไรก็ทำไป ไม่ใช่งานตัวไม่แล้ว เพราะมัวแต่ไปแซว ไปยุ่งเรื่องของคนอื่น ถ้าเราบกพร่องในหน้าที่ เรานั่นแหละที่จะต้องรับผล คนอื่นไม่มีเอี่ยว แม่สอนว่า อย่าเป็นคนที่ "งานคนอื่นยุ่งไปทั่ว แต่งานตัวไม่เสร็จ"</p>
<p>แหย่ยั่วอารมณ์..แม่ว่า คนอย่างนี้มีไว้บ้าง บางทีก็ทำให้บรรยากาศการทำงานครึกครื้นดีเหมือนกัน นั่นต้องหมายถึงแหย่ยั่วอารณ์ให้คนอื่นคลายเครียดนะ แต่ถ้าแหย่ยั่วให้คนอื่นโกรธ หรือเครียดขึ้งนี่..อย่าทำเด็ดขาด บรรยากาศเสียเปล่า ๆ  </p>
<p>คุยขรมจนเพื่อนระอา..แม่ว่า เรื่องนี้มีความหมายอยู่ในตัวของมันชัดเจน คือ อย่าโม้ อย่าวางตัวโอ้อวด อย่าเอาแต่จะ"ฝอย" เรื่องของตน อย่าเป็นคน"มีมิลโม้เมตร"..ชัดเลย</p>
<p>บ้าไสยศาสตร์..แม่สอนว่าอย่างมงายในเรื่องอะไรที่จับต้องไม่ได้ ไม่ลบหลู่ แต่อย่างหลงเชื่อ อย่าเป็นอย่างบางคนที่เชื่อจนไร้เหตุผล ประเภทจิ้งจกทักก็ใจเสียแล้ว..แม่ว่ามันเกินไป</p>
<p>ปากตลาดปากบอน..ชัดเจนในตัวอยู่แล้ว แม่ว่า ไม่มีใครชอบคนประเภทนี้หรอก คนพูดอาจสนุกปาก หรือสะใจที่ได้พูด แต่เมื่อวันหนึ่งคน ๆ นั้นกลายเป็น"หัวข้อในการสนทนา"บ้าง ก็คงไม่ชอบ</p>
<p>หย่อนใจเป็นอาจินต์..คนที่จ้องแต่จะลา วันหยุดอะไรที่เขามีให้ทั้งลาป่วย (ป่วยจริง ป่วยการเมือง) ลากิจ..เป็นหยุดหมดแม็ค แม่ว่า พอมาถึงตอนพิจารณาความดีความชอบ จะขอให้ได้เท่าคนอื่นก็คงไม่ใช่ จะไปจะป้อย จะลาจะขาดก็ต้องรู้ว่า นั่นคือภารหน้าที่ของเรา อาจจะต้องเอาไปถมให้คนที่อยู่มีภาระเพิ่มขึ้น..ใครก็ไม่ชอบ </p>
<p>นินทาไปทั่ว..การนินทานี่อย่างไรก็ดูดียาก ใคร ๆ ก็ไม่อยากถูกพูดถึงในทางที่ไม่ดีเป็นแน่ แต่แม่สอนว่า การนินทานั้น ถ้ามองดี ๆ ก็มีอีกมุมหนึ่งที่น่าสนใจ เพราะนี่แหละ คือ กระบวนการควบคุมพฤติกรรมในสังคมของคนบางคน ถ้าไม่อยากถูกนินทาว่าร้าย..จะได้ไม่ทำ</p>
<p>ทั้งตัวดีแต่ท่า..แม่ว่าอย่าเอาแต่เฉิดฉาย กลายเปลือก  ปรุงแปลงแต่งท่าทีให้ดูดี แต่ข้างในนั้น"กลวง"ลวงโลก อย่าเป็นคนที่ท่าดีทีเหลว หยิบจับอะไรไม่เป็นมรรคเป็นผล ไม่เป็นเรื่องเป็นราว แม่สอนว่า..การใช้ชีวิตนี่ต้องมีแก่นสาร ไม่ใช่กรีดกรายไปวัน ๆ หาดีอะไรไม่ได้</p>
<p>ตั้งหน้าขอยืม..แม่ว่าสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนจะเสียไปทันทีถ้าเปลี่ยนสถานะเป็นเจ้าหนี้ หรือลูกหนี้ ยิ่งเป็นคนที่ไม่ประมาณตัวต้วยแล้ว เข้าที่ไหนวงแตกที่นั่น</p>
<p>ลูกรู้เพราะแม่สอน<br />
ลูกจึงรักแม่เป็นที่สุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: