AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

อาเต๊า ผู้นำรุ่นที่่ 2 ของเล่าปี่

23971

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย…นิติพันธ์ วิปะวิทย์

อาเต๊าคงเป็นฮ่องเต้ที่ถูกเรียกด้วยชื่อเล่นเยอะที่สุดในประวัติศาสตร์จีน ชื่ออาเต๊าแปลได้ว่า ดาวจระเข้ ที่ได้ชื่ออาเต๊าเพราะแม่ฝันว่ากลืนดาวจระเข้ลงท้องในตอนตั้งครรภ์

ชื่อ อาเต๊า แปลเป็นภาษาไทยก็คงจะประมาณว่าน้องดาวจระเข้

ถึงน้องดาวจระเข้มีชื่อจริงเป็นทางการภาษาฮกเกี้ยนว่าเล่าเสี้ยน คนก็ยังติดปากเรียกอาเต๊าอยู่ดี คงเป็นเพราะมีวีรกรรมวิบากกรรมตั้งแต่แบเบาะ อย่างที่นักเรียนไทยรู้จักกันดีในบทเรียน “จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า” บทเรียนนี้พูดถึงเมื่อครั้งเล่าปี่ต้องหนีตายจากกองทัพโจโฉคู่อริ ระหว่างการหนีตาย ลูกเมียพลัดหลง จูล่งแม่ทัพหาญกล้าบุกเดี่ยวฝ่าทัพไปรับเอาเต๊าออกมาจากสมรภูมิที่รายล้อมไปด้วยทัพโจโฉจนจูล่งเกือบเอาชีวิตไม่รอด

เล่าปี่ถึงขั้นทิ้งอาเต๊าลงบนพื้นแล้วบอกว่า “ไอ้ลูกอัปรีย์ เกือบทำให้เราต้องเสียจูล่งไป”

โชคดีที่อาเต๊ายังเป็นแค่เด็กแบเบาะไม่รู้ความ ไม่งั้นคงน้อยอกน้อยใจที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ แต่กลับดูด้อยความสำคัญกว่าคนนอก

โชคไม่ดีนักที่เรื่องนี้ก็คงเล่าต่อๆ กันมา อย่างน้อยก็เล่าต่อกันมานับพันปี สันนิษฐานได้ว่าอาเต๊ารู้ความแล้วต้องได้ยินเรื่องนี้อยู่แน่นอน

เล่าปี่ผงาดตั้งตัวเป็นฮ่องเต้ในเวลาต่อมา ก่อนเสียชีวิตได้ฝากฝังให้ขงเบ้งดูแลอาเต๊า ฮ่องเต้องค์ต่อไปให้ดี และให้อาเต๊าปฏิบัติต่อขงเบ้งประดุจเป็นพ่อตน ตอนอาเต๊าขึ้นครองราชย์ช่วงวัยรุ่น อาเต๊าก็รายล้อมไปด้วยขุนนางที่จงรักภักดีต่อพ่อของตนผู้บุกเบิกตั้งก๊กขึ้นมา

ที่จงรักภักดีที่สุดไม่พ้นกุนซือเอกของประวัติศาสตร์จีน “ขงเบ้ง”

ขงเบ้งพยายามผลักดันทุกวิถีทางด้วยความขยันขันแข็งเพื่อสืบสานปณิธานของเล่าปี่ ไม่ว่าเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ขงเบ้งล้วนทุ่มเท ว่ากันว่าในก๊กที่มีพื้นที่ใหญ่เกินกว่าประเทศไทยทั้งประเทศ ความผิดที่ต้องลงโทษโบยเกิน 20 ไม้ขึ้นไป ขงเบ้งจะลงมาดูแลเอง ขงเบ้งได้รับคำชื่นชมในความซื่อสัตย์ ทุ่มเท

อาเต๊ากลับตรงข้ามไม่มีคุณงามความดีอะไรทางการเมืองให้กล่าวขวัญ หนำซ้ำยังดูเหมือนมีแต่บทบาทที่ทำให้ก๊กเสื่อมและล่มสลายไปในที่สุด เช่น เชื่อฟังขันทีขายชาติ ตัดสินใจยอมแพ้ยกประเทศชาติให้กับก๊กอื่นง่ายๆ โดยไม่คิดต่อสู้

ที่ร้ายที่สุดคือ หลังจากสิ้นชาติ ต้องถูกเรียกตัวเข้าเมืองหลวง
ท่ามกลางงานเลี้ยง ขณะชมระบำพื้นเมืองของจ๊กก๊ก (เสฉวน)
สุมาเจียวคิดลองใจถามอาเต๊าว่า “คิดถึงดินแดนเสฉวนไหม” อาเต๊าตอบว่า “ที่นี่สนุกออก ไม่คิดถึงเสฉวนเลย”

คนจีนมีคำนิยามอาเต๊าว่า “เจ้าดาวจระเข้ ผู้อุ้มชูไม่ขึ้น”

ภาพลักษณ์ทั้งหลายที่ดูเป็นเด็กไร้ความสามารถ ต้องการความช่วยเหลืออุ้มชูตลอดเวลา ไม่เอาไหน ไม่รักชาติ ไม่รักองค์กรของอาเต๊า คงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อาเต๊าถูกเรียกในชื่อเล่นมากกว่าชื่อจริง

อาเต๊าคือผู้นำรุ่นสอง สิ่งที่อาเต๊าเจอะเจอ ผู้นำรุ่นสองน่าจะเข้าใจเป็นพิเศษ สภาพที่เข้ามาเป็นผู้นำเมื่อองค์กรเต็มไปด้วยบุคคลที่มีความสามารถและอาวุโส ความพร้อมขององค์กรรุ่นหนึ่ง อาจกลายเป็นอุปสรรคของผู้นำรุ่นสอง โดยเฉพาะผู้นำที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของบุคลากรรุ่นพ่อ

ขงเบ้งนั้นซื่อสัตย์และภักดีไม่เป็นสอง หากแต่ยังเล็งเห็นอาเต๊าเป็นเด็กที่ต้องกระชับพื้นที่ตลอดเวลา ขงเบ้งเคยเขียนฎีกาออกศึกถวายให้อาเต๊า เนื้อหาเพื่อแสดงความสัตย์ซื่อของตนต่อปณิธานรวบรวมชาติ แต่อ่านดูดีๆ แล้ว กลับเต็มไปด้วยคำสั่งสอนอบรมให้อาเต๊าอยู่ในจริยธรรมอันดี เนื้อหาสั้นๆ ก็เอาแต่อ้างถึงแต่ปณิธาน ความคิด ความดีของเล่าปี่

ทุกอย่างที่ขงเบ้งอ้างและตระเตรียมให้อาเต๊านั้นมาจากความภักดีแน่ และก็น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดที่ขงเบ้งคิดได้ แต่ความอึดอัดทั้งหลาย ผู้นำรุ่นสองคงรู้ดี เมื่อผู้อาวุโสในองค์กรทั้งหลายเอาแต่อ้างว่าพ่อทำไว้ดีกว่า เก่งกว่า เข้าใจกว่า

ท่ามกลางชีวิตปัจจุบันเราต่างพบคนที่พ่อแม่มีกิจการใหญ่โต แต่กลับเลือกทำงานอื่นที่ไม่ใช่กิจการของพ่อแม่ หรือบางส่วนที่ต้องรับภาระสานต่อกิจการ ก็ต้องพบอุปสรรค เช่น ผู้ร่วมงานอาวุโสไม่เห็นหัว ความสามารถไม่สมตำแหน่ง บารมีไม่ถึง

ในชีวิตจริงผมพบตัวอย่างผู้นำรุ่นสองในองค์กรระดับเล็กๆ ที่อยากริเริ่มเอาระบบการจัดเก็บข้อมูลในคอมพิวเตอร์เข้ามาใช้ แต่พนักงานอาวุโสทั้งหลายกลับต่อต้าน คิดว่ายุ่งยาก ไม่จำเป็น ส่วนงานที่ตัวเองดูแลอยู่ ก็ไม่ยอมให้มีการตรวจสอบ โดยเฉพาะถ้าเป็นการขอตรวจสอบด้วยตัวผู้นำรุ่นสองเอง (เจตนาคือตรวจสอบเพื่อพัฒนาระบบระเบียบให้เข้าที่เข้าทาง) ก็กลับกลายเป็นปมขัดแย้งด้านอาวุโสเข้าแทนที่

ในประวัติศาสตร์มีทางเลือกให้ผู้นำรุ่นสองจัดการกับความขัดแย้งแบบนี้ไม่กี่ทาง

1.ผสานตัวเองเข้ากับองค์กรใหม่ให้ได้

2.สร้างบุคลากรของตนเองขึ้นมาภายในองค์กรเก่า ค่อยๆ ยักย้ายถ่ายเทอำนาจ

3.ล้างบางฉับพลัน

เมื่อทำ 3 ข้อข้างต้นไม่ได้สักข้อ ก็ต้องจบที่ข้อ 4.ร่ำลาจากตำแหน่งผู้นำในองค์กรเสีย

ตัวอย่างที่ผมยกมาข้างต้น ลงจังหวะที่ผู้อาวุโสก่อหวอดไม่พอใจเรื่องความเปลี่ยนแปลงต่างๆ แล้วจบด้วยการล้างบาง หาเลือดใหม่เข้าแทนที่

อาเต๊าคงพยายามผสานตัวเองให้เข้ากับองค์กรใหม่ให้ได้ เพราะก็ดูเคารพเชื่อฟังขงเบ้งอยู่พอตัว แต่ผสานยังไงตัวเองก็กลายเป็นคนไม่เอาไหนขึ้นเรื่อยๆ เพราะบารมี ปัญญา และความขยันของขงเบ้ง ทำให้สิ่งที่ขงเบ้งทำนั้นดีที่สุดอยู่แล้วในสายตาทุกคน (ซึ่งรวมถึงอาเต๊าด้วย) เวทีของอาเต๊าจึงเล็กลงเรื่อยๆ ประสบการณ์อาเต๊าจึงโตไม่ทันอาวุโสของตน

อาเต๊าจะหาบุคลากรของตนเอง หันซ้ายก็เจอแต่คนของขงเบ้ง หันขวาไปเจออีกข้าง ก็มีแต่ขันทีที่เอาแต่ชวนสำมะเลเทเมา

อาเต๊าจะล้างบาง อาเต๊าไม่กล้า ทำไปก็ใช่จะสำเร็จ ไม่ใช่แค่อกตัญญู แต่ยังตัดกำลังตัวเองอีกต่างหาก

อาเต๊าจะลาออกจากตำแหน่งฮ่องเต้ ไปเปิดร้านกาแฟริมถนนคนเดินในจ๊กก๊ก อาเต๊าก็เกิดเร็วไป 1,800 ปี

อาเต๊าอยู่ในตำแหน่งฐานะที่ดูเหมือนมีความสุข ความสบาย
จากรุ่นพ่อรุ่นแม่ที่บุกเบิกมา ก็แค่ “ดูเหมือน” มีความสุขเท่านั้น ความกดดันภายในจากสายตาคนภายนอกใครจะรู้ ยิ่งบวกกับอาเต๊าไม่ใช่คนมีปณิธานยิ่งใหญ่ ประเภทต้องเอาเลือดทาแผ่นดินเท่านั้นจึงสาแก่ใจ อาเต๊าผิดด้วยหรือ

อาเต๊าจะระบายลงเฟซบุ๊กก็หาได้ไม่ เพราะคนที่จะพอเข้าใจหัวอกฮ่องเต้แบบอาเต๊าได้ก็มีแต่ฮ่องเต้ก๊กศัตรูเท่านั้น

พอขงเบ้งตายไป อาเต๊าก็ยังได้แต่เดินตามแนวทางที่ขงเบ้งวางไว้ ว่าใครควรบริหารด้านใด ตำแหน่งไหน อาเต๊าทำได้ดีใช่ย่อย จ๊กก๊กมีอายุต่อมาได้อีกเกือบสามสิบปี จัดว่าไม่น้อย หรืออาจจะเป็นเพราะระบบที่ขงเบ้งวางไว้? ซึ่งก็อาจจะจริง แต่ประเด็นคือไม่ใช่ผมที่มองแบบนี้คนเดียว แม้แต่ในยุคนั้นเอง ประชาชนก็ยังยกความดีความชอบให้ขงเบ้งที่จากไปแล้วไม่ใช่อาเต๊า

ปีที่ 29 หลังสิ้นขงเบ้ง จ๊กก๊กล่มสลายในมือของอาเต๊า ล่มสลายโดยแทบไม่เสียเลือดเนื้อใคร จะมีก็แต่ตราบาปคำว่า “เจ้าดาวจระเข้ ผู้อุ้มชูไม่ขึ้น” ติดชื่ออาเต๊าไปก็เท่านั้น

อาเต๊าผู้ตอบสุมาเจียวหน้าระบำเสฉวนว่า “ที่นี่สนุกออก ไม่คิดถึงเสฉวนเลย”

ที่มา  http://m.posttoday.com/article/351795/5000

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 09/03/2015 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,252 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: