AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ลูกเราถ้าพยายาม ก็ทำได้

ลบทิ้งได้ 01
“Shoko Kanazawa”   หญิงสาวดาวน์ซินโดรม ที่สร้างแรงบันดาลใจให้คนญี่ปุ่นทั่วประเทศ
ทำลายข้อจำกัด และพิสูจน์แล้วว่าอย่างเธอก็สามารถเป็นที่หนึ่งในญี่ปุ่นได้

Shoko โชคร้ายตั้งแต่เกิดครับ เธอป่วยโลหิตเป็นพิษอย่างหนัก อยู่ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตายตั้งแต่แรกเกิดเลย
ทั้งๆ ที่สถานการณ์เป็นแบบนั้น  คุณหมอได้แจ้งกับทางคุณพ่อของ Shoko ต่อไปอีกว่า
.
“ผมตรวจพบว่าลูกสาวของคุณเป็นโรคดาวน์ซินโดรม  คุณจะเอาอย่างไรดี?”

ด้วยทัศนคติลบต่อโรคดาวน์ซินโดรมที่มีอยู่มากในสมัยนั้น  หมอร้องขอให้พ่อตัดสินใจว่าจะยื้อชีวิตต่อไปหรือไม่
แต่คุณพ่อก็ใช้เวลาไม่นาน เขาตัดสินใจถ่ายโอนเลือดดีของตัวเองเพื่อช่วยชีวิตลูก และพร้อมที่จะเลี้ยงเด็กคนนี้
แม้ว่าเธอจะเกิดมาพร้อมกับโรคที่ชื่อว่า “ดาวน์ซินโดรม”
.
หลังจากที่เธอเกิดมา..
ครอบครัวของเธอได้พา Shoko ไปตามสถานที่ต่างๆ เยอะมาก  เพื่อให้ Shoko ได้มีพัฒนาการและการเติบโตอย่างเต็มที่   พ่อรู้สึกมีความหวังในตัวลูกคนนี้เสมอ ในขณะที่คุณแม่ Yasuko ยังไม่ค่อยมั่นใจว่าจะรับผิดชอบชีวิตนี้ได้แค่ไหน
+
จนกระทั่งตอนที่ Shoko อายุได้ 5 ขวบ   คุณแม่อยากให้ Shoko มีเพื่อนจึงตั้งใจ เปิดโรงเรียนสอนการเขียนพู่กันขึ้นมาที่บ้าน    นอกจาก Shoko จะได้เพื่อนใหม่แล้ว  Shoko ยังได้เริ่มฝึกฝนเรื่องที่ยากๆ เป็นครั้งแรกในชีวิต

…ต้องเข้าใจนะครับว่าผู้ป่วยดาวน์ซินโดรมส่วนใหญ่ จะมีข้อจำกัดในเรื่องพัฒนาการที่จะค่อนข้างล่าช้ากว่าคนทั่วไป..
+
แต่แล้วคุณแม่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็น Shoko สามารถจับพู่กันได้ถูกต้อง  แถมสามารถลำดับเส้นตัวอักษรได้ถูกต้องอีกทั้งๆ ที่ยังไม่เคยสอนอะไรมาก่อน   (Shoko ชอบมาแอบดูแม่เขียนพู่กันอยู่บ่อยๆ อาจจะทำให้เธอจำได้โดยไม่รู้ตัว)  ทั้งๆ ที่เคยกังวลมาตลอดว่าจะรับผิดชอบชีวิตลูกคนนี้ได้หรือเปล่า แต่เมื่อแม่ได้เห็นสิ่งนี้ทำให้คุณแม่ Yasuko เปลี่ยนความคิดว่า   “ลูกเราถ้าพยายาม ก็ทำได้

นั่นเป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจให้แม่เริ่มสอนการเขียนพู่กันกับ Shoko อย่างตั้งใจจริงๆ

ระหว่างการเรียนรู้ต้องยอมรับอย่างนึงครับว่า มันไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ Shoko เรียนรู้การเขียนแบบคนทั่วไป Shoko ต้องใช้ความพยายามมากกว่าคนอื่น  ที่สำคัญคนสอนอย่างคุณแม่ Yasuko ก็ต้องใช้ความพยายามมากกว่าปกติเป็นหลายเท่า   เธอพา Shoko ออกไปนอกบ้าน และให้เรียนรู้เทคนิคการเขียนพู่กันด้วยวิธีการสอนที่แตกต่างออกไป เพราะต้องให้ Shoko เข้าใจจริงๆ  เช่น การพาเดินขึ้นเนินเขา  ดูรางรถไฟ แล้วอุปมาอุปมัยเปรียบเทียบกับเทคนิคการตวัดพู่กันจนเธอมีพัฒนาการดีขึ้นเรื่อยๆ
+
ก่อนคุณพ่อจะเสียชีวิต คุณพ่อเคยพูดไว้กับ Shoko ว่า  “เมื่อ Shoko อายุ 20 เราจะต้องเปิดนิทรรศการศิลปะ
เพื่อโชว์ผลงานของ Shoko ให้ได้”   นั่นกลายเป็นคำพูดที่ยังคงฝังอยู่ในใจของ Shoko อยู่ตลอด  และเป็นแรงขับเคลื่อนให้ Shoko มีความพยายามและต้องการที่จะทำความฝันของคุณพ่อให้เป็นจริง
.
.
เวลาผ่านไปกับการฝึกฝนพู่กันด้วยความพยายามอุตสาหะ  ตอนนี้เธอมีนิทรรศการที่แสดงผลงานของตัวเอง 6 แห่งทั่วประเทศแล้ว

คนญี่ปุ่นเล่าว่า ผลงานการเขียนพู่กันของเธอนั้น มีอิทธิพลต่อคนในสังคม และสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้คนเป็นจำนวนมาก   มีคนเดินทางจากทั่วประเทศเพื่อมาชมนิทรรศการโชว์ผลงานเธอ รวมทั้งสิ้นมากกว่า 250,000 คน
ตลอดการจัดประมาณ 20 ครั้งใน 1 ปี  ผู้เข้าชมผลงานหลายคน พิจารณาตัวอักษรไป แล้วน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
+
ล่าสุดเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา  เธอได้รับเชิญจากสหประชาชาติ(UN)  ให้เป็นตัวแทนของประเทศญี่ปุ่น เพื่อพูดในงาน World Down Syndrome day ที่นิวยอร์ค
.
บนเวทีนั้นมีโอกาสได้พูดในหลายเรื่องหลายประเด็น แต่เรื่องที่ Shoko เลือกพูดต่อนานาประเทศคือ…..
.
“การแสดงความขอบคุณต่อคุณแม่

Shoko เล่าสั้นๆว่า “เธอเริ่มฝึกพู่กันตั้งแต่วัย 5 ขวบ
แล้วเริ่มเขียนชุดตัวอักษรระดับยากตอนอายุ 10 ขวบ
เขียนผิดแล้วผิดอีก หลายครั้งที่ท้อจนร้องไห้
แต่ด้วยความพยามยามตั้งใจสอนของคุณแม่  หนูถึงเขียนมันได้!
.
หนูสามารถจดจำวิธีการทำอาหาร ซักผ้า หรือทำความสะอาดได้แล้ว  เพราะได้สังเกตมาจากคุณแม่
เพราะคุณแม่คอยเป็นห่วง และเฝ้าดูพัฒนาการของหนูมาโดยตลอด  ทำให้หนูรู้สึกอยากทำเพื่อเค้า และพยายามจนมีวันนี้  วันที่ทำอะไรก็ได้  หนูทำได้ทุกอย่าง  อาหารที่หนูถนัด คือ ข้าวแกงกะหรี่ และแฮมเบอเกอร์
อีกไม่นานหนูก็จะมีอายุครบ 30 ปีแล้ว   หนูตั้งใจว่าตอนหนูอายุ 30 หนูจะออกไปใช้ชีวิตคนเดียว (เป็นเรื่องปกติของวัยรุ่นญี่ปุ่นนะครับ บางคนก็แยกไปอยู่อีกที่นึง  ตั้งแต่ขึ้นมหาวิทยาลัย เพราะนี่เป็นเครื่องหมายที่แสดงให้เห็นว่า เราเติบโตจนสามารถเอาตัวรอดด้วยตัวเองแล้ว ไม่ต้องพึ่งพาหรือเป็นภาระครอบครัวอีกต่อไป)
+
หนูจะตั้งใจทำงานบ้าน หนูทำได้ค่ะ คุณแม่อย่าร้องไห้อีกต่อไปเลย หนูรักคุณแม่มาก  แม้จะแยกมาอยู่คนเดียวก็ตาม แต่เรามาเขียนพู่กันกันอีกนะ    แล้ว..หนูอยากจะเป็นแรงบันดาลใจส่งมอบความสุข และความสดใสให้กับทุกๆคนต่อไปค่ะ”
.
เธอพยายามสื่อสารให้กับคนทั่วโลกครับว่า….   แม้ว่าจะเป็นดาวน์ซินโดรม ก็ไม่เป็นข้อจำกัดในการทำสิ่งต่างๆ   ตอนนี้เธอกลายเป็นความหวังและแสงสว่าง ให้กับคนอีกเป็นจำนวนมาก  และจะมาถึงจุดนี้ไม่ได้เลย ถ้าขาดคนสำคัญอย่าง “คุณแม่ Yasuko”


คุณแม่ Yasuko เล่าว่า ตอนที่ Shoko เกิดมาพร้อมกับดาวน์ซินโดรม เธอเคยคิดว่า   ทำไมฉันต้องเจอกับเรื่องโชคร้ายแบบนี้ด้วย  แต่พอเห็นความมุ่งมั่นพยายาม การฝ่าฟันข้อจำกัดตัวเองของ Shoko  ตอนนี้ฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่า “ฉัน คือ แม่ที่มีความสุขที่สุดในโลก”  ไม่มีอะไรจะพูด นอกจากความรู้สึกขอบคุณเค้าที่พยายามมาด้วยกัน
+
ตลอดการค้นหาข้อมูลมาตลอดคืน  ผมสัมผัสถึงความรักที่แม่มีให้ลูก  และความพยายามที่ลูกอยากจะทำเพื่อแม่
ทำเอาผมเองน้ำตาซึมหลายครั้ง โดยเฉพาะตอนที่ได้ฟังเธอพูดบนเวที UN
.
ผมเชื่อครับว่า..เธอจะกลายเป็นแรงบันดาลใจดีๆ  ให้กับเพื่อนๆ อีกหลายคน
เธอ คือ ตัวอย่างของคนที่ทำลายทุกข้อจำกัดที่มีอยู่ และก้าวสู่ความสำเร็จ
และที่สำคัญคือ เธอรู้จักกตัญญูรู้คุณต่อคุณพ่อ และคุณแม่ครับ
ผมเชื่อว่านี่แหละคือสิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้เธอก้าวมาถึงทุกวันนี้

ขอบคุณครับ Shoko ที่สร้างแรงบันดาลใจให้พวกเราทุกคน
Re-Live Thailand
“เพจนี้มีแต่กำลังใจให้คุณมีชีวิตใหม่ที่ดียิ่งขึ้น”

ที่มา  https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1330673523625545&set=a.1263307110362187.1073741887.100000487313218&type=3&theater

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: