AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊กติ๊ก ตุ๊บปอง — พ่ออยู่ในคุก ลูกอยู่ในครอบครัว

 

พ่ออยู่ในคุก ลูกอยู่ในครอบครัว

เมื่อคืนนี้..
มีแว่บหนึ่ง จิตกระหวัดถึงเรื่องราวเมื่อสัก 10 กว่าปีก่อน ได้กลับไปทำงานโครงการห้องสมุดครอบครัวที่บ้านเกิด..โรงเรียนเก่าที่แม่สอนจนเกษียณ และลูกของแม่ทุกคนก็เรียน และจบ ป.4 ที่นี่

ในวันที่ลงพื้นที่วันแรก..
เกิดต้องชะตาเด็กผู้ชายคนผิวคล้ำคนหนึ่ง ชื่อ “นนท์” หนุ่มน้อยตัวใหญ่ ป. 5 อายุ 11 ปี ตาเศร้า ..ได้เข้าไปคุยด้วย ไม่รู้เป็นอะไร ..สนิทสนมกันเร็วมาก

หลังจากเล่านิทานอีสป เรื่อง ไก่ได้พลอย ให้ฟัง
นนท์บอกว่า “ นิทานเรื่องนี้สนุก..ชอบมาก นนท์อยากได้พลอยสีสวยๆ เอามาทำแหวนให้แม่ แม่คงจะชอบ..พี่ปอง…นนท์รักแม่มาก “

ตอนนั้น..ไม่รู้สึกแปลกอะไร เพราะนนท์ก็เหมือนกับเด็กทุกคนที่ ฝันอยากจะมีของดี ที่สวยงามและล้ำค่าไปให้พ่อ ให้แม่ ถ้าไม่เห็นแววตาที่รื้นชื้นในตาดวงหม่นของนนท์ พร้อมเสียงใสๆ ของใครคนหนึ่ง แทรกขึ้นมาว่า “ แม่ไอ้นนท์มันหนีไปแล้ว..”   และอีกคนหนึ่งบอกต่อว่า “ พ่อมันถูกกระทืบตายในคุก “

นนท์น้ำตาคลอเดินออกจากวงสนทนาเงียบๆ ด้วยท่าทางเหงาจับใจ   ทำให้ต้องหาเวลาคุยกัน 2 คน.. จนรู้ความจริงที่นึกไม่ถึง ว่า..
นนท์เป็นลูกชายของเพื่อนของตุ๊บปองเอง ชื่อ ไอ้ปิ๊ก เป็นเพื่อนเรียนในชั้น ป. 1 – ป. 4 มาด้วยกัน แม้ไม่สนิทกันนักแต่ก็จำหน้าได้แม่น เห็นหน้าไอ้ปิ๊กครั้งสุดท้ายเมื่อ 10 ปีที่แล้วในหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์บ้านเมือง เป็นภาพของชายหนุ่มฉกรรจ์ ที่ถูกใส่กุญแจมือ..เป็นฆาตกรข่มขืนแล้วฆ่า และผู้หญิงที่โดนข่มขืนแล้วฆ่า คือ นังจิน เพื่อนร่วมชั้นประถมของเรา..ลูกศิษย์แม่ทั้ง 3 คนนี่แหละ

ตอนไอ้ปิ๊กถูกจับ ทิ้งลูกชายตัวน้อยไว้กับเมียและพ่อแม่   ไม่ทันลัดเดือนที่พ่อติดตุก  นนท์ก็ถูกแม่ทิ้งให้อยู่กับปู่เจ้าอารมณ์ และ ย่าพลอยพยัก..แม่หนีไปมีสามีใหม่ และไม่ทันลัดปี นนท์กลายเป็นเด็กกำพร้าถาวร เพราะพ่อถูกรุมกระทืบจนตายในคุก

นนท์กลายเป็นเด็กที่ไม่มีใครรัก ไม่มีใครต้องการ ปู่ก็ก่นด่า ย่าก็พลอยพยักด่าสำทับเป็นลูกคู่อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ปู่ย่าด่าย้ำ ๆ ว่า..   นนท์เป็นตัวซวยของบ้านที่ตั้งแต่เกิดมานำแต่เรื่องซวยๆ มาให้ไม่ได้ว่างเว้นไม่ได้เว้น
นนท์บอกว่า ..   “ ชินแล้ว..โดนอย่างนี้ทุกวัน “

ปู่ ย่า ไม่เคยกอด ไม่เคยแสดงความรักต่อนนท์เลย มีแต่แสดงออกถึงความเกลียดชังอย่างชัดเจน..ไม่ปกปิดความรู้สึก
นนท์โหยหาความรัก ไขว่คว้าหาความสุข แต่นนท์ไม่เคยได้จากใครเลย .,ขาดทั้งพ่อ ขาดทั้งแม่ ซ้ำร้ายยังไม่สามารถลุกขึ้นมาเอ่ยออกบอกใครๆ ได้ว่าตนรู้สึกโดดเดี่ยว หวาดกลัว อยากจะร้องขอความรัก ความเข้าใจ ความเห็นอกเห็นใจจากใคร ๆ..ความต้องการเหล่านี้มีอยู่ในหัวใจดวงน้อย ๆ แววตาเศร้าซื่อ อย่างเงียบ ๆ ตลอดมา

นนท์เผชิญชีวิตในแต่ละวันอย่างทุกข์ท้อ กังวลกลัว ไม่มีวันหนึ่งวันใดที่จะหลีกเลี่ยงความคับข้องหมองใจได้พ้น ทุกวันอยู่ในภาวะสิ้นหวังเหมือนจนตรอก
รอยไม้เรียวที่ปู่ตี รอยนิ้วมือที่ย่าตบ ไม่นานก็หาย แต่บาดแผลทางความรู้สึกในใจนี่ซี เป็นอะไรที่ ไม่สามารถบรรยายและเยียวยาได้

ชีวิตของนนท์เป็นชีวิตที่พร่องโดยแท้  เวลาที่ทำดีก็ไม่มีพ่อมาชื่นชม เวลาว้าเหว่ ก็ไม่มีแม่มาคอยปลอบประโลม จูบจอมหอมชีวิต

นนท์บอกว่า  “ นนท์เคยฝันเห็นแม่ หน้าของแม่ลอยมาอยู่ใกล้ ๆ หน้าของนนท์นี่แหล่ะ อ้อมกอดของแม่อบอุ่นมาก นนท์ร้องไห้แม่ก็ปลอบอย่างออนโยน นนท์กอดแม่แน่นมากไม่อยากจากมาเลย จู่ๆ ปู่กับย่าก็มากระชากให้นนท์กับแม่แยกกัน “    แล้วนนท์ก็ร้องไห้

วันนั้น..ได้กอดนนท์แล้วปลอบว่า    “นนท์ต้องขอบคุณพ่อแม่ แม้จะมีชีวิตได้โอบอุ้มคุ้มกอดนนท์เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เท่าที่กาลเวลาอนุญาต แต่… นนท์ต้องคิดว่ามันมากพอที่จะเป็นน้ำหล่อเลี้ยงชีวิตของนนท์ให้ดำรงอยู่ได้อย่างเข้มแข็ง..นนท์เก่งมากที่ผ่านทุกเรื่องมาได้ ทำชีวิตของนนท์ให้ดีที่สุด เมื่อเปลี่ยนความคิดของปู่ย่าไม่ได้ ก็ต้องเปลี่ยนความคิดของตัวนนท์เองให้ยอมรับสิ่งที่ปู่ย่าเป็น   อย่าคิดว่าการสูญเสียพ่อแม่ไปจะกระทบกระเทือนนนท์มาก ถ้ามีกันครบชีวิต ก็อบอุ่นดี.. แต่วันนี้เหลือเพียงปู่ย่าก๋อย่าคิดว่านนท์ขาด.. จงคิดเสียว่านนท์ยังดีกว่าคนอื่นอีกหลายคนที่ไม่มีใครเลย”

นนท์ตอบว่า    “ ถ้าย้อนคืน กลับวันไปได้ แล้วนนท์รู้ว่าพ่อจะตาย แม่จะหนีหายไปจากชีวิตอย่างนี้ นนท์จะกอดพ่อกอดแม่ให้ชุ่มปอดเลย กอดตุนเอาไว้ จะได้เอามาใช้วันนี้ บางทีนนท์ก็ แว๊บ ๆ เพราะเหงา อยากอยู่กับพ่อ อยากกอดแม่ มีพ่อมีแม่อยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนคนอื่นก็ดี เนาะพี่ปองเนาะ“

วันนั้นถึงกับอึ้งกับความคิดหนุ่มน้อย  สงสารนนท์จับใจ หนุ่มน้อยคนนี้ ต้องกระเสือกกระสนอยู่ในวังวนของโลกที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง สังคมในบ้านที่ใช้ความอคติ มาเป็นเหตุแห่งการตัดสินคุณค่าของความเป็น “นนท์”

คนที่เลี้ยงดูนนท์มาแต่เล็ก กลับเป็นป้าปานที่บ้าและใบ้ สติสตังค์ไม่สมประกอบดูแลตัวเองยังแทบจะไม่รอด แต่ก็ดูแลนนท์มาจนโต
“ วันๆ ไม่อยากอยู่บ้าน เลยออกไปเล่นบ้านเพื่อน อยู่บ้านก็โดนด่า โดนตีทุกวัน วันละหลายๆ หน เวลาอยู่บ้านก็จะอยู่กับป้าปาน เพราะไม่พูดอะไรเลย ไม่เคยด่า ไม่เคยตี “

หลังจากรู้จักกันมากขึ้น ..    พี่ตุ๊บปองได้ให้หนังสือไว้เป็นเพื่อนนนท์นับร้อยเล่มเพื่อทำห้องสมุดครอบครัว   ทั้งๆ ที่ไม่สามารถจัดมุมหนังสือที่บ้านได้เพราะปู่และย่าไม่อนุญาต ..แต่ก็ให้ นนท์ดีใจมากที่แต่ละวันจะได้มีค่ามากกว่าหายใจทิ้งไปวัน ๆ เหมือนก่อน

ทุกวันตอนเย็น หรือวันหยุดเรียน วันเสาร์ วันอาทิตย์ นนท์จะเอาหนังสือใส่กระเป๋านักเรียน  ออกไปให้เพื่อนอ่านตามบ้าน

ความสุข อาจเป็นนามธรรมที่จับต้องไม่ได้ แต่”พี่ปองของนนท์” (นนท์เรียกอย่างนี้) ได้พบความสุขที่แท้จริงอีกครั้ง อย่างใกล้ตัวเมื่อมือเล็กๆ ของนนท์เกาะกุมมือ ยิ้มให้ แล้วบอกว่า
“ นนท์ชอบมาก “   แววตาของนนท์เองก็ยืนยันคำพู฿ดที่เอ่ย

วันนั้น..
ได้แต่มองเด็กคนนี้อย่างอิ่มสุข ไม่มีใครรู้หรอกว่า ต่อไปภายภาคหน้า ชีวิตน้อยๆ นี้จะเติบโตไปเป็นเช่นไร แต่วันนี้เขามีความสุข ก็ถือว่า”ตุ๊บปอง” ได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับนนท์แล้ว และเชื่อว่าเมื่อวันนี้นนท์ได้ซึมซับรับรสแห่งความสุขของชีวิตแล้ว วันข้างหน้านนท์จะหาความสุขด้วยตัวเองได้ เพราะนนท์จะเป็นคนกำหนดชีวิตของตัวเอง

สิ่งที่ทำเพราะแม่ทำให้เห็น เป็นให้ดู ลูกจึงเรียนรู้ที่จะเจริญรอยตาม
รักแม่เป็นที่สุด

บันทึกชีวิต
1. นนท์ได้รับทุนการศึกษาจากกองทุนเพื่อเด็กยากไร้ของครูกาญจนา ปิ่นประทีปมาโดยตลอด กระทั่งวันนี้นนท์เป็นครูอัตราจ้างในจังหวัดที่ไม่ไกลบ้านเกิด

2. นนท์..หลานชายที่ปู่ย่าด่าทอด้วยความชิงชัง เป็นคนทำมาหาเลี้ยงปู่ย่าและป้าปานจนทั้ง 3 ตายจาก โดยไม่ปริปากบ่น..แม้ก่อนตายปู่ย่ายังด่าทอ แต่นนท์ก็ไม่ถือโทษโกรธขึ้ง

3. นอกจากได้รับทุนการศึกษารายเดือนจากกองทุนแล้ว นนท์ยังรับจ้างทำงานทั่วไปในจังหวัด และเป็นลูกจ้างบริษัทรับเหมาก่อสร้าง..ทำงานในวันหยุด จนวันนี้จึงมีชีวิตที่ดีตามอัตภาพ

4. นนท์เจียดรายได้บางส่วนช่วยเด็กยากไร้..(นนท์บอกว่า..จะได้เหมือนพี่ปองไง้)

5. นนท์คืออีกหนึ่งความชื่นใจของ”ตุ๊บปอง”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 01/10/2013 by in การเลี้ยงลูก.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: