AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง “ครอบครัวนก”

2-3 วันมานี้ คิดถึงแม่มาก.. เหตุเกิดจากมีพ่อนกแม่นกคู่หนึ่ง มาก่อร่างสร้างรังเพื่อลูกรัก อยู่ที่ริมหน้าต่างช่องเล็กของห้องน้ำในห้องแต่งตัว

จริง ๆ แล้วครั้งนี้มิใช่ครั้งแรกแต่อย่างใด..เท่าที่จำได้น่าจะเป็นรังที่ 5 หรือ 6 แล้วละมัง และก็ไม่รู้ว่าเป็นนกคู่เดิม เป็นคู่เดียวคู่กัน หรือเป็นคู่ใหม่ที่มา”คูหารัก”กันหมาด ๆ ใหม่ๆ และทุกครั้งจะเห็นเป็นภาพเดิม ๆ เหมือนเป็นรูปแบบของการสร้างรังที่ตายตัว..ทุกครั้ง คือ จะเห็นนก 2 ตัว บินมาเกาะที่ริมหน้าต่าง (น่าจะเป็นการเซอร์เวย์เบื้องต้น) แล้วต่อจากนั้นนกทั้งคู่ก็จะบินไปสักพัก..บางทีข้ามวัน แล้วจะเห็นนกคู่เดิมนี่แหละบินคาบฟาง และเศษหญ้าแห้งมาตัวละเส้น แล้ววางอย่างละมุนละไม เบาๆ คงจะระวังจังหวะไม่ให้เศษหญ้าแห้งปลิว (คิดเอง เออออ เอาเองนะ) พอต่างตัวต่างวาง ตัวหนึ่งจะอยู่กับที่ เฝ้าอยูตรงนั้นนิ่ง ๆ (คาดว่าน่าจะเป็นตัวเมีย) ในขณะที่อีกตัวหนึ่งนั้นก็บินออกไป แล้วกลับมาพร้อมหญ้าแห้งที่นำมาวางทีละเส้น..ทีละเส้น โดยมีอีกตัสที่รออยู่นั้นช่วยกันจัดวาง..นี่ก็คงเป็นการตกแต่งรวงรังที่จะเคียงคู่อยู่ร่วมกันด้วยรัก

หลังจากนั้น..ตัวเมียก็จะกกไข่ จนฟักเป็นตัวเรียงลำดับตามภาพชีวิตที่เป็นวิถี
แม่นกจะกกลูกจนแข็งแรง สอนการบิน การใช้ชีวิตในถิ่นที่เหมาะที่ควร แล้วปล่อยลูกโบยบินไปตามทาง
คิดว่า..มีนุกรุ่นลูกรุ่นหลานที่คุ้นเคยทำเล แล้วกลับมาสร้างรัง สร้างครอบครัวต่อ ๆ กันมา อย่างที่ว่า 5 – 6 รังดังกล่าว

ที่คิดถึงแม่ก็ช่วงนี้แหละ..
พ่อนกแม่นกก็คงไม่ต่างกับพ่อแม่ของเราหรอก เมื่อมีคู่ และต้องการอยู่เป็นคู่ผัวตัวเมีย ก็ต้องหาที่หาทาง สร้างหลักสร้างรังเป็นของตนเองอย่างนี้

สมัยก่อน..แม่สอนเสมอ
เวลาที่ผึ้งมาสร้างรวงรังหลังตู้ยาของพ่อ หรือ นกมาทำรังบนต้นมะขามเทศ หรือโพรงหลังคาตรงหน้าบ้านเหนือลูกกรงที่ลูกๆ ไปนั่งทำการบ้าน หรือแม่เล่านิทาน พ่ออ่านหนังสือให้ฟังก่อนนอน แม่จะกำชับกำชาลูกและทุกคนในช้าให้ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ทำอะไรที่ประมาทขาดสติจนเป็นการเบียดเบียนหมู่มวลผึ้ง หรือ เหล่าครอบครัวนก ทำให้สัตว์ตัวน้อยต้องเกิดทุกข์เพราะเรา

คิดถึงแม่มาก..ก็ตอนนี้แหละ
เพราะโดยปกติแล้ว เวลาหรรษาและสระสรงลงน้ำนี่จะต้องแหกปาก “ฮาว – ฮอน” (ภาษาพื้น ๆ ทั่วไปเรียกว่า”เห่าหอน”) ลั่นห้องน้ำ..ต้องคร่ำครวญกันเป็นอัลบั้ม ๆ ..รวงทองมาเป็นทิว สุนทราภรณ์มาเป็นเทือก กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ จบไปเจ็ดอัลบั้ม
แต่ตอนนี้ต้องเพลา ๆ..ใช้ชีวิตแบบเบาๆ ซอฟท์ๆ    จะร้องเพลงดังก็เกรงใจแม่นกที่กำลังกกไข่ จะเปิดไปก็เกรงใจครอบครัวนก โดยเฉพาะเจ้าตัวน้อย กลัวว่าแสวไฟจะไปแยงตาให้ผวาตื่น ระหว่างแต่งตัวเคยเปิดทีวีดูข่าว ก็ต้องเพลาๆ เบาๆ เสียง..เกรงใจแม่นกเค้าน่ะ

ตอนนี้เลยหรรษาเงียบ ๆ  อาบน้ำแต่งตัวเหงา ๆ แต่หัวใจฟูพองที่ได้ทำดีเพื่อชีวิตอื่น แม้เป็นชีวิตเล็กๆ แต่ก็ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกที่ได้ทำ

ตอนที่แม่ยังอยู่..
แม่ออกมาให้อาหารปลาคาร์พในสวน แม่เคยแหงนมองดูพ่อนกแม่นกที่กกลูก ๆ อยู่ในรังที่สร้างไว้ในซอกต้อนปาล์ม แม่บอกว่าอย่าทำอะไรมันนะ..มันกำลังตั้งอกตั้งใจเลี้ยงลูก ก็เหมือนแม่เลี้ยงลูกๆ นี่แหละ..ถ้าเสียขวัญจะทำให้กำลังใจลดน้อยถอยลง..สงสารลูก ๆ มัน..ยังเล็กนัก

ตอนนั้นได้คุยกับแม่ถึงเรื่องครอบครัวนกที่มาสร้างรังรักอยู่ที่ริมหน้าต่างช่องเล็กของห้องน้ำในห้องแต่งตัว แม่บอกว่า….
“ดูแลมันดีๆ นะ..บ้านเราร่มเย็น นกก็เลยมาพึ่งพิงอิงอาศัย..ได้บุญดี เราจะได้ร่มเย็นเป็นสุข”

เพราะลูกเชื่อแม่ จึงมีสุขอย่างเช่นทุกวันนี้
รักแม่เป็นที่สุด

ที่มา FB ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง

 

 Photo: 2-3 วันมานี้ คิดถึงแม่มาก..
เหตุเกิดจากมีพ่อนกแม่นกคู่หนึ่ง มาก่อร่างสร้างรังเพื่อลูกรัก อยู่ที่ริมหน้าต่างช่องเล็กของห้องน้ำในห้องแต่งตัว

จริง ๆ แล้วครั้งนี้มิใช่ครั้งแรกแต่อย่างใด..
เท่าที่จำได้น่าจะเป็นรังที่ 5 หรือ 6 แล้วละมัง และก็ไม่รู้ว่าเป็นนกคู่เดิม เป็นคู่เดียวคู่กัน หรือเป็นคู่ใหม่ที่มา"คูหารัก"กันหมาด ๆ ใหม่ ๆ
และทุกครั้งจะเห็นเป็นภาพเดิม ๆ เหมือนเป็นรูปแบบของการสร้างรังที่ตายตัว..ทุกครั้งคือจะเห็นนก 2 ตัว บินมาเกาะที่ริมหน้าต่าง(น่าจะเป็นการเซอร์เวย์เบื้องต้น) แล้วต่อจากนั้นนกทั้งคู่ก็จะบินไปสักพัก..บางทีข้ามวัน แล้วจะเห็นนกคู่เดิมนี่แหละบินคาบฟาง และเศษหญ้าแห้งมาตัวละเส้น แล้ววางอย่างละมุนละไม เบา ๆ คงจะระวังจังหวะไม่ให้เศษหญ้าแห้งปลิว (คิดเอง เออออ เอาเองนะ) พอต่างตัวต่างวาง ตัวหนึ่งจะอยู่กับที่ เฝ้าอยูตรงนั้นนิ่ง ๆ (คาดว่าน่าจะเป็นตัวเมีย)  ในขณะที่อีกตัวหนึ่งนั้นก็บินออกไป แล้วกลับมาพร้อมหญ้าแห้งที่นำมาวางทีละเส้น..ทีละเส้น โดยมีอีกตัสที่รออยู่นั้นช่วยกันจัดวาง..นี่ก็คงเป็นการตกแต่งรวงรังที่จะเคียงคู่อยู่ร่วมกันด้วยรัก

หลังจากนั้น..ตัวเมียก็จะกกไข่ จนฟักเป็นตัวเรียงลำดับตามภาพชีวิตที่เป็นวิถี
แม่นกจะกกลูกจนแข็งแรง สอนการบิน การใช้ชีวิตในถิ่นที่เหมาะที่ควร แล้วปล่อยลูกโบยบินไปตามทาง 
คิดว่า..มีนุกรุ่นลูกรุ่นหลานที่คุ้นเคยทำเล แล้วกลับมาสร้างรัง สร้างครอบครัวต่อ ๆ กันมา อย่างที่ว่า 5 - 6 รังดังกล่าว

ที่คิดถึงแม่ก็ช่วงนี้แหละ..
พ่อนกแม่นกก็คงไม่ต่างกับพ่อแม่ของเราหรอก เมื่อมีคู่ และต้องการอยู่เป็นคู่ผัวตัวเมีย ก็ต้องหาที่หาทาง สร้างหลักสร้างรังเป็นของตนเองอย่างนี้

สมัยก่อน..แม่สอนเสมอ
เวลาที่ผึ้งมาสร้างรวงรังหลังตู้ยาของพ่อ หรือนกมาทำรังบนต้นมะขามเทศ หรือโพรงหลังคาตรงหน้าบ้านเหนือลูกกรงที่ลูก ๆ ไปนั่งทำการบ้าน หรือแม่เล่านิทาน พ่ออ่านหนังสือให้ฟังก่อนนอน แม่จะกำชับกำชาลูกและทุกคนในช้าให้ใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ทำอะไรที่ประมาทขาดสติจนเป็นการเบียดเบียนหมู่มวลผึ้ง หรือเหล่าครอบครัวนก ทำให้สัตว์ตัวน้อยต้องเกิดทุกข์เพราะเรา

คิดถึงแม่มาก..ก็ตอนนี้แหละ
เพราะโดยปกติแล้ว เวลาหรรษาและสระสรงลงน้ำนี่จะต้องแหกปาก "ฮาว - ฮอน" (ภาษาพื้น ๆ ทั่วไปเรียกว่า"เห่าหอน") ลั่นห้องน้ำ..ต้องคร่ำครวญกันเป็นอัลบั้ม ๆ ..รวงทองมาเป็นทิว สุนทราภรณ์มาเป็นเทือก กว่าจะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ จบไปเจ็ดอัลบั้ม 
แต่ตอนนี้ต้องเพลา ๆ..ใช้ชีวิตแบบเบา ๆ ซอฟท์ ๆ
จะร้องเพลงดังก็เกรงใจแม่นกที่กำลังกกไข่ จะเปิดไปก็เกรงใจครอบครัวนก โดยเฉพาะเจ้าตัวน้อย กลัวว่าแสวไฟจะไปแยงตาให้ผวาตื่น ระหว่างแต่งตัวเคยเปิดทีวีดูข่าว ก็ต้องเพลา ๆ เบา ๆ เสียง..เกรงใจแม่นกเค้าน่ะ
ตอนนี้เลยหรรษาเงียบ ๆ 
อาบน้ำแต่งตัวเหงา ๆ แต่หัวใจฟูพองที่ได้ทำดีเพื่อชีวิตอื่น แม้เป็นชีวิตเล็ก ๆ แต่ก็ยิ่งใหญ่ในความรู้สึกที่ได้ทำ

ตอนที่แม่ยังอยู่..
แม่ออกมาให้อาหารปลาคาร์พในสวน แม่เคยแหงนมองดูพ่อนกแม่นกที่กกลูก ๆ อยู่ในรังที่สร้างไว้ในซอกต้อนปาล์ม แม่บอกว่าอย่าทำอะไรมันนะ..มันกำลังตั้งอกตั้งใจเลี้ยงลูก ก็เหมือนแม่เลี้ยงลูก ๆ นี่แหละ..ถ้าเสียขวัญจะทำให้กำลังใจลดน้อยถอยลง..สงสารลูก ๆ มัน..ยังเล็กนัก

ตอนนั้นได้คุยกับแม่ถึงเรื่องครอบครัวนกที่มาสร้างรังรักอยู่ที่ริมหน้าต่างช่องเล็กของห้องน้ำในห้องแต่งตัว แม่บอกว่า.,
"ดูแลมันดี ๆ นะ..บ้านเราร่มเย็น นกก็เลยมาพึ่งพิงอิงอาศัย..ได้บุญดี เราจะได้ร่มเย็นเป็นสุข"

เพราะลูกเชื่อแม่ จึงมีสุขอย่างเช่นทุกวันนี้
รักแม่เป็นที่สุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,205,869 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,205,869 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,205,869 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: