AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

สีหน้า กับคำพูดจาสำคัญ อย่าใช้มันกับผู้มีพระคุณ

2

สีหน้า กับคำพูดจาสำคัญ อย่าใช้มันกับผู้มีพระคุณ

คุณแม่ชราคนหนึ่ง เดินเข้าไปหาหนังสือพิมพ์ในห้องของลูกชาย เผอิญลูกชายกลับบ้านมาพอดี

ลูกชายหัวเสียมาจากการเจรจาการค้า การเจรจาครั้งนี้ไม่ประสบผลสำเร็จ ลูกค้าไม่ยอมสั่งออร์เดอร์ตามเดิม จึงรู้สึกหงุดหงิดมาก  เมื่อเขาเห็นแม่เหมือนกำลังควานหาอะไรบนเตียงของเขา ความหงุดหงิดบวกเป็นความไม่พอใจ จึงตวาดออกไปว่า  “แม่! มาทำอะไรที่ห้องผม อย่ายุ่งของๆผมนะ ผมบอกแม่กี่ครั้งแล้ว!”

แม่ของเขาหันมาอธิบายแก่ลูกชายว่า “แม่หาหนังสือพิมพ์ ก็เลยนั่งบนเตียงของแกแป๊บเดียวเอง”

ลูกชายแสดงสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง ก่อนเดินออกจากห้อง ก็กล่าวทิ้งท้ายว่า “อยู่บ้านก็ไม่ทำอะไร ว่างมากหรือไง?”

เที่ยงคืนของคืนนั้น แม่ชราผู้อาภัพ ตัดสินใจโดดจากตึกชั้น7ลงมาเสียชีวิตในทันที
…………………………

ท่านขงจื้อกล่าวไว้ว่า  “การปรับสีหน้าให้เป็นปกติ คือ กตัญญู

เหตุใดการปรับสีหน้าให้เป็นปกติคือความกตัญญู ก็เพราะการจะทำสีหน้าให้ปกติเป็นเรื่องยาก

กับข้าวอยู่ที่โต๊ะนะ กินไปเลยไม่ต้องรอ หนูงานยุ่ง!”

“ของพวกนี้ราคาแพงนะ เวลาใช้ก็ประหยัดหน่อยนะแม่!”

“ดึกขนาดนี้จะมานั่งรอผมทำไม ผมโตแล้วนะ วันหลังไม่ต้องนะแม่ รู้ไปถึงไหนผมก็อายไปถึงนั่น!”

เรางานยุ่งถึงขนาดนั่งกินข้าวกับพ่อแม่ไม่ได้เลยหรือ?

หากของที่ซื้อมาในราคาแพงนั้น เราเอาไปให้เจ้านาย เราจะกล้าพูดแบบนี้ไหม?
ความห่วงหาอาทรที่พ่อแม่มีต่อลูก มันไม่เคยจางหายไปจากใจ
“ขอบคุณท่าน”  เมื่อคุณเห็นท่านนั่งรอคุณกลับบ้าน เหมือนคุณขอบคุณเพื่อนๆ เวลาคุณไปถึงงานเลี้ยงสาย
คุณทำกับคนอื่นได้ แต่..กับพ่อแม่ คุณทำไม่ได้เลยหรือ?
ท่านบรมครูขงจื้อจึงกล่าวไว้ว่า “ยามท่านอยู่ เลี้ยงดูด้วยความเคารพ ยามปรนนิบัติ ให้ความสุขสบาย ยามท่านป่วย ให้การดูแลเอาใจใส่   หากวันหนึ่งท่านจากไป ให้ความอาลัยอย่างสุดซึ้ง (อย่าครึกครื้นเฮฮา แต่งหน้าแต่งตา กินดื่มไม่ต่างอะไรกับงานมหรสพทั้งๆที่พ่อแม่เพิ่งเสียไป:นุสนธิ์)  ยามบูชาเซ่นไหว้ ให้ความสำรวม”

ได้โปรดระลึกว่า…  วันหนึ่งเราทุกคนก็ต้องแก่ เพียงแต่พ่อแม่แก่ก่อนเรา สิ่งที่เราควรมีก็คือความเข้าใจและปฏิบัติต่อท่านเหมือนที่เราอยากได้จากลูกหลานในอนาคต เราจึงมีความเพียรในการดูแล ไม่ปรักปรำพร่ำบ่น

ยามท่านอยู่ ดูแลเอาใจใส่ท่านเพิ่มอีกสักนิด เพราะเวลาของเรานับกันเป็นปี แต่เวลาของท่านอาจนับเป็นวันแล้วก็ได้

นุสนธิ์บุคส์

6https://d19tqk5t6qcjac.cloudfront.net/i/412.html

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 14/05/2015 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 88 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,216,418 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: