AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

อาชีพที่ดีที่สุดในโลก

 

อาชีพที่ดีที่สุดในโลก

บางตอนจากหนังสือ “คิดต่าง สร้างใหม่” เป็นการพูดคุยกันระหว่างพ่อกับลูก

อีกหนึ่งช่วงเวลาที่เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในชีวิต คือ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งมันก็มาพร้อมกับการสอบเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย ในช่วงที่ใกล้จะสมัครสอบ ผมก็ยังตัดสินใจไม่ได้ซักทีว่าจะลงคณะไหน เรียนอะไร เย็นวันหนึ่งจึงเดินเข้าไปคุยกับพ่อ

ธรรม : พ่อครับ! ผมจะเลือกเรียนคณะไหนดี? ให้มันจบออกมาแล้วมีงานที่ดีทำ

พ่อ : สิ่งที่ลูกจะเรียนนะ พ่อเลือกไว้ให้ตั้งแต่แรกแล้ว

ธรรม : อะไรเหรอพ่อ?

พ่อ : สิ่งที่พ่อจะให้ธรรมเรียนก็ คือ สิ่งเดียวกันกับสิ่งที่อยู่ในใจธรรมนั่นแหละ  ชอบอะไรก็เรียนอันนั้นไปเลย เพราะ.. สิ่งที่ลูกชอบ กับ สิ่งที่ลูกเรียน มันจะอยู่กับลูกไปตลอดชีวิต

ดังนั้นลูก คือ คนตัดสินใจ

พ่อว่านะ! จะเรียนอะไรก็ตามแต่  ไม่ต้องไปห่วงหรอกว่าจบมาแล้วจะมีงานแบบไหนให้เราทำ?  เพราะว่ามัน “ไม่มีงานใดหรอกที่ต่ำ ถ้าเราทำด้วยใจที่สูง”

ธรรม : ครับพ่อ! แต่แม่หรือญาติๆก็อยากให้ผมเรียนหมอกันทั้งนั้น ก็มันมีทั้งเงิน มีทั้งเกียรติ สังคมไทยก็ยอมรับว่าเป็น อาชีพอันดับหนึ่ง แต่ผมก็ไม่ได้อยากเป็นเท่าไหร่หรอก เอาไงดีพ่อ!

พ่อ : งั้นพ่อขอถามอะไรเราซักข้อนะ  ธรรมคิดว่าอะไรที่มันสำคัญที่สุดในโลกนี้  อากาศ, น้ำ, ดิน, มนุษย์, สัตว์ … ธรรมคิดว่าอะไร?

ธรรม : เอ่อ! อืม! ไม่รู้ซิพ่อ

พ่อ : น้ำหยดเล็กๆ มันทำให้เกิดผืนป่า  ป่าย่อยๆมันช่วยฟอกอากาศให้สดชื่น  อากาศเพียงน้อยนิดทำให้เกิดสิ่งมีชีวิต ชีวิตมนุษย์พักพิงอยู่บนผืนแผ่นดิน หรือ แม้แต่จุลินทรีย์ที่ดูไร้ค่ามันยังช่วยย่อยสลายสิ่งต่างๆให้เกิดสมดุล

พ่อเองก็ไม่รู้เหมือนกันหรอกนะว่าสิ่งไหนมันสำคัญที่สุดในโลก   รู้แต่ว่า…ถ้าขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดไป โลกใบนี้มันก็จะไม่เป็นโลกอีกต่อไป
แล้วมันจะมีอาชีพไหนไหมละลูกที่ดีที่สุดหรือสำคัญที่สุด ?
มันอยู่ที่ตัวเราจะมองจะตัดสินใจต่างหาก  อย่า…ตัดสินใจอะไรเพียงเพราะบรรทัดฐานของสังคมจนเกินไป

ธรรม : เข้าใจแล้วครับพ่อ

พ่อ : สิ่งที่ลูกต้องเรียน ก็เรียนตามหัวใจตัวเองนั่นแหละ
ไม่ต้องห่วงหรอกว่า จบออกมาแล้วจะมาทำอะไร เพราะ..ไม่ว่าจะทำอะไร ขอแค่ทำให้มันสุดๆ
เพราะ….มันจะเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่เวลาที่เราบอกใครไปว่า ….“เราเก่งในสิ่งที่เราเป็น”  แม้ว่าหน้าที่นั้นมันจะเป็นเรื่องที่เล็กน้อยต้อยต่ำเพียงใดก็ตาม

และมีอีกสิ่งหนึ่งที่พ่อ อยากจะบอกลูกมาก คือ… อย่าไปดูถูกใคร หรือ ดูถูกอาชีพใดๆ เพียงเพราะเราคิดว่าเขา “โง่” หรือ “ต้อยต่ำ”

ในโลกนี้ไม่เคยมีคนโง่ ทุกคนล้วนแต่เป็นคน “อัจฉริยะ” เพราะ “ถ้าเราไปตัดสินปลาโดยใช้ความสามารถในการปีนต้นไม้ ทั้งชีวิตมันก็จะคิดว่ามันโง่”

ธรรม : ขอบคุณครับพ่อ

วันนั้นหลังจากที่ผมคุยกับพ่อเสร็จ ผมก็ตัดสินใจได้ว่า สิ่งที่ผมต้องการจะเรียนในมหาวิทยาลัยคือสิ่งใด

และมีอีกสิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้มันก็คือ…

“ใจเราเป็นเช่นไร โลกเราก็จะเป็นเช่นนั้น ”

ถ้าใจเราแคบโลกของเรามันก็แคบ

ถ้าใจเรากว้างโลกของเรามันก็กว้าง  และ

ถ้าใจเราสว่าง ต่อให้โลกมืดซักแค่ไหนก็จะยังคงเห็นทางไปเสมอ”

อย่า…ไปดูถูกใคร   อย่า..ไปดูถูกอาชีพใด เพราะ..ถ้าขาดใครไป โลกนี้มันก็คงไม่น่าอยู่อีกต่อไป

ในโลกนี้ไม่เคยมีคนที่ “ไร้ค่า”
มีเพียงแค่คนที่ “เห็น” หรือ “ไม่เห็น” คุณค่าในตนเอง

“ดินหนึ่งก้อนอาจมีค่ามากกว่าทองหนึ่งก้อน เพราะอย่างน้อยต้นไม้ก็ไม่สามารถงอกเงยได้บนก้อนทอง”

ขอให้มีความสุข….ครับ !
.
.
ขอบคุณ : People Magaine01

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 12/06/2016 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,209,605 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: