AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊กติ๊ก ตุ๊บปอง — ไล่ลูกออกจากบ้าน….ด้วยอารมณ์

   “ไล่ลูกออกจากบ้าน..ด้วยอารมณ์”

คุณแม่ที่น่ารักท่านหนึ่ง เล่าให้ฟังว่า..
เมื่อวาน(หลายวันมาแล้ว) ได้พูดกับลูกสาวอายุ 6 ขวบด้วยอารมณ์ว่า..
“ถ้ายังเป็นเด็กเอาแต่ใจตัวเองก็จะไม่ให้อยู่ที่บ้านด้วยแล้ว จะให้ไปอยู่กับคนอื่น หรือไม่ก็ไปเป็นเด็กข้างถนน จะได้ทำตามใจตัวเองได้”
ลูกร้องไห้นานมาก ขณะที่ลูกร้องไห้แม่ก็ตอกย้ำอยู่อย่างนั้น ตกกลางคืนลูกนอนละเมอแล้วร้องไห้..ตอนนี้รู้สึกผิด จะแก้ไขยังไงกับจิตใจของลูกดี

เรื่องการพูดจาในบ้านนี่เคยเล่าหลายครั้งแล้ว..
แต่ครั้งนี้มีเรื่องการ “ไล่ลูกออกจากบ้าน” ผสานมาเพิ่มอีก 1 เรื่อง..จึงขอตอบเรื่องนี้กอนละกันนะจ๊ะ

ประเด็นแรก..
แม่ต้องระมัดระวังเรื่องการพูดให้จงดี การที่แม่ดุด่าว่ากล่าวลูกด้วยอารมณ์นั้นแรงมากเกินไปสำหรับลูกวัย 6 ปี        แล้วนี่เป็นลูกสาวที่ถูกแม่ “ไล่ออกจากบ้าน” ด้วย “ยิ่งแรงฝังลึก”..เสียใจซ้ำซ้อน เสียใจแล้ว เสียใจอีก ลูกจึงร้องไห้ไม่หยุด และเก็บเอาไปเพ้อตอนนอนหลับ..ลูกคงเจ็บปวด และเสียใจจริง ๆ นะ
ถามง่าย ๆ ว่า..
ถ้าตอนนั้น..
พอสิ้นเสียงแม่ “ไล่ลูกออกจากบ้าน” แล้ว ลูกเกิดเสียอกเสียใจแล้วออกจากบ้านไปจริง ๆ ..แม่จะทำอย่างไร ลูกเป็นเด็กผู้หญิงด้วยนะ..คิดไหมว่าอันตรายรอบตัวลูกที่มีนั้นพร้อมจะหอบลูกไปจากอกแม่ได้ทุกเมื่อ ดูอย่างพ่อแม่บางคนที่ดูแลลูกอย่างดีซิ..ก็ยังถูกฉกลูกไปต่อหน้าต่อตา

เอาหละ..
ตอนนี้ลูกยังเล็ก..ยังพึ่งตัวเองไม่ได้ แม่จะดุด่าว่ากล่าวให้เจ็บช้ำน้ำใจมากเท่าไร..ลูกก็ไปไหนไม่รอด จึงต้องทนอยู่ไป..กับแม่ที่อารมณ์ร้ายนี่แหละ
แต่……  เมื่อไรที่ลูกโตและแข็งแรงพอ วันนั้นลูกอาจจะตัดสินใจ “ออกจากบ้าน” ไปจริง ๆ..แล้วแม่จะทำอย่างไร
ในสังคมทุกวันนี้ เด็กวัยรุ่นสาวๆ ตกเป็นเหยื่อการเอาเปรียบและล่วงละเมิดจากผู้ชายไม่เว้นแต่ละวัน

เรื่องนี้ต้องแก้ที่แม่..
เรื่องที่ต้องแก้และหยุดให้ได้อย่างเร่งด่วน คือ อารมณ์และคำพูดที่รุนแรงของแม่
แม่ต้องหยุดอารมณ์ตัวเองให้ได้ ยั้งปากรั้งคำพูดร้ายๆ ของตัวเองให้ได้..ต้องฝึกใจให้เย็นลงให้ได้

แม่บอกว่า…………………   พ่อคนแม่คนที่จะบ่มเพาะให้ลูกได้ดีนั้น  ต้องมี “ดี”  อยู่บ้าง 

อารมณ์ดี..
พ่อแม่ต้องดูแลและควบคุมคุณภาพของอารมณ์ให้ “คงเส้นคงวา”     ต้องดีคงเส้นคงวานะ ไม่ใช่ขุ่นอยู่ร่ำไป ต้องมี “อารมณ์ดีคงที่” ไม่ใช่แกว่งไปตามแรงกระทบ สุขมากระทบก็เพริด ทุกข์มากระทบก็เตลิด…  ต้องอารมณ์ดี แจ่มใสและเบิกบานอยู่เป็นนิจ
มีทัศนคติที่ดี..
ต้องหัดเป็นคนมองโลกในแง่ดี คิดดี ทำดี สุขภาพจิตจะได้ดี มีอารมณ์ขัน   อย่าทำเป็นคนแบกโลก แบกทุกอย่างไว้บนบ่า    ต้องหัด “เบาให้เป็น เย็นให้ได้” อย่าเป็นคนที่แบกทุกข์เข็ญ      อย่าเป็นคนแบกโลก ที่สำคัญ คือ ต้องไม่เป็นคนอาฆาตมาดร้าย ประเภทไม่อาฆาตแต่ “จำแม่น” ก็ไม่ได้
จะสุขจะทุกข์ต้องให้ลูกได้..
ไม่ว่าจะอยู่ในภาวะใด ทุกข์สุขแค่ไหน แต่  เมื่ออยู่กับลูกต้อง “ให้” ลูกได้ทั้งให้ความรัก ให้น้ำใจ ให้เวลา และให้ปัญญา อย่าเอาสิ่งที่เกิดขึ้นมาเป็นตัวกั่นขวางการทำหน้าที่พ่อ บทบาทแม่ เพราะเป็นภารกิจที่ไม่สามารถลาออกได้ เหนื่อยได้ ทุกข์ได้ ท้อได้ พักได้ แต่ “ถอยไม่ได้” ต้องเดินหน้าต่อไป 
ต้องเข้าถึงจิตใจลูก 
อ่านลูกให้ออก ต้องรู้จักนิสัยลูก รู้ว่าลูกชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ช่วงไหนต้องเสริมอะไร จังหวะไหนต้องใส่อะไร..อย่างถูกตามวัย เหมาะตามกาลเทศะ และมีวินัย
ต้องเป็นคนที่พอใจในทุกอย่างที่ทำ ที่มี และที่เป็น..
อย่าเป็นคนมักได้ใคร่เอา อยากทำ อยากได้ อยากมี อยากเป็น…ในสิ่งที่เกินวัยที่จะทำ ที่จะได้ ที่จะมีและที่จะเป็น  ต้องยอมรับให้ได้ว่าของบางอย่าง เราจะมี ณ ตอนนี้ไม่ได้ ถ้ามีก็ต้องเบียดเบียนตนเอง เบียดเบียนคนอื่น หรือของบางอย่างต้องรอเวลา เพราะถ้าอยากได้ตอนนี้ ต้องแบกต้องหามภาระมากกว่าที่จะรับไหว..อาจตายกลาง “อยาก” เอาได้ง่าย ๆ
ต้องเป็นคนที่มีมารยาทดี มีวาจาไพเราะ จะได้เป็นแบบอย่างที่ดีให้แก่ลูกดีตาม
รูปแบบการใช้ชีวิตต้องละเอียด หยาบๆ โหย่งๆ เร็วๆ ล่กๆ ลวกๆ ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นลูกก็จะเป็นตาม ที่อยากบอกมากที่สุด คือ การใช้ชีวิตในแต่ละวันนั้น “การแต่งตัว” ก็เป็นเรื่องที่สำคัญ และต้องใส่ใจ ถ้าพ่อแม่ออกแนวโป๊เปลือย วับๆ แวมๆ จะสอนให้ลูกมิดเม้น แต่งตัวมิดชิดก็ลำบาก เมื่อพ่อแม่เปิดเนื้อเปิดตัวนำ ลูกก็เปิดตาม นี่และหนทางที่จะนำไปสู่การถึงเนื้อถึงตัว กระทั่งเสียเนื้อเสียตัว เพราะลูกยังอ่อนวัย ด้อยประสบการณ์..รู้ไม่เท่าทันคนที่มันจ้องจะ “เอา” หรอก 

ถ้าแม่ดีนำ..ลูกจะดีตามได้ไม่ยาก
รักแม่เป็นที่สุด

ที่มาและ comments https://www.facebook.com/photo.php?fbid=431807630261837&set=a.109176522524951.15452.100002978123224&type=1&permPage=1

  • หนูเป็นคนนึงค่ะที่เคยพลาดว่าลูกชายวัย 2.9 ขวบว่า “ไป…ออกไปให้พ้น” เค้าเสียใจ ร้องลั่นเลยค่ะ คราวต่อมาพอทำตาดุใส่เค้า เค้าดักคอเลยว่า “ไป…ออกไปให้พ้น” หนูเงิบไปเลยค่ะ นาทีนั้นรู้เลยค่ะว่าผิดที่เราเอง ไม่เอาแล้วค่ะ เชื่อแล้วว่ามันฝังอยู่ในจิตใจลูกอย่างแรง เสียใจค่ะที่ปากไวใจเร็ว – -“
  • ความรู้ดี ๆๆ สิ่งเตือนใจคนเป็นแม่
  • เคยดูการ์ตูนในยูทรูปแล้วเป็นเรื่องที่แม่ไม่รักเลยหนีออกจากบ้าน ก็มาพูดกะมาม๊าว่าถ้ามาม๊าไม่รักต้องหนีออกจากบ้านใช่มั้ย —> มาม๊าอธิบายยกใหญ่ แต่ก็ถามอย่างนี้อีกหลายวันเลยคร้าบ
  • คำสอนดีๆ ที่สังคมมีปัญหา เพราะ พ่อแท่รังแกฉัน..มากมาย..ขอบคุณค่ะ
  • กฏเข้มของบ้านนี้คือ ห้ามเอ่ยปากว่าไม่รักลูก และออกปากไล่ลูกค่ะ ^^
  • บางทีโดนลูกดื้อ ก็วีนแตกบ้างเหมือนกันคะ ได้พี่ปองเตือนสติ ขอบคุณมากค่ะ
  • ทุก ๆ คำพูด มีผลต่อจิตใจของเด็กค่ะ บางครั้งที่ผู้ใหญ่พูดออกไปโดยไม่ได้ฉุกคิดค่ะ เพราะคิดว่ามันไม่น่าจะเกิดผลอะไร หนูก็เป็นบ่อยค่ะพี่ตุ๊บปอง ขอขอบคุณสำหรับข้อคิดที่ดี ๆ ค่ะ
  • เบาให้เป็น เย็นให้ได้ จะท่องคำนี้ ไว้ตลอด

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 01/10/2013 by in การเลี้ยงลูก.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,219,663 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,219,663 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,219,663 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: