AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

หนูโชคดีที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อ

015
บ่ายวันหนึ่ง ตอนนั้นผมเดินอยู่บนฟุตบาท เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เสียงปลายสายเป็นเสียงของเด็กผู้หญิง เสียงของเธอดังแผ่วเบามาก
“พ่อคะ พ่อรีบกลับบ้านนะคะ หนูคิดถึงพ่อมากคะ”    แวบแรกของความรู้สึก ผมรู้ว่าเป็นการโทรผิด เพราะผมจำเสียงลูกสาวของผมได้ดี และช่วงต้นปีเป็นต้นมา ผมมักได้รับโทรศัพท์อย่างนี้อยู่หลายครั้ง ด้วยความเอือมระอา ผมจึงพูดออกไปอย่างไม่เกรงใจว่า   “หนูโทรมาผิดที่นะ” แล้วก็กดตัดสายไป

ไม่กี่วันต่อมา โทรศัพท์เบอร์นี้ก็โทรมาอีก ผมรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก บางครั้งผมก็มีด่ากลับไปบ้าง  รำคาญมากๆผมก็กดตัดสายและปิดเครื่องไปเลย

วันนั้น เบอร์โทรนี้ก็โทรเข้ามาอีกครั้ง  ผมตัดสินใจที่จะไม่รับ จึงปล่อยให้เสียงเรียกเข้าดังจนตัดสายไปเอง แต่ดูเหมือนฝั่งโน้นจะไม่ละความพยายาม โทรศัพท์จึงดังขึ้นติดต่อกันไม่ขาด ผมทนไม่ไหวก็เลยกดรับ ปรากฏว่าเป็นเสียงของเด็กผู้หญิงคนนั้นเหมือนเดิม เสียงของเธอแผ่วเบามากกว่าทุกครั้ง

“พ่อคะ กลับบ้าเราเถอะคะ หนูคิดถึงพ่อมากนะคะ แม่บอกว่าเบอร์นี้เป็นเบอร์ของพ่อ หนูไม่ได้โทรผิด พ่อคะ หนูทรมานเหลือเกินคะ แม่บอกหนูว่าพ่องานยุ่งมาก แม่ก็เลยดูแลหนูคนเดียวจนซูบผอมไปแล้ว พ่อคะ หนูรู้ว่าพ่อก็ลำบาก หากพ่อมาไม่ได้ พ่อจูบลาหนูทางโทรศัพท์ได้ไหมคะ? ”

เสียงของเด็กน้อยร้องขอให้ผมจูบลาเธอด้วยน้ำเสียงอันบริสุทธิ์ ผมก็เลยทำเสียงจูบที่โทรศัพท์ไป 2-3 ครั้ง ก็ได้ยินเสียงปลายสายแว่วมาแบบขาดๆหายๆ    “ขอบ..คุณ..คะ…พ่อ..หนู…ดี..ใจ..จัง..เลย… หนู….โชค..ดี….มาก..ที่…ได้..เกิด…มา..เป็น..ลูก…ของ….พะ..พ่อ……คะ”

ในขณะที่ผมรู้สึกตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน ปลายสายก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น   “ต้องขอประทานโทษคุณด้วยนะคะ ช่วงที่ผ่านมาพวกเราสร้างความลำบากใจให้คุณอยู่เรื่อยๆ  ดิฉันต้องขอโทษอีกครั้งคะ  ดิฉันคิดว่าหลังจากจัดการเรื่องของลูกสาวเสร็จถึงจะโทรมาขอโทษคุณ
ลูกสาวของดิฉันเกิดมาอาภัพเหลือเกิน  เธอเป็นโรคมะเร็งกระดูกตั้งแต่เกิด  สามีของดิฉันก็มาถูก..รถชน.เสียชีวิตเมื่อปลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ลูกสาวทำเคมีบำบัด  ดิฉันเห็นลูกเจ็บปวดและทุกข์ทรมานมาก จึงไม่กล้าบอกความจริงว่าพ่อของแกได้เสียชีวิตไปแล้ว  กลัวว่าแกจะเสียใจไปมากกว่านี้ ทุกครั้งที่เธอเจ็บปวดจนยากที่จะทนไหว เธอมักจะเพ้อถึงคุณพ่อเสมอ เพราะสามีของดิฉันมักจะพูดปลอบใจและให้กำลังใจแกให้สู้กับโรคร้าย ดิฉันเห็นลูกเป็นอย่างนี้ก็ได้แต่สงสาร   วันนั้น ดิฉันก็เลยกดโทรศัพท์โทรสุ่มเอา……..”

“ตอนนี้ลูกสาวของคุณเป็นยังไงบ้าง?”  ผมตัดบทถาม เพราะรู้สึกเป็นห่วงและเวทนาเด็กน้อยคนนี้เสียจริง

“แกเพิ่งสิ้นใจไปเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาคะ  ตอนที่คุณจูบลาเธอทางโทรศัพท์ เธอยิ้มด้วยความดีใจ ก่อนที่เธอจะสิ้นใจ เธอกอดโทรศัพท์ไว้แน่น และก็พูดว่า  คุณพ่อ แล้วก็สิ้นใจคะ….. ”

นุสนธิ์บุคส์   https://www.facebook.com/NusonBooks/photos/a.286417594859673.1073741828.286409091527190/342219825946116/?type=1&theater

One comment on “หนูโชคดีที่ได้เกิดเป็นลูกของพ่อ

  1. madame rose
    11/10/2014

    น้ำตาไหล โดยไม่รู้ตัวเลย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 29/09/2014 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,077 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,077 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,077 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: