AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง – ความสุขในชีวิตเกิดจากพันธุกรรม สิ่งแวดล้อม และการเลี้ยงดู ***

ในชีวิตนี้.. โชคดีเป็นที่สุด..ที่มีพ่อ มีแม่ที่ลูก ๆ ทั้ง 8 รัก ศรัทธา และเชื่อมั่น..พบเมื่อไรใจก็เย็นและเป็นสุข..หัวใจฟูพองเมื่อนั้น

นับแต่วันที่พ่อไปรอแม่อยู่ที่บ้านหลังใหม่.. 39 ปี ที่แล้ว แม่เชิดหน้าท้าชีวิต ทั้ง”ส่ง”ให้เล่าเรียนอย่างดี ทั้ง”สร้าง” ฐานะไว้ให้จนเรามีฐานที่แน่น กระทั่งลูกเติบใหญ่ ถึงฝั่งได้อย่างงดงามในวันนี้..
ลูกทุกคนจึงรักในสิ่งที่แม่มี และไม่มี 
ศรัทธาในสิ่งที่แม่ทำและไม่ทำ   และ..
เชื่อมั่นในสิ่งที่แม่เป็นและไม่เป็น 

แม่นี่แหละ..ที่ทำให้ลูกเข้าใจว่า ความสุขในชีวิตคนนั้นเกิดจากพันธุกรรม สิ่งแวดล้อม และการเลี้ยงดู

เรื่องพันธุกรรม..เชื่อแน่ว่า..ลูกจึงมี”กรรมเก่า”ที่ดีติดตัวมาเพียบ..เราทั้ง 8 จึงโชคดีเป็นที่สุดที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อของแม่

แม่กล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูชูชุบลูกๆ ทุกคนอย่างดีนับแต่ก่อเกิดเป็นหน่ออ่อนในกายแม่ แม่ดูแลกายใจ และหมั่นเพิ่มสิ่งที่พร่องจนพร้อม..พร้อมสำหรับลูก ๆ

จนถึงวันลืมตามองโลก เมื่อลืมตามองโลก..ในแต่ละวันบนโลกใบสวย พ่อยังสั่ง แม่ยังสอนให้รู้จักสร้าง”กรรมใหม่”ให้ดี..มีความรู้ตัวทั่วพร้อมในการทำสิ่งที่ดี..ดึงตัวให้หลุดพ้นจากความเสื่อมและอบายทั้งปวง
..ลูกทุกคนของแม่ จึงมีทุนความสุขติดชีวิตไปครึ่งหนึ่งแล้ว..

ส่วนเรื่องสิ่งแวดล้อมและการเลี้ยงดูนั้น..พ่อแม่สร้างได้..สบายบรื๋อ
พ่อกับแม่จัดสรรเวลาและตารางชีวิตของตัวเองอย่างลงตัว เพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับลูกอย่างมีคุณภาพ 2 คนนี่เขาตกลงกันชัดเจนว่าเวลาใดเป็นเวลาระหว่างพ่อกับลูก เวลาใดเป็นเวลาระหว่างแม่กับลูก และเวลาใดเป็นเวลาของพ่อแม่ลูก
เราจึงมีพ่อมีแม่อยู่ด้วยเสมอ..แม้ไม่ใช่ตัวเป็น ๆ เห็นจะ ๆ ก็เป็นภาพของพ่อแม่ที่เด่นชัดในใจลูก ๆ

แม่สอนเสมอว่า.. พี่ ๆ น้อง ๆ และคนในบ้านต้องให้เกียรติคำพูดของตนเอง เพราะนี่เป็นหนทางในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี ก่อความรัก ให้เกิดความเข้าใจต่อกัน..ทุกคนในบ้าน จึงพูดกันอย่างสุภาพ ใช้วาจาที่รื่นหู ด้วยท่าที่ทีอ่อนโยน..อยู่กันอย่างดี

ผิดกับบ้าน”ยัยวี กะ ตาหยุ่น” ที่คนในบ้านวัน ๆ จ้องจะจิก จะตีกัน..อยู่อย่างไม่ไว้วางใจกัน วัน ๆ เอาแต่หวาดระแวง และคนในบ้านนั้นน่ะ..สักแต่ว่าพูด ๆๆๆ ไปตามอารมณ์

เรื่อง”ยัยวี กะ ตาหยุ่น”นี่ถือเป็นมหากาพย์ของนคร”แควน้อย” ถือเป็นตำนานแม่ผัวกะลูกสะใภ้..ให้คนในหมู่บ้านได้กล่าวขานถึงทุกวี่ทุกวัน

เรื่องมีอยู่ว่า..ตาหยุ่นเป็นลูกคนจีน แต่มารักสาวไทยชื่อยัยวี แต่งงานกันจนมีพยานรัก 6 คน วันดีคืนดี(ของตาหยุ่น) อาม่า..แม่ตาหยุ่นอพยพจากเมืองจีนมาอยู่ด้วย เป็นที่ขัดอกขัดใจยัยวีมาก..วันซวยคืนซวย(ของอาม่า..ซึ่งมีทุกวันทุกคืน) ถูกยัยวีสับโขก ด่าทอเสียงดังทั่วบ้านทั่วเมือ งมิหนำซ้ำยังสอนให้ลูกจงเกลียดจงชังอาม่า..ย่าของตนอีก..ลูกๆ เห็นแม่ ไม่เคารพแม่ของพ่อ..เลยพาลไม่เคารพอาม่าที่เป็นย่าของตนตามไปด้วย..แม่ด่า ลูกเข้ามาสมทบ เป็นที่น่าเวทนายิ่ง..ตาหยุ่นก็ช่างกระไรเลย..รักเมียไม่ผูก รักลูกไม่ตี ไม่ดุเมีย ไม่ว่าลูก แต่กลับยอมจำนน..ยอมรับชะตากรรมที่เมียทำกับแม่..โถอาม่า

แล้ววันหนึ่ง..เมื่อยัยวีแก่ (ตาหยุ่นชิงตายตามอาม่าไปติดๆ ทิ้งยัยวีไว้รับกรรมแต่ผู้เดียว) ยัยวีโดนกระทำเหมือนที่เคยทำกับอาม่า แม่สามี..แต่นอกจากจะโดนเขยและสะใภ้ด่าทอ..ขับไล่ไม่ให้อยู่ด้วยแล้ว ยังโดนลูกของตัวกระทำสมทบอีก..ลำบากมากจนสิ้นชีวิต
แปลกมาก..บ้านนี้ไม่มีใครดีที่จะรั้งใครได้เลยสักคน

แม่บอกว่า คนเรานั้นถ้ากรรมเก่าติดตัวมาไม่ดี แต่หมั่นสร้างกรรมใหม่ให้ดี เราก็ดีได้ หรือ กรรมเก่าที่ติดตัวมาดี แต่เราสร้างกรรมใหม่เลว..เราก็เลวได้ แต่นี่เป็นเพราะกรรมเก่าที่ติดตัวมาไม่ดีเป็นพื้น แถมกรรมใหม่ยังเลวอีก..จึงไม่มีคำบรรยายใต้ภาพ
..สิ่งแวดล้อมอย่างนี้ชีวิตคงดี และมีสุขยาก..

แม่นำเรื่องนี้มาสอนลูก ๆ เสมอว่า..ถ้าเราทำตัวอย่างไรกับพ่อกับแม่ให้ลูกเห็น ให้รู้ได้เลยว่า ลูกๆ ก็จะทำกับเราอย่างนั้น ถ้าเราปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบต่อพ่อต่อแม่ แล้วพาลูกให้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบต่อปู่ ย่า ตา ยาย..ให้เชื่อได้เลยว่า เมื่ิอเราแก่เฒ่าลูกก็จะปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบต่อเราอย่างนั้น

ถ้าเราทิ้งๆ ขว้างๆ พ่อแม่ ปฏิบัติไม่ดี ปฏิบัติไม่ชอบต่อพ่อแม่ ก็ให้เตรียมตัวไว้เลยว่า ลูกจะทำอย่างที่เห็น เป็นอย่างที่ดู กับเราเหมือนกัน

แม่สอนลูก ๆ เสมอว่่า.. ความกังวล และ ความคาดหวัง คือ กำแพงที่ตั้งตระหง่านกั้นความรักจากพ่อแม่ให้ส่งไปไม่ถึงลูก

แม่จึงไม่เคยวาดหวังว่าลูกต้องเป็นโน่น นั้น นู่น นี่ ต้องเป็นเด็กดี ต้องว่านอนสอนง่าย ต้องเรียนเก่ง ต้องมีน้ำใจ ต้องอดทน ต้องพูดไพเราะ และต้อง..ต้อง..ต้อง อีกร้อยแปดพันเก้า..
แม่ยอมรับในสิ่งที่ลูกมีและไม่มี
ยอมรับในสิ่งที่ลูกเป็นและไม่ได้เป็น 
และยอมรับในสิ่งที่ลูกทำ หรือไม่ทำ
แม่รักลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 อย่างไม่มีเงื่อนไข ลูกจะเป็นอย่างไรแม่ก็รัก

..เพราะพ่อไม่เคยเพ่ง แม่ไม่เคยพล่าม ชีวิตลูกจึงไม่พัง..

แม่เป็นคนที่ฟังลูกด้วยความว่างเปล่าเสมอ ฟังอย่างเปิดใจกว้างและวางอคติ ไม่มีคาดเดา ไม่เอาแต่หวาดระแวง
เมื่อลูกเข้ามากอดหน้ากอดหลังนุงนังนัวเนียเป็นแมวสีสวาท ..แม่เคยบอกว่า
“แม่เชื่อสนิทใจว่าลูกทำด้วยความรักอย่างจริงใจ” 
แม่ไม่เคยมีช่องว่างทางความรู้สึก..นึกไป คิดไปว่า..
“เอ๊ะทำดีผิดหูผิดตาอย่างนี้จะขออะไรอีกล่ะ..หรือทำอะไรผิดมาแน่ๆ ถึงมาเอาอกเอาใจพ่อแม่อย่างนี้”
เราแม่และลูก ๆ จึงกอดกันได้อย่างเต็มรัก..เต็มชีวิต

แม่มองความเป็นไปของลูกในปัจจุบันขณะ 
แม่ไม่เคยเอาความผิดพลาดจากอดีตและความกังวลในอนาคตมากำหนด มีแต่ชี้ชวนลูกให้ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะแม่เชื่อว่า..ถ้าปัจจุบันดี แล้วอนาคตจะดูแลตัวมันเอง เพราะการมีปัจจุบันที่แข็งแรงคือการทำลายกำแพงความผิดหวังในอดีตและความคาดหวังอย่างงมงายในอนาคต

เมื่อลูกทำผิด คิดพลาด พ่อแม่ให้อภัยลูกได้ทุกเรื่อง และไม่มีการขุดเอาเหตุการณ์เก่าขึ้นพูดมาซ้ำย้ำรอยแผลอีก
แม่บอกเสมอว่า ..ถ้าพ่อแม่ไม่ให้อภัย ลูกก็จะไม่สามารถลุกขึ้นเริ่มต้นใหม่ได้เลย และเรื่องอย่างนี้ พ่อแม่ต้องอยู่ในตำแหน่งที่จะเป็นจุดยืนแห่งความรักอันมั่นคงให้กับลูกอย่างไม่คลอนแคลน พ่อแม่มีสิทธิที่จะเหนื่อยใจ มีสิทธิที่จะบ่น มีสิทธิที่จะท้อ แต่ไม่มีสิทธิถอดใจ 

เมื่อล้ม..ลูกต้องมั่นใจว่ายังมีพ่อแม่เป็นหลักคอยประคองให้ลุกขึ้นใหม่ได้ เมื่อพร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้า ลูกต้องมั่นใจว่า มีพ่อแม่เป็นแรงคอยหนุนนำ

ที่สำคัญ คือ แม่สอนให้รู้จักที่จะรัก และ มองเห็นข้อดีของผู้อื่นให้เป็น เพราะนี่คือ  การสร้างฐานความสุขอันแข็งแกร่งให้กับลูก เพราะความรักและความภูมิใจในคุณค่าของตัวเองนั้นเป็นเหมือนรากแก้ว ที่จะทำให้ต้นไม้ยืนหยัดได้อย่างมั่นคง   แต่ความรักผู้อื่นเปรียบเสมือนรากฝอยที่จะช่วยให้ต้นไม้นั้นเติบใหญ่ได้อย่างแข็งแรง มีอายุยืนนาน และแตกยอดทอดกิ่งออกไปได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด 


เพราะพ่อแม่สร้างสิ่งแวดล้อมที่เป็นสิ่งแวดรักเช่นนี้..จึงทำให้ลูกมีความร่มเย็นและเป็นสุข

ลูกจึงรักพ่อรักแม่เป็นที่สุดครับ

ที่มา FB ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: