AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ตุ๊บปอง – คิดดี คิดชอบ

คิดดี..คิดชอบ

แม่สอนลูก ๆ เสมอว่า…..
  • ลูกต้อง..คิดดี ไม่ใช่ดีแต่คิด
  • คิดชอบ ไม่ใช่ชอบแต่คิด
  • ทำดี ไม่ใช่ดีแต่ทำ
ตลอดการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน..กับแม่ นับแต่ลืมตามองโลก กระทั่งวันที่ “สิ้นแม่” เมื่อตอนที่แม่อายุได้ 85 ปี  เราพี่ ๆ น้อง ๆ..ลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 ของแม่ จึงคิดดี และทำดี..ไม่มีเสียสักคน
ลูกน้อยหอยขมของแม่มีขัดแย้งกันอยู่บ้าง แต่ลูกไม่เคยถือมาเป็นอารมณ์ ไม่เคยทะเลาะกันเลย เหมือนกับที่ลูกไม่เคยเห็นพ่อแม่ขุ่นใจ และไม่เคยเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน
พ่อแม่สอนให้ลูกทำดีต่อกัน..นี่คือฐานที่ดี ทำให้เราทำดีต่อคนอื่นได้

แม่สอนให้เรา..พี่ ๆ น้อง ๆ รักกันอย่างไม่มีเงื่อนไข  บอกเสมอว่าน้องจะเป็นอย่างไร พี่จะเป็นยังไงก็ต้องรัก แม่ไม่ใช่รอให้พี่ ๆ น้อง ๆ เป็นคนดี หรือ”ได้ดั่งใจ”ก่อน แล้วถึงจะรัก
เหมือนแม่..ลูกจะเป็นอย่างไรแม่ก็รัก  แม่ไม่เคยรอให้ลูกเป็นคนดี หรือ”ได้ดั่งใจ” แล้วแม่ถึงจะรัก  แม่รักลูกอย่างไม่มีเงื่อนไข เมื่อลูกคนไหนเจ็บไข้ ได้ทุกข์ แม่ไม่อ้อยอิ่ง..ไม่รั้งรอที่จะรีบเข้ามาช่วยลูกได้ตลอดเวลา
ดังนั้น..ทุกครั้งที่ลูกเห็นว่าพี่น้องคนไหนทุกข์ พี่ ๆ น้อง ๆ จึงไม่เคยอ้อยอิ่ง..ไม่เคยรั้งรอที่จะรีบเข้ามาช่วยพี่ ๆ น้อง ๆ ได้ตลอดเวลา ด้วยเพราะแม่สอน..ลูกปฏิบัติ จนวันนี้กลายเป็นนิสัยถาวรของลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 ไปโดยอย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่ออยู่ในบ้าน……แม่ไม่เคยสอนให้ลูกเป็นภาระให้กับใคร ลูกน้อยหอยขมของแม่มีพี่เลี้ยง แต่แม่ไม่เคยให้พี่เลี้ยงมาทำธุระให้ลูกทั้งหมด  ลูกต้องเก็บที่นอนเอง ต้องซักผ้า ตากผ้า เก็บผ้า รีดผ้าของตัวเอง จะกินอาหาร ลูกก็ต้องเตรียม จานก็ต้องล้าง  พี่เลี้ยงจะเป็นคนดูความเรียบร้อย..แล้วจึงตามเก็บให้เรียบร้อยหลังจากที่ลูกทำแล้ว
แม่สอนเสมอว่า…….ถ้าทำเลอะ ลูกต้องเป็นคนเก็บกวาด ถ้าทำไม่สะอาด ลูกต้องเป็นคนจัดการกับความไม่สะอาดนั้น  แม่อาจจะไม่ได้พูดสอนเป็นคำพูด แต่แม่ทำให้เห็นมาตลอด

ลูกของแม่ “ได้ดี” และพร้อมที่จะทำอะไรดี ๆ เพื่อคนเอง และผู้อื่นเสมอ  ด้วยเพราะลูกมีพ่อแม่เป็นต้นทางในการทำความดีให้เห็น..
สมัยก่อนพ่อเป็นหมอในชนบท…..เวลาพ่อกินข้าว ถึงแม้จะเพิ่งกินได้แค่ 2 – 3 คำ แต่ถ้ามีคนไข้มาหา พ่อพร้อมจะวางช้อนและรีบออกไปรักษาทันที
มีหลายครั้งที่เป็นด้วยความรักของแม่ แม่จะบอกคนไข้ว่า….”เดี๋ยวค่อยมานะคะ”  หรือ.. “รอก่อนนะคะ”
แต่เรื่องนี้…..พ่อไม่ฟังเสียงแม่..ทุกครั้งแม่จะขอบอกขอบใจในความรักและหวังดีต่อสามี พร้อมขอโทษแม่ แล้วขอตัวออกไปดูแลคนไข้ก่อน..ท้ง ๆ ที่ข้าวยังคาจาน พ่อเป็นหมอที่กระตือรือร้นต่อการดูแลรักษาชีวิตผู้คนทุกคนเป็นอย่างยิ่ง ไม่เคยนิ่งดูดาย
พ่อทำให้ลูกเห็นเสมอว่า……เพียงหนึ่งนาทีของหมอ ก็เป็นการพิพากษาชีวิตของคนได้ พ่อไม่เคยสอนลูก ๆ หรอกนะ แต่ลูกเห็นวิถีที่พ่อทำมาตลอดชีวิตแสนสั้นของพ่อ..พ่อสิ้นเมื่อ 40 ปีที่แล้ว ด้วยอายุเพียง 53 ปี

หรืออย่างแม่…..
แม่เป็นคุณครู แม่ก็ไม่เคยลังเลเลยที่จะสอนให้ลูก ๆ รู้จักดูแลคนที่อ่อนด้อยกว่า  แม่สอนให้ลูกเอาข้าวไปมากกว่าที่ลูกกินอิ่ม ไปเผื่อเพื่อน ๆ ที่มี แต่กินไม่อิ่ม หรือไม่มีจะกิน
สมมุติวันนี้แม่ตักข้าวแอบหนึ่ง (แอบข้าว..คือกล่องอะลูมิเนียมสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ พอใส่ข่าวปลาอาหารได้เพียงพอต่อการกิน 1 มื้อ) แม่ก็จะบอกว่า.. …”แม่ตักเพิ่มไปให้สองช้อนนะ ถ้าเพื่อนไม่พอก็จะได้ให้เพื่อน”   หรือตักกับข้าว แม่ก็จะตักแล้วบอกว่า.. “อันนี้ของลูกนะ”  ส่วนที่แม่ตักเพิ่มอีกสองช้อน..“ลูกเอาไปแบ่งเพื่อน ๆ นะ”  แม่จะเป็นอย่างนี้เสมอ

ต่อมา…..
แม้จะต้องออกมาอยู่ไกลบ้านเพื่อโอกาสทางการศึกษาที่ดีขึ้น..ลูกทุกคนของแม่เข้ามาเรียนต่อในกรุงเทพฯ
สังคมที่เปลี่ยนไป..เมืองใหญ่ไม่ได้ส่งผลให้ต้นทุนทางใจของลูกน้อยหอยขมทั้ง 8 ลดลงเลย ความรักที่มีต่อแม่ยังมีอยู่เต็มหัวใจ รวมถึงสัญญาใจที่มีต่อพ่อซึ่งเสียชีวิตไปแล้วทำให้ลูกยังคงเป็น ‘เด็กดี’ ของพ่อแม่อย่างไม่เปลี่ยนแปลง

ช่วงเวลาที่ลูกอยู่กับแม่……
ทุกคนสะสมทุนทางชีวิตไว้จนแข็งแรงแล้ว เพราะแม่สอนลูกให้รู้ผิดชอบชั่วดี สอนให้รู้ว่าอะไรควรไม่ควร และที่สำคัญ คือ ถ้าเห็นลูกทำอะไรดี พ่อแม่เราจะทำให้ลูกเห็นว่ามีความสุข แต่ในทางกลับกัน ถ้าลูกทำอะไรไม่ดี จะรู้สึกได้เองเลยว่าพ่อแม่ผิดหวังกับสิ่งที่ลูกทำ

เพราะฉะนั้น….
ทุกอย่างที่ลูกทำ ลูกจะคิดก่อนว่ามันจะทำให้พ่อให้แม่เสียใจหรือเปล่า พอเป็นอย่างนั้นแล้ว ลูกจึงโตเป็นผู้ใหญ่ มีความมั่นคง จนเมื่อมาอยู่กรุงเทพฯ ลูกก็ดูแลกันเองตามประสาพี่ ๆ น้อง ๆ แล้วก็เรียนกันได้โดยที่ไม่มีเรื่องราวร้าย ๆ เกิดขึ้นในชีวิตเลย
ชีวิตของลูกราบเรียบ เพราะแม่ได้เตรียมการบ่มเพาะเรื่องดี ๆ ไว้ตามรายทางชีวิต..วางไว้อย่างเป็นขั้นตอน..สอนตามวัย ด้วยเพราะความรักที่แม่มีต่อลูก และความรักที่ลูกมีต่อแม่อย่างมากมาย ลูกจึงเคารพในสิ่งที่แม่วาดวาง ซึ่งลูกก็ได้เห็นผลในรายทางของชีวิต

ลูกดีได้ในทุกวันนี้เพราะมีแม่ดี
รักแม่เป็นที่สุด

 https://www.facebook.com/photo.php?fbid=553261538101424&set=a.479518365475742.1073741828.456960027731576&type=1&theater

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 28/12/2013 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: