AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ชีวิตคู่ กับคติสอนใจจาก ปลาทูไหม้

 

2
แม่ของผมชอบทำอาหาร…
คืนหนึ่งหลังจากที่แม่ทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน แม่กลับบ้านมาด้วยความเหนื่อยล้า และทำอาหารเย็นให้เราตามปกติ

ที่โต๊ะอาหาร แม่วางจานที่มีปลาทูไหม้เกรียม บนโต๊ะต่อหน้า พ่อ และทุกๆคน….
ผมรอว่าแต่ละคนจะว่าอย่างไร…..

แต่…พ่อไม่พูดอะไร และตั้งหน้าตั้งตา กินปลาทูไหม้ตัวนั้น และหันมาถามผมว่า..ที่โรงเรียนเป็นอย่างไรบ้าง

คืนนั้นหลังอาหารเย็น ผมจำได้ว่า แม่ขอโทษพ่อที่ทอดปลาทูไหม้…
และผมไม่เคยลืมที่พ่อพูดกับแม่เลย “โอย…ผมชอบปลาทูทอดเกรียมๆ…อร่อยมากจ๊ะ…ที่รัก”

 

คืนต่อมา ผมเก็บคำถามในใจ และไปกอดพ่อ และถามพ่อว่า “พ่อชอบปลาทูทอดเกรียมๆ จริงๆ เหรอ”
พ่อกอดผมไว้ และ ตอบว่า….   “แม่ของลูกทำงานหนักมาทั้งวัน… ปลาทูไหม้ 1 ตัวไม่เคยทำร้ายใคร แต่….คำพูดว่ากัน ต่างหากที่จะทำร้ายกัน

 

“ชีวิตคนเรา เต็มไปด้วยความไม่สมบูรณ์แบบ และแต่ละคนก็ไม่ได้เกิดมาสมบูรณ์แบบ ตัวเราเองก็ไม่ได้มีอะไรดีกว่าใครๆ”

“พ่อเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยลืมวันเกิดแม่ วันครบรอบวันแต่งงาน และแม้แต่พ่อเอง ยังเคยลืมทำบุญวันเกิดของพ่อและแม่ของพ่อเองตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่เลย”

แต่สิ่งที่พ่อเรียนรู้ ในช่วงชีวิตคือ…..
การเรียนรู้ที่จะยอมรับความผิดของคนอื่น และของตัวเอง
การเลือกที่จะยินดีกับความคิดต่างของแต่ละบุคคลเป็นสิ่งสำคัญ
การรักษาชีวิตครอบครัวให้มีความสุขและยืนยาว

“ชีวิตเราสั้นเกินกว่า ที่จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเสียใจที่ว่า เราทำผิดกับคนที่เรารักและรักเรา ให้ดูแลและทะนุถนอมคนที่รักเรา และพยายามเข้าใจและให้อภัยจะดีกว่า”
ถ้าเรารู้ เราจะทำไหม?

เราจะบีบแตรใส่คนที่ยืนยึกยักริมถนนแยกที่ผ่านมาไม๊ – ถ้าเรารู้ว่าเค้าใส่ขาเทียม

เราจะเบียดชนคนข้างหน้าที่เดินช้ามากไม๊ – ถ้าเรารู้ว่าเค้าตาบอดตาใส

เราจะขำคนที่แต่งตัวเชยไม๊ – ถ้าเรารู้ว่าเค้ามีชุดเก่งแค่ชุดเดียว หรือ เขากำลังตกงาน

เราจะรำคาญสาวโรงงานที่มาเดินพารากอนไม๊ – ถ้าเรารู้ว่านั่นคือ การฉลองวันเกิดของเธอ

เราจะหมั่นไส้ลุงที่หัวเราะเสียงดังลั่นคนนั้นไม๊ – ถ้ารู้ว่าแกเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย

เรารู้แจ่มชัดเสมอ…ว่าชีวิตเรากำลังเจออะไร  แต่….เราไม่มีวันรู้ว่า คนที่เราพบเจอ – กำลังเจอกับอะไร

** โลกกว้างกว่าเงาของเรา และโลกก็ไม่ได้หมุนรอบตัวเรา   มองข้ามเรื่องเล็กๆน้อยๆไปบ้าง ให้โอกาสและให้อภัย มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน จะได้รักและอยู่ด้วยกันอย่างยั่งยืน ยาวนาน 😮
แต่ละคนไม่ได้เกิดมาสมบูรณ์แบบ  แล้วจะคาดหวังให้คู่ชีวิตเราสมบูรณ์เพียบพร้อมอย่างที่เราหวังได้อย่างไร ในเมื่อเราเองยังทำตัวให้เพียบพร้อมเช่นนั้นไม่ได้

 

ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่ลืมวันเกิดภรรยา วันครบรอบแต่งงาน แต่….สิ่งที่ผมเรียนรู้ ในช่วงชีวิตคือ….. การเรียนรู้ ที่จะยอมรับความผิดของคนอื่น และการเลือกที่จะยินดีกับความต่างของแต่ละบุคคล ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการ “สร้างชีวิตครอบครัวที่มีความสุขและยืนยาว”

ชีวิตนั้นสั้นเกินกว่า จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเสียใจว่า  เราทำผิดกับคนที่เรารักและรักเรา    ดูแลและทะนุถนอม คนที่รักคุณ  และเข้าใจในคนที่ไม่ชอบคุณ
มีความสุขกับชีวิตในวันนี้     เพราะ….มันมีวันหมดอายุ….

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 24/06/2014 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,212,962 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,212,962 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,212,962 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: