AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

 

 

รู้จักทบทวนข้อผิดพลาดของตนเอง ให้อภัยในการกระทำนั้นด้วยการไม่ทำผิดซ้ำอีก และแก้ไขข้อผิดพลาดนั้น เพื่อก้าวข้ามความรู้สึกทุกข์ทรมานต่อความผิดพบาดในอดีตและเดินหน้าอย่างถูกต้องในวิถีธรรม
__________

การรู้จักให้อภัยตัวเองในข้อผิดพลาดจากอดีต
เป็นหัวใจสำคัญของการก้าวต่อไปในอนาคต

เวลาพระภิกษุเกิดข้อผิดพลาดทางพระวินัย
สามารถแก้ไขได้ด้วยพิธีปลงอาบัติ
ซึ่งเป็นการเปิดเผยข้อผิดพลาดของตนต่อเพื่อนพระภิกษุด้วยกัน
ในวัดป่าส่วนใหญ่ เราจะเห็นพระจับคู่กันแสดงอาบัติ
ก่อนจะฟังการสวดทบทวนพระวินัย 227 ข้อ
หรือที่เรียกกันว่า ‘ลงปาติโมกข์’

การแสดงอาบัติไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างได้รับการยกโทษ
และไม่ต้องรับผลจากความผิดพลาดของตน
แต่เป็นการยอมรับและเปิดเผยความผิดนั้นอย่างซื่อตรง
และตั้งอกตั้งใจที่จะสำรวมระวังไม่ให้ผิดพลาดอีกต่อไป

การทำผิดศีลหรือทำผิดพระวินัยส่งผลต่อสมาธิภาวนา
เป็นอุปสรรคสำคัญต่อการทำใจให้สงบ
เพราะความคิดจะวนเวียนอยู่กับความผิดพลาดในอดีต
ครูบาอาจารย์จึงมักจะย้ำให้พระบวชใหม่ศึกษาพระวินัยให้แจ่มแจ้ง
และปฏิบัติตามไม่ว่าจะเป็นสิ่งเล็กน้อยเพียงไรก็ตาม

เมื่อเกิดข้อผิดพลาดขึ้น การเปิดเผยความผิดก็จะช่วยปลดเปลื้องความวิตกกังวล
โดยยอมรับว่าที่ผิดไปแล้วก็ต้องได้รับผลจากการกระทำของตัวเอง
แต่จะเริ่มต้นใหม่ด้วยความตั้งอกตั้งใจทำสิ่งดีงามต่อไป

การให้อภัยตัวเองในข้อผิดพลาดจากอดีต
เป็นหัวใจสำคัญของการก้าวต่อไปในอนาคต
เพราะการแบกภาระทางใจนั้นเป็นของหนัก
ทำให้เราไม่อาจเป็นสุขกับการกระทำในปัจจุบันได้อย่างเต็มที่

แม้ว่าพระพุทธองค์ไม่ได้ทรงบัญญัติพิธีปลงอาบัติสำหรับฆราวาส
แต่ถ้าเราเอาเนื้อหาสาระของพิธีนี้มาประยุกต์ใช้ในชีวิต
รู้จักทบทวนข้อผิดพลาดบกพร่องของตนเป็นระยะ
ยอมรับในข้อผิดพลาดนั้นโดยไม่พยายามปกปิดหรืออำพราง
และเรียนรู้ที่จะให้อภัยตัวเองในฐานะที่ยังเป็นปุถุชนอยู่
เราก็จะสามารถก้าวเดินต่อไปในอนาคตโดยไม่ต้องพะวง
หรือคิดวิตกอยู่แต่เรื่องในอดีตที่ผ่านไปแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม มีพระวินัยบางส่วนที่พระภิกษุไม่สามารถแก้ไขด้วยการแสดงอาบัติ
นั่นคือ ความผิดพลาดในระดับปาราชิก 4 ข้อ
โดยย่อๆ ประกอบด้วยการเสพเมถุน การลักทรัพย์
การฆ่ามนุษย์และการอวดอ้างคุณวิเศษที่ไม่มีในตน
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดร้ายแรงที่แก้ไขกลับคืนไม่ได้ในทางพระวินัย
พระภิกษุผู้ล่วงละเมิดถือว่าขาดจากความเป็นพระ
ถึงไม่ยอมลาสิกขา ก็ไม่ได้ถือเป็นพระอีกต่อไป

การกระทำที่ผิดศีลอย่างรุนแรงจึงเป็นสิ่งที่ต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง
เพราะเมื่อทำไปแล้ว การแก้ไขกลับคืนเป็นสิ่งที่ทำไม่ได้
การแก้ไขความทุกข์ในใจที่ติดตามมาก็ยิ่งยากขึ้นไปอีกหลายเท่า

Credit ภาพถ่าย วัดป่าอภัยคีรี รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
http://www.abhayagiri.org

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,206,959 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: