AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง — ความโกรธ คือ ไฟ

แม่สอนเสมอว่า..
ความโกรธ คือ ไฟ
นอกจากจะเผาใจตัวเราเป็นปฐมแล้ว ยังแผดเผาคนรอบข้างให้มอดไหม้ไปด้วยโทสะ น้ำเสียง สีหน้า 

แม่ว่าคนที่กำลังโกรธนั้นปากก็ร้าย..ใจก็ร้าย กิริยาท่าทางร้ายไปหมด น่าเกลียดไม่เหลือดี
แม่พูดแค่นี้ลูกก็รู้สึกรังเกียจความโกรธแล้ว เพราะไม่อยากมีไฟสุมใจ ไม่อยากเป็นต้นเพลิงในการเผาผลาญคนรอบตัว

แม่สอนเสมอว่า..
เมื่อไรที่ลูกโกรธใคร เมื่อนั้นไฟก็สุมใจของลูกเองให้ร้อนรน
คิดดูซีว่าลูกอยากอยู่ใกล้ใครที่มีความร้อน แล้วพร้อมจะเผาลูกให้ไหมไปในบัดดลไหม
“ไม่มีใครอยากอยู่ และไม่สามารถทนอยู่กับคนที่ใจเป็นไฟได้หรอก”

ลูกรักแม่มากที่สุดในโลก..
เพราะทุกครั้งที่ลูกจุดไฟในใจ..ใจก็ร้อน กายก็ร้อน และบ้านก็ร้อน แม้เป็นไฟดวงเล็ก ๆ แต่ก็ส่งผ่านความร้อนไปกระทบอารมณ์และความรู้สึกของพ่อแม่ และพี่ ๆ น้อง ๆ..แน่ ๆ
ทุกครั้งที่ลูกโกรธ..
แม่ไม่เคยถามว่า..ใครเป็นคนจุดไฟในใจลูก 
แม่ไม่เคยถามว่า..ใครเผาใจลูก..ใครเผาบ้านเรา
แต่สิ่งแรกที่แม่ทำ คือ ดับไฟในใจลูก ก่อนที่จุลามไปมากกว่าที่เป็นอยู่
แม่กลบไฟในใจลูก..ให้ค่อย ๆ เย็น และดับลงได้ทุกครั้งก่อนที่ลูกจะล้มหายละลายไปกับความร้อน ด้วยอ้อมกอดที่เย็น ด้วยกิริยาท่าทีที่เย็น นำเสียงที่เย็นและอ่อนโยน

ในขณะที่ลูกโกรธ..มีไฟเผาใจอยู่นั้น
ลูกจะเพ่งโทษว่า “ใครก่อไฟเผาใจ”
แม่จะเป็นคนเตือนสติลูกอย่างอ่อนโยน ว่า”อย่าประมาทขาดสติ” จงรีบระงับความโกรธ..รีบดับไฟในใจให้ได้โดยเร็ว ก่อนที่ใจจะมอดไหม้..และไม่เหลือใครอยู่ข้างลูก

แม่สอนให้ลูกเปลี่ยนความโกรธให้เป็นความเข้าใจในสิ่งที่เกิด..แล้วโกรธ
ทุกครั้งที่ลูกจะปรอทแตก..ถ้าแม่อยู่ด้วย แม่จะเตือนสติลูกด้วยตนเอง แต่ถ้าอยู่ไกลแม่ แม่สอนให้ลูกคิดถึงแม่ และก็ได้ผลทุกครั้ง..เพราะลูกมีภาพแม่ที่แจ่มจัดชัดเจนในใจ
วิธีการสอนของแม่ คือ..
การกระทำของลูกที่เป็นผลจากความร้นใจใจ..จะกระทบใคร ๆ มากมายกว่าที่ลูกคิด

แม่สอนให้ลูกคิดว่า..
อะไรมากระทบให้ใจลูกกระเทือน
ทำไมเมื่อใจของลูกกระเทือนแล้วจึงต้องไปกระแทกคนอื่น
ถ้าลูกกระแทกคนอื่น จะกระทบให้เขากระเทือนอย่างไร
และเมื่อเขาถูกกระทบแล้ว เขาจะไปกระแทกใครต่อ..ให้กระเทือน

เมื่อลูกคิดได้..
ลูกจึงหยุดเพ่งโทษ ระงับการมองว่าใครมาจุดไฟในใจลูก
แต่จะมองว่า..
ความโกรธที่เข้ามาเผาใจอยู่นั้นจะหยุดได้อย่างไร..จะไม่ลามไปเผาใจใครได้อย่างไร 
แม่จึงสอนเสมอว่า..
“อย่าไปเฝ้าพร่ำเพรียกเรียกร้องให้ใครหยุดเลย..ลูกต้องหันกลับมาเรียกร้องใจลูกเองให้หยุดเป็นปฐม”

แม่สอนว่า..
เมื่อโกรธ ตัวลูก..ต้องไม่รดใจด้วยน้ำมัน ด้วยการย้ำคิด ย้ำทำ ย้ำโกรธ ย้ำเกลียด..ต้องไม่ไปเติมกำลังร้อนให้แก่ไฟในใจของลูก     เด็ดขาด ต้องดูแลมันให้มอดโดยเร็ว..ด้วยสติที่มา ปัญญาที่มี
เพราะแม่สอนและทำให้ลูกเห็น เป็นให้ลูกดู
ลูกจึงรู้ และฝึกรดน้ำในใจให้เย็น 

วันนี้..
แม้ลูกจะยังมีความโกรธ..ยังคงมีไฟอยู่ในใจ..ในบางครั้ง
แต่ลูกไม่เคยเก็บไฟไว้ในใจ..ให้มันผลาญใจลูกนาน ๆ เลย
ลูกจึงไม่เคย “หมดใจ” เพราะโดนไฟเผาใจจนหมด

รักแม่เป็นที่สุด

ที่มา FB ตุ๊บปอง ตุ๊บปอ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: