AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง “แม่สอนให้ลูกถือศีลข้อ 4”

แม่สอนให้ลูกถือศีลข้อ 4 มุสาวาทา เวรมณี สิกขาปทํ สะมาทิยามิ
แม่บอกว่า..
ลูกต้องเรียนรู้ว่า ความจริง” คือ หนทางที่จะนำชีวิตสู่คุณธรรม จึงต้องรู้ถึงผลดีของการพูดความจริง ไม่โกหกโป้ปดมดเท็จ พูดจาด้วยถ้อยคำสุภาพ น้ำเสียงรื่นหู ไพเราะ ใช้เหตุใช้ผล ไม่ใช้อารมณ์ 

แม่สอนเรื่องนี้ตั้งแต่ลูกยังเล็ก..  แม่เป็นคนที่ยอมรับไม่ได้กับผู้ใหญ่ที่พูดโกหกตลบแตลง
เรื่องนี้ตกทอดมายังลูกทุกคนที่ทนสิ่งเหล่านี้ได้น้อย โดยเฉพาะตุ๊บปองที่รับมาเต็มๆ.. ที่ทนไม่ได้กับคนพูดเท็จ เพราะจะหมดความเชื่อถือ ไม่สามารถเชื่อได้ว่าสิ่งที่พูดนั้น เรื่องไหนเรื่องจริง เรื่องไหนไม่จริง จะขาดความไว้วางใจในคนๆ นั้นไปนานเลย กว่าจะฟื้นความเชื่อถือกลับมาได้อีกต้องใช้เวลานานจนหลายคนไม่เข้าใจ ขนาดเคยเชิญคนออกจากงานเพราะเหตุผลที่จับได้ว่าโกหกจนเป็นนิสัย

แต่กับลูกที่ยังเล็กแม่เข้าใจเป็นอย่างดีว่าลูกยังแยกความจริงกับจินตนาการหรือความฝันไม่ออก อาจจะนึกขึ้นมาแว้บๆ แล้วอนุมานว่านั่นคือความเป็นจริง เรื่องที่ลูกพูดเรื่องที่ไม่จริง หรือเกินจริงอาจ เป็นเรื่องที่แม่ฟัง แล้วค่อยๆ แก้ และสอนลูกจนถึงวัยที่จะเข้าใจได้ แม่ไม่เคยหมายหัวลูกว่า “โกหก” หรือ “ไอ้ขี้โม้”

พอโตและมาทำงานกับเด็ก จึงรู้ว่าเด็กเล็กๆ ซัก 3-5 ปีนี่ มีพฤติกรรมอย่างนี้ทั้งนั้น เป็นไปตามวัย ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร แต่พอโตอายุได้ซักประมาณ 7 – 8 ปีขึ้นไป จึงจะเข้าใจโลกแห่งความเป็นจริง การโกหกของเด็กเล็กๆ จึงเป็นเพียงแค่พฤติกรรมหนึ่งตามวัยของเด็กเท่านั้น เพราะแม่เข้าใจจึงไม่ตัดสินว่าลูก “ผิด”

แม่เข้าใจว่าบางครั้งการโกหกของลูกก็เพื่อเอาตัวรอด หรือเลี่ยงการถูกลงโทษเมื่อทำอะไรผิดพลาด แต่แม่ก็ใช้วิธีพูดด้วยดีๆ สอนดีๆ แทนการดุ ด่า ว่า ตี

ครั้งหนึ่ง..ตอนนั้น ตุ๊บปองก็รับหน้าที่จัดหิ้งพระ (แม่คงเห็นว่าไฮเปอร์ นิ่งไม่ได้ เฉยไม่เป็นเลยให้งานที่น่าจะทำให้สงบ) ยกเครื่องใช้ถวายพระลงมาเช็ด ปัดกวาด แล้วเอาแจกันใส่ดอกไม้ 2 หน่วยไปล้าง อีตอนเอาไปก็เตือนตัวเองตลอดว่าต้องระวังเพราะเป็นแจกันแก้ว แต่อีตอนล้างนี่ซิ..ก็ว่าระวังดีแล้วนะ แต่มันดันลื่นตกผลั่วะแตกเพล้ง..รีบก้มหน้าก้มตาเก็บเศษแก้ว ใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวกวาด แล้วห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์(สยามรัฐ)ของพ่อ แล้วทำเจื่อนๆ จืดๆ ไป แม่อยู่ข้างล่างคงได้ยินเสียง เพราะห้องน้ำด้านบน อยู่ตรงหัวลานทำครั้วเป๊ะ..ถามว่า  “อะไรแตกน่ะไอ้หนู”

ตอนนั้นอยู่ในอารมณ์กลัวว่าแม่จะดุ ก็เลยปดแม่ว่า “อีเหมียวน่ะซีแม่ ปองกำลังล้างแจกัน วางแจกันไว้ที่พื้น มันดีวิ่งมาชน แจกันเลยแตกเพล้งนี่แหละแม่”    งานนี้อีเหมียวเลยได้กลายร่างจากแมวเป็นแพะมารับบาปแทนคน

แต่แม่คงรู้แกว..รีบขึ้นมาดู   แม่พูดว่า “อีเหมียวคงเจ็บน่าดู”
ลูกตอบ “ไม่เจ็บหรอกครับแม่..กระโดดหนีทัน” (อีตอนตอบดันลืมว่าต้องตอบแทนอีเหมียว แต่ดันตอบของตัวเอง)
แล้วแม่ก็กล่าวลอย ๆ ว่า..    “ไอ้หนู..มีอะไรก็บอกแม่นะ”
แค่นั้นแหละ “ไอ้หนู”ก็เลยสำนึกผิด สารภาพว่าป้ายสีอีเหมียว

แม่บอกว่า..  “ทีหลังอะไรต้องบอกแม่ตรงๆ การพูดไม่จริง ให้ร้ายคนอื่นดีหรือไม่ ลูกก็รู้ใช่ไหมลูก ถ้าใครมาให้ร้ายลูกอย่างนี้แล้วมีคนเข้าใจผิดลูกจะรู้สึกอย่างไร แจกันแตกไม่เป็นไร ครั้งต่อไปลูกจะได้รู้ว่าจะล้างแจกันต้องระวังมากขึ้น..ระวังมากกว่านี้ อะไรที่เปราะบาง เราต้องรู้จักวิธีดูแลอย่างทนุถนอม แจกันแตกแม่ไม่ว่า แต่แม่จะว่าเรื่องที่ลูกกวาดเก็บเศษแก้วเอง ซึ่งอาจจะบาดลูกได้ เรื่องอย่างนี้ต้องให้ผู้ใหญ่ช่วย..ทำเองไม่ได้มันอันตราย..ทำไมไม่บอกแม่ หรือบอกยายพุฒ ถ้าแก้วบาดแล้วจะทำไง”
ตุ๊บปองกอดแม่น้ำตาไหลเลย..

นี่แหละแม่……

แม่ปฏิบัติกับลูกด้วยความรักและความห่วงใยอย่างอ่อนโยนเสมอ
แม่รักลูกมากกว่ารักแจกัน      แม่ห่วงลูกมากกว่าหวงแจกัน
ดังนั้น แม้แจกันจะแตก แต่ใจของลูกไม่เคยแตก

แม่สอนให้ลูกระมัดระวังไปพร้อมๆ กับ สอนให้ลูกรับผิดคิดชอบ  กล้าหาญที่จะยืดอกรับผิดชอบในสิ่งที่ตนทำ สำคัญคือ ต้องไม่ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นให้เปรอะเพื่อทำให้ตนเองสะอาด..แม่ไม่ปลื้ม

นอกจากจะสอนให้ลูกพูดความจริง ไม่พูดโกหกแล้ว แม่ยังสอนว่า เราต้องไม่หลอกลวงให้ใครหลงเชื่อ ไม่พูดส่อเสียด นินทาว่าร้าย ยุยงให้คนแตกแยกกัน ไม่พูดจาหยาบคาย ให้เป็นที่แสลงหูคนอื่น ไม่พูดจาไร้สาระ หรือที่เรียกว่าพูดจาเพ้อเจ้อไม่มีสาระ เหตุผล หรือประโยชน์อันใด

แม่ทำให้เห็น เป็นให้ดู  ลูกจึงอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข
รักแม่เป็นที่สุด

ที่มา FB ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง

Photo: แม่สอนให้ลูกถือศีลข้อ 4   มุสาวาทา เวรมณี สิกขาปทํ สะมาทิยามิ  
แม่บอกว่า..
ลูกต้องเรียนรู้ว่า"ความจริง" คือ หนทางที่จะนำชีวิตสู่คุณธรรม จึงต้องรู้ถึงผลดีของการพูดความจริง ไม่โกหกโป้ปดมดเท็จ  พูดจาด้วยถ้อยคำสุภาพ น้ำเสียงรื่นหู ไพเราะ ใช้เหตุใช้ผล ไม่ใช้อารมณ์ 

แม่สอนเรื่องนี้ตั้งแต่ลูกยังเล็ก..
แม่เป็นคนที่ยอมรับไม่ได้กับผู้ใหญ่ที่พูดโกหกตลบแตลง
เรื่องนี้ตกทอดมายังลูกทุกคนที่ทนสิ่งเหล่านี้ได้น้อย โดยเฉพาะตุ๊บปองที่รับมาเต็ม ๆ.. ที่ทนไม่ได้กับคนพูดเท็จ เพราะจะหมดความเชื่อถือ ไม่สามารถเชื่อได้ว่าสิ่งที่พูดนั้น เรื่องไหนเรื่องจริง เรื่องไหนไม่จริง จะขาดความไว้วางใจในคน ๆ นั้นไปนานเลย กว่าจะฟื้นความเชื่อถือกลับมาได้อีกต้องใช้เวลานานจนหลายคนไม่เข้าใจ ขนาดเคยเชิญคนออกจากงานเพราะเหตุผลที่จับได้ว่าโกหกจนเป็นนิสัย

แต่กับลูกที่ยังเล็กแม่เข้าใจเป็นอย่างดีว่าลูกยังแยกความจริงกับจินตนาการหรือความฝันไม่ออก อาจจะนึกขึ้นมาแว้บ ๆ แล้วอนุมานว่านั่นคือความเป็นจริง เรื่องที่ลูกพูดเรื่องที่ไม่จริง หรือเกินจริงอาจ เป็นเรื่องที่แม่ฟัง แล้วค่อย ๆ แก้ และสอนลูกจนถึงวัยที่จะเข้าใจได้
แม่ไม่เคยหมายหัวลูกว่า "โกหก" หรือ "ไอ้ขี้โม้"

พอโตและมาทำงานกับเด็ก จึงรู้ว่าเด็กเล็ก ๆ ซัก 3-5 ปีนี่ มีพฤติกรรมอย่างนี้ทั้งนั้น เป็นไปตามวัย ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร แต่พอโตอายุได้ซักประมาณ 7 - 8 ปีขึ้นไป จึงจะเข้าใจโลกแห่งความเป็นจริง การโกหกของเด็กเล็ก ๆ จึงเป็นเพียงแค่พฤติกรรมหนึ่งตามวัยของเด็กเท่านั้น เพราะแม่เข้าใจจึงไม่ตัดสินว่าลูก"ผิด"

แม่เข้าใจว่าบางครั้งการโกหกของลูกก็เพื่อเอาตัวรอด หรือเลี่ยงการถูกลงโทษเมื่อทำอะไรผิดพลาด แต่แม่ก็ใช้วิธีพูดด้วยดี ๆ สอนดี ๆ แทนการดุ ด่า ว่า ตี

ครั้งหนึ่ง..ตอนนั้น ตุ๊บปองก็รับหน้าที่จัดหิ้งพระ(แม่คงเห็นว่าไฮเปอร์ นิ่งไม่ได้ เฉยไม่เป็นเลยให้งานที่น่าจะทำให้สงบ) ยกเครื่องใช้ถวายพระลงมาเช็ด ปัดกวาด แล้วเอาแจกันใส่ดอกไม้ 2 หน่วยไปล้าง อีตอนเอาไปก็เตือนตัวเองตลอดว่าต้องระวังเพราะเป็นแจกันแก้ว แต่อีตอนล้างนี่ซิ..ก็ว่าระวังดีแล้วนะ แต่มันดันลื่นตกผลั่วะแตกเพล้ง..รีบก้มหน้าก้มตาเก็บเศษแก้ว ใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวกวาด แล้วห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์(สยามรัฐ)ของพ่อ แล้วทำเจื่อน ๆ จืด ๆ ไป แม่อยู่ข้างล่างคงได้ยินเสียง เพราะห้องน้ำด้านบน อยู่ตรงหัวลานทำครั้วเป๊ะ..ถามว่า
"อะไรแตกน่ะไอ้หนู"

ตอนนั้นอยู่ในอารมณ์กลัวว่าแม่จะดุ ก็เลยปดแม่ว่า "อีเหมียวน่ะซีแม่ ปองกำลังล้างแจกัน วางแจกันไว้ที่พื้น มันดีวิ่งมาชน  แจกันเลยแตกเพล้งนี่แหละแม่"
งานนี้อีเหมียวเลยได้กลายร่างจากแมวเป็นแพะมารับบาปแทนคน

แต่แม่คงรู้แกว..รีบขึ้นมาดู
แม่พูดว่า "อีเหมียวคงเจ็บน่าดู"
ลูกตอบ "ไม่เจ็บหรอกครับแม่..กระโดดหนีทัน" (อีตอนตอบดันลืมว่าต้องตอบแทนอีเหมียว แต่ดันตอบของตัวเอง)

แล้วแม่ก็กล่าวลอย ๆ ว่า..
"ไอ้หนู..มีอะไรก็บอกแม่นะ"
แค่นั้นแหละ "ไอ้หนู"ก็เลยสำนึกผิด สารภาพว่าป้ายสีอีเหมียว

แม่บอกว่า..
"ทีหลังอะไรต้องบอกแม่ตรง ๆ  การพูดไม่จริง ให้ร้ายคนอื่นดีหรือไม่ ลูกก็รู้ใช่ไหมลูก ถ้าใครมาให้ร้ายลูกอย่างนี้แล้วมีคนเข้าใจผิดลูกจะรู้สึกอย่างไร แจกันแตกไม่เป็นไร ครั้งต่อไปลูกจะได้รู้ว่าจะล้างแจกันต้องระวังมากขึ้น..ระวังมากกว่านี้ อะไรที่เปราะบาง เราต้องรู้จักวิธีดูแลอย่างทนุถนอม แจกันแตกแม่ไม่ว่า แต่แม่จะว่าเรื่องที่ลูกกวาดเก็บเศษแก้วเอง ซึ่งอาจจะบาดลูกได้ เรื่องอย่างนี้ต้องมห้ผู้ใหญ่ช่วย..ทำเองไม่ได้มันอันตราย..ทำไมไม่บอกแม่ หรือบอกยายพุฒ ถ้าแก้วบาดแล้วจะทำไง"
ตุ๊บปองกอดแม่น้ำตาไหลเลย..

นี่แหละแม่..
แม่ปฏิบัติกับลูกด้วยความรักและความห่วงใยอย่างอ่อนโยนเสมอ
แม่รักลูกมากกว่ารักแจกัน
แม่ห่วงลูกมากกว่าหวงแจกัน
ดังนั้น แม้แจกันจะแตก แต่ใจของลูกไม่เคยแตก

แม่สอนให้ลูกระมัดระวังไปพร้อม ๆ กับสอนให้ลูกรับผิดคิดชอบ กล้าหาญที่จะยืดอกรับผิดชอบในสิ่งที่ตนทำ สำคัญคือต้องไม่ใส่ร้ายป้ายสีคนอื่นให้เปรอะเพื่อทำให้ตนเองสะอาด..แม่ไม่ปลื้ม

นอกจากจะสอนให้ลูกพูดความจริง ไม่พูดโกหกแล้ว แม่ยังสอนว่า เราต้องไม่หลอกลวงให้ใครหลงเชื่อ ไม่พูดส่อเสียด นินทาว่าร้าย ยุยงให้คนแตกแยกกัน ไม่พูดจาหยาบคาย ให้เป็นที่แสลงหูคนอื่น ไม่พูดจาไร้สาระ หรือที่เรียกว่าพูดจาเพ้อเจ้อไม่มีสาระ เหตุผล หรือประโยชน์อันใด

แม่ทำให้เห็น เป็นให้ดู
ลูกจึงอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุข
รักแม่เป็นที่สุด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: