AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ขาดกู แล้วมึง จะรู้สึก

4

“ขาดกู แล้วมึง จะรู้สึก” บทความดีดีสำหรับคนทำงาน

กร เป็นโปรเจ็กต์เมเนเจอร์ ของบริษัทพัฒนาซอฟต์แวร์แห่งหนึ่ง
กร เป็นคนมีฝีมือในการทำงาน ถือได้ว่ามีความเก่งกาจ ในสายงานของตนเอง เป็นคนขยัน กระตือรือร้น

เวลาเข้างาน   กรไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ 6 โมงเช้าถึงออฟฟิศก่อนใคร เพื่อจะได้มีเวลา ทำงาน(เขียนโค้ด) ของตนเอง

พอถึงเวลางาน   ทุกอย่างจะวุ่นวาย ไปหมด
กร ต้องไปทำงานอื่น…   เดี๋ยวแก้ปัญหา ให้คนนั้น รับปัญหาคนนี้ แก้ปัญหาให้ทีม แก้ปัญหาให้ลูกค้า โดยที่กรสามารถจัดการได้เรียบร้อย ทั้งหมด ก็หมดวันพอดี

เวลาเลิกงาน  เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ทุกคนกลับบ้านกันหมด กรจึงมีเวลา 3-4 ชั่วโมง ในการทำงานของตนเอง
สามทุ่ม ถึงสี่ทุม กรจะกลับบ้านเป็นคนสุดท้าย

กรทำงานอย่างนี้ มาเกือบปี จนรู้สึกเหนื่อย คนที่บ้าน เริ่มไม่รู้จักกัน คุยกันน้อยลง
กร…อยากจะลาออก   แต่ถ้าทีมงานขาดเขา จะเป็นอย่างไร?
HERO
กรเป็นฮีโร่ของทีมมาตลอด จัดการงานทุกอย่างให้ทีม  จนงานเรียบร้อย ไม่เคยมีปัญหา  จนกรกลายเป็นคนสำคัญของทีมไปในที่สุด เขารู้สึกอย่างนั้น  เขารู้สึกว่า ทีมขาดเขาไม่ได้ ถ้าไม่มีเขา   ทีมจะเป็นอย่างไร งานเดินไม่เป็นอย่างแน่นอน
ความจริง
อยู่มาวันหนึ่ง กรไปทานข้าว กับน้องในทีมคนหนึ่ง  คุยถึงเรื่องงาน กรก็บ่น ให้น้องฟังว่า เริ่มรู้สึกเหนื่อย  น้องคนนั้น จึงเล่าความจริง เรื่องหนึ่ง ให้กรฟังว่า…   เคยได้ยินคนในทีมพูดกันว่า…  “ถ้ามันอยาก เหนื่อย ให้มันเหนื่อย ไปคนเดียว

กรได้ฟังแล้ว เหมือนมีใครนำก้อนอิฐมาทบอย่างแรงบนหัวตัวเอง มึน งง อยู่ชั่วขณะ  !??@#$!??…
หลังจากดึงสติกลับมาสู่ตัวตนอีกครั้ง  จากที่กร แค่รู้สึกเหนื่อย กลับกลาย หมดกำลังใจ ทันทีและเกิดความแค้น ขึ้นในใจแทน
ทำเพื่อทีมมาตลอด แต่ได้รับผลจากทีม อย่างนี้… มันน่าเจ็บใจจริง (ความคิด เล่าให้กรฟัง)

ความคิดของกร มันเล่าให้กรว่า “พวกมึง ขาดกู แล้วจะรู้สึก”   กรจึงเชื่อในสิ่งที่ความคิดเล่าให้ฟัง  กรจึงตัดสินใจ ลาออกจากบริษัท ในวันรุ่งขึ้น เป็นการแก้แค้น  กรรู้สึกสะใจ อยากรู้น้ำหน้า อย่างพวกมัน จะไปได้กี่น้ำ ทีมจะเดินอย่างไร เมื่อขาดเขา “คลานเหมือนเต่า แน่ พวกมึง” ความคิดกร บอกอย่างนั้น กรกรู้สึกสะใจ ในสิ่งที่มันบอก
เหลือเชื่อ
หลังจากที่กร ได้ลาออกจากทีมไป ไม่นาน   ปรากฏการณ์ ไม่คาดคิด ก็เกิดขึ้น  ทุกคนในทีม ยังคงทำงาน ต่อได้อย่างไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น   จากเมื่อก่อน ค่อยรับงานจากกรคนเดียว  ตอนนี้งานไม่ไปตก อยู่ที่ใครคนใด คนหนึ่ง  งานกลับเสร็จเร็วขึ้นเท่าตัว ทุกคนเรียนรู้เร็วขึ้น    ทุกคนมีความสุขมากขึ้น ไม่มีใครเป็นฮีโร่   พวกเขาทำงาน เหมือ “ทั้งทีม คือ ฮีโร่”
ตัวถ่วง
เมื่อกรย้อนมองดู จากภายนอกเข้าไป   “สัสสส… กูเอง ตัวถ่วง”      กรรู้สึกว่า โดนความคิดโง่ๆ หลอกเอาแล้ว  หลงคิดตลอดเวลาว่า ตนคือฮีโร่    เพิ่งเข้าใจตัวเองว่า ความเป็นฮีโร่ ของตนแท้จริงคือ ตัวถ่วง

ยังมีคนอีกมากมาย ที่ยังรู้สึกว่า “ขาดกู แล้วมึง จะรู้สึก”   บางที คุณนั่นแหละ คือ ตัวถ่วงของทุกคน

เมื่อปัญหาเกิดขึ้น หากคุณไม่ใช่คนก่อ   คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา  เพราะปัญหานั้น มันอยู่ในโลกของคุณ  มลภาวะในเมืองหลวง(รถติด) ทุกวันนี้ เราต่างโทษสังคม  โทษรัฐบาล (รถยนต์คันแรก) แต่เราก็เป็นคนหนึ่ง ที่ขับรถไปทำงานทุกวัน  ปัญหารถติด หากคุณไม่ใช่คนก่อ คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา

และเมื่อคุณ รู้สาเหตุ ของปัญหาแล้ว   คุณจะได้ค้นทาง ออกจากปัญหาที่ถูกต้อง

แต่คนส่วนใหญ่ ยากนักที่จะมองว่า ตนเองนั่นแหละ เป็นตนตอของปัญหา ที่แท้จริง
ปัญหาจึงยังคงติดตามตน ไปทุกหนทุกแห่ง ที่คุณไป  คุณยอมทำทุกวิถีทาง เพื่อแก้ไขปัญหา…

ดูหมอ…
แก้เคล็ด…
แก้กรรม…
สะเดาะเคราะห์
เปลี่ยนชื่อ…
เปลี่ยนนามสกุล…
ย้ายที่…
…หมอดูที่ใหนดัง
…วัดใหนดูดวงแม่น ไปหมด
ทำทุกอย่างเพื่อให้ปัญหาถูกแก้ไข
ยกเว้นสิ่งเดียว ที่ยังไม่เคยทำคือ…  การกลับมาแก้ไข (ใจ) ตนเอง

Nice Story   JANAWAT/http://jnuchit.wordpress.com/

ที่มาและ comments จาก https://www.facebook.com/photo.php?fbid=634159816606169&set=a.209797155709106.60126.100000364689164&type=1&theater

  • การหลงตัวเองนั้นเป็นภัย..ทำได้ทุกอย่าง ไม่ใช่กูเก่งทุกอย่าง..
  • บางคนอาจจะไม่ได้หลงตัวเองก็มีครับ อาจเพราะจิตใจดี ช่วยเหลือคนอื่นแก้ปัญหา จนงานตัวเองต้องมาทำตอน จนนู้สึกท้อ เหนื่อย ก็มีนะครับ **
  • และแล้ววันนี้ก็ได้รู้ความจริง
  • บางคนก็ใช่ว่าจะหลงตัวเอง เพียงแต่ว่ามีความตั้งใจ เจตนาอันดี และตั้งใจจริงๆก็ได้ค่ะ แต่องค์กรสิจะรุ้คุณค่าของคนในองค์กรมากแค่ไหน แล้วคนที่ทำงานร่วมกัน จะช่วยเหลือเกื้อกูลกันอย่างจริงใจ แค่ไหน
  •  เยี่ยม ตัวปัญหาคือตัวเราเอง
  • เป็นบทความให้แง่คิด ดี บทความหนึ่ง, พี่ขออนุญาตแชร์น่ะคะ
  • ถูกต้อง100%ตายตอนแก่คนเดียวฮิ
  • เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเหมือนกัน แต่ก่อนไม่เคยรู้ เพราะมองไม่ค่อยเห็นหัวใคร การเป็นแบบนี้ เราจะรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขกับงาน รู้สึกคนนั้นก็ไม่ดี ระบบก็ห่วย…แย่ไปหมด แต่พอมองเห็นตัวเองนี่ มันอาจจะเจ็บปวด แต่มันทำให้เราสามารถแก้ไขตัวเอง และก้าวไปข้างหน้าได้ไกล และมั่นคงกว่าเดิม ใครทำงานแล้วเป็นแบบนี้ มาอ่านดู

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 29/11/2015 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: