AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

นิทาน ชาวประมง กับ นักลงทุน

**ชาวประมงกับนักลงทุน**

นักลงทุนชาวอเมริกันนายหนึ่ง กำลังยืนอยู่บนท่าเรือของชายฝั่งหมู่บ้านเม็กซิกันแห่งหนึ่ง ขณะที่มีเรือประมงลำหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาจอดแล้วเขาก็ได้เห็นปลาโอครีบเหลืองตัวโตๆ กองอยู่บนเรือลำนั้น

ชาวอเมริกันเอ่ยชมชาวประมงท้องถิ่นที่จับปลาได้เก่งก่อนจะถามว่า “คุณใช้เวลาในการจับปลาพวกนี้นานไหม”
ชาวประมงตอบว่า “ครู่เดียวเท่านั้นแหละครับ”
“อ้าว ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่อยู่นานอีกหน่อยเพื่อจะได้ปลามากกว่านี้ล่ะ” เขาสงสัย

คนถูกถามตอบเรียบ ๆ “นี่ก็พอเลี้ยงครอบครัวในวันนี้แล้วครับ”
นักลงทุนผู้มาเยือนถามใหม่ “แล้วคุณเอาเวลาที่เหลือไปทำอะไรล่ะ”
“ผมก็ยุ่งทั้งวันแหละครับ นอนตื่นสาย ๆ จับปลาวันละนิดหน่อย เล่นกับลูก ๆ นอนพักกลางวันกับภรรยาของผม เดินเล่นในหมู่บ้าน จิบไวน์ และเล่นกีต้าร์กับเพื่อนฝูงในตอนเย็น ๆ”

คนอเมริกันจึงพูดอย่างกระหยิ่มว่า “ผมจบเอ็มบีเอจากฮาร์วาร์ด สามารถให้คำแนะนำคุณได้นะ อันดับแรกก็คือ คุณน่าจะจับปลาให้เยอะกว่านี้ เพื่อที่จะได้ซื้อเรือลำโตๆ  ผลจากการมีเรือลำโต ก็จะทำให้คุณมีเงินมากพอที่จะซื้อเรือเพิ่มขึ้น จากนั้น คุณก็นำปลาที่จับได้ไปขายให้โรงงาน โดยไม่ต้องผ่านพ่อค้าคนกลางอย่างในตอนนี้ หรือไม่ก็สร้างโรงงานเสียเอง ซึ่งคุณก็จะสามารถควบคุมได้ทั้งหมด
นับตั้งแต่กระบวนการผลิต ผลผลิต ตลอดจนการจัดจำหน่าย  ถึงตอนนั้นคุณก็สามารถย้ายจากหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ แห่งนี้ไปอยู่ที่เมืองเม็กซิโกซิตี้ จากนั้นก็ขยับขยายย้ายไปแอลเอ แล้วไปยังนิวยอร์ก ที่ซึ่งคุณจะสามารถขยายกิจการให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น”

เมื่อฟังมาถึงตอนนี้ ชาวประมงก็ถามว่า “แล้วทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลาสักกี่ปี”
“15 ถึง 20 ปี”

“จากนั้นล่ะ”
คนอเมริกันหัวเราะร่วนและบอกว่า  “ทีนี้ก็จะถึงช่วงสำคัญที่สุดในชีวิตล่ะ เมื่อโอกาสเหมาะ คุณก็ควรจะทำหนังสือชี้ชวนขายหุ้น เพื่อขายหุ้นทั้งหมดแก่สาธารณะ แล้วคุณจะกลายมาเป็นมหาเศรษฐี
อาจทำเงินได้เป็นล้าน ๆ เหรียญเลยก็ได้นะ”

“เป็นล้านๆ … แล้วยังไงล่ะ”
คนอเมริกันแจกแจงต่ออย่างเพลิดเพลิน  “จากนั้นคุณก็ค่อยเกษียณตัวเอง ย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ  นอนตื่นสาย ๆ ตกปลาวันละเล็ก ๆ น้อย ๆ เล่นกับลูก ๆ  นอนพักกลางวันกับภรรยาที่บ้าน ตอนเย็นก็เดินเล่นในหมู่บ้าน จิบไวน์ และเล่นกีต้าร์กับเพื่อนฝูง…”

ที่มา: http://reading.coz.bz/2008/11/15-20.html

แล้ววันนี้คุณคิดว่าชาวประมงกำลังทำอะไรอยู่ ??

*** คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ใช่คนที่รวยที่สุด … คนส่วนใหญ่เลือกที่จะทำงานหนักเกือบทั้งชีวิตเพียงเพื่อที่จะมีความสุขตอนบั้นปลายชีวิต… แต่ชาวประมงเลือกที่จะใช้ชีวิตทุกวันอย่างมีความสุข ทำในสิ่งที่ตัวเองรักในทุกๆย่างก้าวของจังหวะการดำรงชีวิต ***

บางทีเรามาถึงจุดหมายของชีวิตตั้งนานแล้ว แต่เราไม่เคยมองมัน เลยทำให้หลายๆ คน หาจุดหมายของตัวเองไม่เจอ เพราะว่าเราได้เดินผ่านมันไปแล้ว***
***ความสุขในชีวิตไม่ได้อยู่ที่เราร่ำรวยแค่ไหน_แต่อยู่ที่เราทำแล้วมีความสุขแค่ไหน***

 

ภาคภาษาอังกฤษที่เป็นต้นฉบับจึงขอนำมาแชร์ด้วยค่ะ
===

Interesting perspective……Life Explained by an MBA Graduate!!

A boat docked in a tiny Mexican fishing village.

A tourist complimented the local fishermen
on the quality of their fish and asked
how long it took him to catch them.

“Not very long.” they answered in unison.

“Why didn’t you stay out longer and catch more?”

The fishermen explained that their small catches were
sufficient to meet their needs and those of their families.

“But what do you do with the rest of your time?”

“We sleep late, fish a little, play with our children,
and take siestas with our wives.
In the evenings, we go into the village to see our friends,
have a few drinks, play the guitar, and sing a few songs.
We have a full life.”

The tourist interrupted,

“I have an MBA from Harvard and I can help you!
You should start by fishing longer every day.
You can then sell the extra fish you catch.
With the extra revenue, you can buy a bigger boat.”

“And after that?”

“With the extra money the larger boat will bring,
you can buy a second one and a third one
and so on until you have an entire fleet of trawlers.
Instead of selling your fish to a middle man,
you can then negotiate directly with the processing plants
and maybe even open your own plant.

You can then leave this little village and move to Mexico City ,
Los Angeles , or even New York City!
From there you can direct your huge new enterprise.”

“How long would that take?”

“Twenty, perhaps twenty-five years.” replied the tourist.

“And after that?”

“Afterwards? Well my friend, that’s when it gets really interesting, ”
answered the tourist, laughing. “When your business gets really big,
you can start buying and selling stocks and make millions!”

“Millions? Really? And after that?” asked the fishermen.

“After that you’ll be able to retire,
live in a tiny village near the coast,
sleep late, play with your children,
catch a few fish, take a siesta with your wife
and spend your evenings drinking and enjoying your friends.”

“That’s what I am doing now” Replied the fisherman

And the moral of this story is:

KNOW WHERE YOU’RE GOING IN LIFE…
YOU MAY ALREADY BE THERE!!!

 

clip เสียงสำหรับคนตาบอด  http://www.youtube.com/watch?v=dA0eXtei188

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 28/04/2014 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: