AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง — ลูกต้องรู้จักแบ่งสัดส่วนในการใช้ชีวิตให้ดี

แม่เคยสอนไว้ว่า..
ลูกต้องรู้จักแบ่งสัดส่วนในการใช้ชีวิตให้ดี
และเมื่อแบ่งแล้ว..ลูกต้องใช้ชีวิตให้ครบส่วน และใช้อย่างสมส่วน ที่สำคัญ คือ ทุก ๆ ส่วนของชีวิตที่ใช้ ต้องใช้อย่างดี และ มีคุณภาพ ไม่ใช่ใช้แบบหยาบ ๆ โหย่ง ๆ ล่ก ๆ ลวก

การใช้ชีวิต ลูกจะเอียงไปให้ความสำคัญในเรื่องใดเรื่องหนึ่งมากเกินไปก็ไม่ดี ลูกต้องมีความสมดุล
ที่ว่าต้องสมดุลนี่..ไม่ใช่ใช้แต่ละส่วนเท่า ๆ กัน แต่ต้องชั่งน้ำหนักด้วยใจที่กว้าง และวางอคติ ว่าชีวิตในแต่ละช่วงนั้น ลูกจะแบ่งสัดส่วนของชีวิตอย่างไร ส่วนไหนควรมาก ส่วนไหนควรน้อย ต้องรู้จักชั่งใจ รู้จักเรียงลำดับความสำคัญ และความจำเป็น

ครั้งหนึ่ง..
แม่เคยให้ลูกนั่งหวนทวนคิดว่าในแต่ละวันลูกใช้ชีวิตในส้วนไหนบ้าง
คำตอบที่ลูกตอบแม่ในวันนั้นก็คือ..
ชีวิตส่วนตัว
ชีวิตในส่วนของครอบครัว
ชีวิตในส่วนของการเล่าเรียนเขียนอ่าน
ชีวิตในส่วนของการทำงาน
ชีวินในส่วนของการคบค้าสมาคมเพื่อนฝูง
ชีวิตในส่วนของความรัก
ชีวิตในส่วนของความเหลวไหล..ปล่อยชีวิตล่องลอยไปอย่างไม่มีทิศ..ชีวิตเรื่อยเปื่อย

ครั้งนั้น..
แม่ไม่ได้บอกว่าลูกแบ่งสัดส่วนของชีวิตผิด หรือถูก

แต่แม่บอกว่า..
ด้วยเพราะชีวิตมีเวลาจำกัด ในขณะที่ลูกมีหลายเรื่องหลายราวในชีวิตที่ต้องรับผิดชอบ ดังนั้นลูกจึงต้องมีการจัดสรรปันส่วนชีวิตให้ดี..ให้เหมาะ ให้ควรแก่กาลเทศะ

แม่ยกตัวอย่างการแบ่งสัดส่วนของชีวิตให้ลูกเห็น แล้วให้ลูกคิดเองว่า ดี หรือ ไม่ดี
แม่ว่า……..คนแต่ละคน แบ่งความสำคัญของชีวิตในแต่ละส่วนไว้ไม่เท่ากัน
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้ตัวเอง
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้ครอบครัว
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้กับการทำงาน การทำมาหากิน
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้ความรัก
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้ความหลง
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้ความมัวเมาในลาภ ยศ รสวาท
บางคนแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ไว้ให้มิตรสหายเพื่อเป็น เพื่อนตาย เพื่อกิน เพื่อเที่ยว เพื่อนเทียมและเพื่อนแท้
บางคนยกพื้นที่ส่วนใดส่วนหนี่งไว้ให้กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนหมด จนแทบไม่มีพื้นที่เหลือไว้ให้กับสิ่งอื่น เมื่อสูญเสียสิ่งนั้นไป ชีวิตของคน ๆ นั้นจึงเหมือนกับสูญสลายทุกสิ่งทุกอย่าง

นี่คือความคิดคร่าว ๆ ที่แม่สอนลูกในเรื่องการแบ่งสัดส่วนของชีวิต
ช่วง 2 – 3 วันนี้..
รู้ได้เลยว่า กำลังแบ่งสัดส่วนของชีวิตผิดพลาด เลยต้องมานั่งทบทวนคำสอนของแม่
ต่อเมื่อทบทวนแล้วจึงรู้
เมื่อรู้แล้วจึงต้องปรับ..ขยับสัดส่วนใหม่ ไม่งั้นชีวิตเสียสมดุล
และเมื่อชีวิตเสียสมดุล..
เราจะเสียอะไรอื่น ๆ อีกมากมายตามมา

แม่ให้ ลูกจึงได้
แม่สอน ลูกจึงรู้
แม่ทำ ลูกจึงตาม
แม่ดี ลูกจึงดี
รักแม่เป็นที่สุด

ที่มา https://www.facebook.com/photo.php?fbid=365014493607818&set=a.126568627452407.23207.100002978123224&type=3&theater

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: