AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง — วันนี้เป็น “วันแม่”

วันนี้เป็นวันแม่..
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา.. แม่ทำให้ลูกเชื่อได้สนิทใจว่า..
ด้วยอำนาจแห่งความรัก และพลังแห่งความดีของแม่นี่แหละ ที่ปกคุ้ม และห่อหุ้มคลุมชีวิตลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 ให้มีชีวิตที่สงบ เย็น และเป็นสุข เพราะมีแม่ที่เฝ้าเลี้ยงดูชูชุบลูก ด้วยเลือดเนื้อ ชีวิต สติปัญญาและจิตวิญญาณจึงถือเป็นมงคลทุกครั้ง..ที่ได้เล่าเรื่องของแม่ให้ใครต่อใครฟัง
แม่กาญจนา ปิ่นประทีป.. ผู้หญิง ธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ที่ได้ทำหน้าที่ของความเป็นแม่อย่างยิ่งใหญ่ กับการสร้างชีวิตและจิตวิญญาณของลูกด้วยชีวิตด้วยสติปัญญา และความรัก อย่างไม่มีวันลดน้อยถอยลง..ไม่มีที่สิ้นสุด กระทั่งลูกทั้ง 8 ดำรงชีวิตอย่างเปี่ยมปัญญา ไม่ประมาทขาดสติ กระทั่งนำพาชีวิตพ้นจากอบายและอกุศลทั้งปวงได้ตลอดรอดฝั่งความรักของแม่ เป็นความรักแท้ ที่ไม่ทำร้ายวิถีชีวิตของลูก ๆ
ความรักของแม่ เป็นความรักที่ไม่ปนเปื้อน ไม่พร่ามัว
แม่ไม่เคยให้ความสำคัญกับวัตถุ มากไปกว่าการให้จิตใจ
แม้ไม่มีสิ่งนั้น แม้ไม่มีสิ่งนี้เหมือนใคร ๆ..ลูกก็ไม่เคยรู้สึกว่าขาดใด ๆ

 

ลูกรู้ว่า..
นับแต่สิ้นพ่อ แม่นี่แหละที่ประคองชีวิต พาลูกฟันฝ่าอุปสรรคนานับปการ ครั้งแล้วครั้งเล่า..ลูกจึงขอมีเพียงสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตเท่านั้น
หลายครั้งที่แม่ยอมขาดเพื่อให้ลูกครบ
หลายครั้งที่แม่ยอมอดเพื่อให้ลูกอิ่ม
และหลายครั้งที่แม่ยอมเสียสละสิ่งที่แม่ต้องการ เพื่อให้ลูกได้ในสิ่งที่ต้องการ มิใช่เพียงเพราะรัก แต่แม่ตั้งใจให้ชีวิตทั้งชีวิตของแม่กับลูก

ในชีวิต ลูกจึงไม่ต้องการสิ่งใดเพราะมีอ้อมกอดของแม่
มือที่หยาบกร้านเพราะทำงานหนักของแม่ คือ มือที่นุ่มนวลที่สุดของลูก ทุกครั้งที่แม่สัมผัส ความรักที่ผ่านมือแม่แผ่เข้าสู่ชีวิต มีแต่ความละมุน อุ่นเกศ
เมื่อลูกอ่อนแอ มือแม่ที่สัมผัส ทำให้เข้มแข็ง เมื่อลูกทุกข์ มือของแม่ที่สัมผัสทำให้สุข และเมื่อลูกล้ม มือของแม่นี่แหละ ที่ยื่นมาสัมผัส แล้วประคองให้ลุกขึ้นยืนได้อย่างสง่างาม

ไม่ว่าแม่จะเหนื่อยจากการกรำงานแค่ไหน
เมื่อกลับถึงบ้าน แม่ต้องหุง ต้องทั้งหาข้าวปลาอาหาร ทั้งคาว หวานและส้มสุกลูกไม้ ให้ทุกคนกิน แล้วดูแลความเรียบร้อยของทุกคนจนค่ำจึงได้พัก

ยามพักผ่อน แม่ยังสร้างโมงยามแห่งสุขให้กับลูก
แม่เล่านิทานให้ฟังทุกคืน ลูกจึงหลับตาลงอย่างเป็นสุข และตื่นลืมตาขึ้นมาอย่างสดใส และเบิกบานอยู่เป็นนิจ

บ้านเราถือคำพูดของแม่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เพราะเชื่อในความรักของแม่ที่มีต่อลูก
แม่ไม่เคยตีตราลูกว่าขี้เกียจ โง่ ดื้อด้าน หรือ ว่าร้ายให้หม่นใจ

ลูกจึงเติบโตมาท่ามกลางความรัก ความสุภาพ การเอาใจใส่ ความสุข และ เสียงหัวเราะ

ครั้นเมื่อเติบใหญ่..ในวันนี้
ลูกจึงรู้จักที่จะรักคนอื่น ไม่เห็นแก่ตัว รู้ที่จะเอาใจใส่ชีวิตอื่น ๆ ของผู้คนรอบข้าง

เมื่อยามที่แม่อยู่คนเดียวความคิดคำนึงของแม่มิไปไกลไหนอื่นนอกจากลูก
กลอนบนหนึ่งที่แม่เขียนซุกไว้ในสมุดบันทึกกราฟชีวิตที่แม่ทำไว้ดูดวงลูก ๆ ทุกคน เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งในล้านแห่งความรักที่แม่มีต่อลูก

แม่เขียนว่า..
                      แม่รักลูก สุดชีวิต ไม่คิดท้อ
                      ถึงขาดพ่อ แม่ถนอม กล่อมเลี้ยงได้
                     ให้วิชา เป็นทรัพย์ลูก ปลูกฝังไว้
                     ตักตวงให้ พอแรง อย่าแข่งใคร
                     ยามทุกข์ร้อน แม่ปิดไว้ ไม่ให้รู้
                     แม่ทนสู้ ทุกอย่าง แล้วถางให้
                     ทุกวันนี้ แม่เป็นสุข หมดทุกข์ใจ
                    อวยพรชัย ให้ลูกแม่ มีแต่เจริญ

ความรักของแม่ ช่างยิ่งใหญ่เสียจริง
และความรักของแม่นี่แหละ ที่เป็นพลังขับเคลื่อนชีวิตที่ดีที่สุดของลูก
แม่จึงเป็นคนที่สมค่าแห่งการรัก..ไม่เพียงแต่วันแม่ แต่พึงรักในทุก ๆ วัน

รักแม่เป็นที่สุด

FB: ตุ๊บปอง ตุ๊บปอง

รูปภาพ : วันนี้เป็นวันแม่..<br /><br />
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา.. แม่ทำให้ลูกเชื่อได้สนิทใจว่า..<br /><br />
ด้วยอำนาจแห่งความรัก และพลังแห่งความดีของแม่นี่แหละ ที่ปกคุ้ม และห่อหุ้มคลุมชีวิตลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 ให้มีชีวิตที่สงบ เย็น และเป็นสุข เพราะมีแม่ที่เฝ้าเลี้ยงดูชูชุบลูก ด้วยเลือดเนื้อ  ชีวิต  สติปัญญาและจิตวิญญาณ</p><br />
<p>จึงถือเป็นมงคลทุกครั้ง..ที่ได้เล่าเรื่องของแม่ให้ใครต่อใครฟัง<br /><br />
แม่กาญจนา ปิ่นประทีป.. ผู้หญิง ธรรมดา ๆ คนหนึ่ง  ที่ได้ทำหน้าที่ของความเป็นแม่อย่างยิ่งใหญ่ กับการสร้างชีวิตและจิตวิญญาณของลูกด้วยชีวิตด้วยสติปัญญา  และความรัก อย่างไม่มีวันลดน้อยถอยลง..ไม่มีที่สิ้นสุด กระทั่งลูกทั้ง 8  ดำรงชีวิตอย่างเปี่ยมปัญญา ไม่ประมาทขาดสติ กระทั่งนำพาชีวิตพ้นจากอบายและอกุศลทั้งปวงได้ตลอดรอดฝั่ง</p><br />
<p>ความรักของแม่ เป็นความรักแท้ ที่ไม่ทำร้ายวิถีชีวิตของลูก ๆ<br /><br />
ความรักของแม่ เป็นความรักที่ไม่ปนเปื้อน ไม่พร่ามัว<br /><br />
แม่ไม่เคยให้ความสำคัญกับวัตถุ มากไปกว่าการให้จิตใจ<br /><br />
แม้ไม่มีสิ่งนั้น แม้ไม่มีสิ่งนี้เหมือนใคร ๆ..ลูกก็ไม่เคยรู้สึกว่าขาดใด ๆ  </p><br />
<p>ลูกรู้ว่า..<br /><br />
นับแต่สิ้นพ่อ แม่นี่แหละที่ประคองชีวิต พาลูกฟันฝ่าอุปสรรคนานับปการ ครั้งแล้วครั้งเล่า..ลูกจึงขอมีเพียงสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตเท่านั้น<br /><br />
หลายครั้งที่แม่ยอมขาดเพื่อให้ลูกครบ<br /><br />
หลายครั้งที่แม่ยอมอดเพื่อให้ลูกอิ่ม<br /><br />
และหลายครั้งที่แม่ยอมเสียสละสิ่งที่แม่ต้องการ เพื่อให้ลูกได้ในสิ่งที่ต้องการ มิใช่เพียงเพราะรัก แต่แม่ตั้งใจให้ชีวิตทั้งชีวิตของแม่กับลูก</p><br />
<p>ในชีวิต ลูกจึงไม่ต้องการสิ่งใดเพราะมีอ้อมกอดของแม่<br /><br />
มือที่หยาบกร้านเพราะทำงานหนักของแม่ คือ มือที่นุ่มนวลที่สุดของลูก ทุกครั้งที่แม่สัมผัส  ความรักที่ผ่านมือแม่แผ่เข้าสู่ชีวิต มีแต่ความละมุน อุ่นเกศ<br /><br />
เมื่อลูกอ่อนแอ มือแม่ที่สัมผัส ทำให้เข้มแข็ง เมื่อลูกทุกข์ มือของแม่ที่สัมผัสทำให้สุข และเมื่อลูกล้ม มือของแม่นี่แหละ ที่ยื่นมาสัมผัส แล้วประคองให้ลุกขึ้นยืนได้อย่างสง่างาม</p><br />
<p>ไม่ว่าแม่จะเหนื่อยจากการกรำงานแค่ไหน<br /><br />
เมื่อกลับถึงบ้าน  แม่ต้องหุง ต้องทั้งหาข้าวปลาอาหาร ทั้งคาว หวานและส้มสุกลูกไม้ ให้ทุกคนกิน แล้วดูแลความเรียบร้อยของทุกคนจนค่ำจึงได้พัก </p><br />
<p>ยามพักผ่อน แม่ยังสร้างโมงยามแห่งสุขให้กับลูก<br /><br />
แม่เล่านิทานให้ฟังทุกคืน ลูกจึงหลับตาลงอย่างเป็นสุข และตื่นลืมตาขึ้นมาอย่างสดใส และเบิกบานอยู่เป็นนิจ</p><br />
<p>บ้านเราถือคำพูดของแม่เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์  เพราะเชื่อในความรักของแม่ที่มีต่อลูก<br /><br />
แม่ไม่เคยตีตราลูกว่าขี้เกียจ  โง่  ดื้อด้าน หรือ ว่าร้ายให้หม่นใจ </p><br />
<p>ลูกจึงเติบโตมาท่ามกลางความรัก  ความสุภาพ  การเอาใจใส่ ความสุข และ เสียงหัวเราะ<br /><br />
ครั้นเมื่อเติบใหญ่..ในวันนี้<br /><br />
ลูกจึงรู้จักที่จะรักคนอื่น ไม่เห็นแก่ตัว รู้ที่จะเอาใจใส่ชีวิตอื่น ๆ ของผู้คนรอบข้าง</p><br />
<p>เมื่อยามที่แม่อยู่คนเดียวความคิดคำนึงของแม่มิไปไกลไหนอื่นนอกจากลูก<br /><br />
กลอนบนหนึ่งที่แม่เขียนซุกไว้ในสมุดบันทึกกราฟชีวิตที่แม่ทำไว้ดูดวงลูก ๆ ทุกคน เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งในล้านแห่งความรักที่แม่มีต่อลูก</p><br />
<p>แม่เขียนว่า..<br /><br />
แม่รักลูก  สุดชีวิต  ไม่คิดท้อ<br /><br />
ถึงขาดพ่อ  แม่ถนอม กล่อมเลี้ยงได้<br /><br />
ให้วิชา เป็นทรัพย์ลูก ปลูกฝังไว้<br /><br />
ตักตวงให้  พอแรง  อย่าแข่งใคร<br /><br />
ยามทุกข์ร้อน  แม่ปิดไว้  ไม่ให้รู้<br /><br />
แม่ทนสู้  ทุกอย่าง  แล้วถางให้<br /><br />
ทุกวันนี้  แม่เป็นสุข  หมดทุกข์ใจ<br /><br />
อวยพรชัย  ให้ลูกแม่  มีแต่เจริญ</p><br />
<p>ความรักของแม่  ช่างยิ่งใหญ่เสียจริง<br /><br />
และความรักของแม่นี่แหละ ที่เป็นพลังขับเคลื่อนชีวิตที่ดีที่สุดของลูก<br /><br />
แม่จึงเป็นคนที่สมค่าแห่งการรัก..ไม่เพียงแต่วันแม่ แต่พึงรักในทุก ๆ วัน</p><br />
<p>รักแม่เป็นที่สุด

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=lGLc-ZmlZ9w

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 14/08/2013 by in การเลี้ยงลูก.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: