AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

คุณไม่มีพ่อแม่หรือ

 

“คุณเตรียมห้องให้แม่ผมด้วยนะ บ่ายๆผมจะไปรับแกที่ท่ารถ”  เขาเอ่ยขึ้นก่อนออกไปทำงาน
แม่ของเขาเป็นชาวนา เขาเองก็เป็นลูกชาวนา แต่เพราะพ่อแม่ส่งเสียเขาเรียนจนได้ทำงานดี พอมีพอกิน และได้ภรรยาที่มีฐานะค่อยข้างดีกว่า

 

แม่ของเขาหอบของพะรุงพะรังเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับลูกชาย   “หลานย่า โตขึ้นมากเลย จะเป็นสาวแล้วนะ”
นางเข้าไปโอบกอดหลานสาววัย 13 ขวบ  แต่หลานสาวไม่ค่อยรู้สึกสนิทกับย่ามากนัก เพราะไม่ค่อยได้ไปบ้านย่าเท่าไหร่ แถมกลิ่นน้ำหมากของย่าก็ไม่หอมเอาเสียเลย เธอจึงเอามือปิดจมูกและหันไปมองคุณแม่ของเธอเพื่อขอความช่วยเหลือ

 

“หนูไปตากผ้าก่อนนะคะแม่ ซักไว้แล้ว ยังอยู่ในเครื่องอยู่เลย”  ลูกสะใภ้พูดเสร็จก็เดินไปที่ระเบียง จัดการตากผ้าที่ซักไว้เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา
“ดูสิ ย่าเย็บเสื้อมาให้หลานตั้ง 3 ผืนแน่ะ สีสวยๆทั้งนั้นเลย”
นางหยิบเอาเสื้อสีเขียวสีแดงสดที่เย็บกับมือของตัวเอง มันเป็นเสื้อที่ดูเชยเสียเหลือเกินกับยุคสมัยนี้  หลานสาวรับเอาไปอย่างขอไปที เธอคิดในใจ จะทำยังไงกับเสื้อทั้ง 3 ตัวนี้ดี
เธอกำเสื้อผ้าเดินไปหาคุณแม่ที่ระเบียง “หาอะไรมาซับน้ำให้แม่หน่อยสิ น้ำหกเลอะหมดแล้ว”  แม่ของเธอเอ่ยขึ้น
เด็กหญิงยิ้มในใจ จากนั้นก็เอาเสื้อผ้าที่ย่าเย็บมาให้ลงไปเช็ดน้ำที่หกเลอะอยู่กับพื้น   เมื่อแม่ของเธอเห็นดังนั้น ก็หัวเราะชอบใจในสิ่งที่ลูกสาวทำ เพราะเธอก็เห็นว่ามันไม่เห็นจะสวยอะไรเลย ใส่ไปก็อายชาวบ้านเขา

 

หลังจากอาบน้ำและทานข้าวเย็นกันเสร็จ ทุกคนต่างมานั่งที่ห้องรับหน้าทีวีเพื่อดูข่าวกัน

 

คุณย่าผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ เดินไปที่ระเบียงเพื่อชมต้นไม้ใบหญ้านอกบ้าน แล้วสายตาของนางก็ปะทะกับเสื้อผ้าที่มอบให้หลานสาวเมื่อหัวค่ำ กลายเป็นผ้าเช็ดพื้นไปเสียแล้ว นางยืนนิ่งไปนานสองนาน

นางเดินตาแดงจากระเบียงมาที่ห้องรับแขก   “หลานย่า เสื้อ 3 ตัวที่ย่าเอาให้หนูเมื่อหัวค่ำ ย่าขอโทษด้วย ที่จริงเสื้อ 3 ตัวนั้นเป็นของย่าเอง เสื้อที่ย่าตั้งใจเย็บให้หนูย่าหยิบมาผิด ลืมไว้ที่บ้านย่าโน้นแน่ะ”
“จริงเหรอคะคุณย่า มิน่าละ หนูก็ว่า ทำไมมันดูแก่จังเลย” พูดเสร็จก็หันไปหัวเราะกับแม่ของเธอ

 
ผู้เป็นพ่อพอจะเดาเหตุการณ์ออก จึงนิ่วหน้าด้วยความไม่พอใจ เมื่อนางพูดเสร็จ ก็เดินไปที่ระเบียงอีกครั้ง จากนั้นก็หยิบเอาเสื้อทั้ง 3 ตัวขึ้นมาซักและตากไว้ที่ระเบียนั้น

 

วันรุ่งขึ้น หญิงชราจึงหยิบเอาเสื้อหนึ่งตัวขึ้นมาสวม แต่มันแสนจะน่าขัน เพราะใครๆก็ดูออกว่ามันไม่น่าใช่เสื้อของนาง เพราะมันคับผิดรูปที่จะเป็นเสื้อของนาง

 
เย็นวันนั้นนางจึงบอกกับลูกชายว่าพรุ่งนี้นางจะกลับบ้านนอก นางบอกว่าเป็นห่วงหมูหมาที่บ้าน ไม่มีใครดูแล   “แกอยู่ที่นี่สุขสบายดี แม่เห็นแม่ก็หมดห่วง”

 

หลายเดือนต่อมา ในวันที่เป็นวันเกิดของเขา ภรรยาและลูกสาวได้นำของขวัญมามอบให้แก่เขาด้วยความปิติยินดี
ลูกสาวมอบหมวกใบสวยให้คุณพ่อ ส่วนภรรยามอบเน็คไทเป็นของขวัญให้แก่เขา
เมื่อเขารับของขวัญจากภรรยาและลูก เขาหยิบมาพิจารณาสักครู่   “ทำไมมันน่าเกลียดอย่างนี้!”  จากนั้นเขาก็ปามันลงในถังขยะ
“คุณพ่อ!” ลูกสาวร้องเสียงหลง “ทำไมคุณพ่อไม่ถนอมน้ำใจหนูกับแม่เลยคะ?”
“อ๊าว นี่ลูกก็มีความรู้สึกเหมือนกันเหรอ? ลูกเคยเคารพคนอื่นด้วยเหรอ?”

 

เขาหันมาเผชิญหน้ากับภรรยา  “ผมถามคุณหน่อย คุณไม่มีพ่อแม่เหรอ?  คุณรู้จักคำว่าเคารพคนแก่ไหม?”
“คุณย่าอุตส่าห์เย็บเสื้อให้ลูก  ลูกกลับตอบแทนน้ำใจของคุณย่าด้วยการเอาเสื้อที่ย่าให้ไปเป็นผ้าซับน้ำ  ลูกรู้ไหมว่ากว่าที่ย่าจะเก็บออมเงินซื้อผ้ามาเย็บให้หนู ย่าต้องอดกินอดใช้อะไรบ้าง?   ผ้าปูที่นอนของย่าผืนนั้น ย่าของลูกใช้มาเป็น 10ๆปีแล้ว ย่ายังไม่ยอมซื้อผ้าผืนใหม่มาเปลี่ยน แต่..ย่ากลับกล้าซื้อผ้าที่ย่าคิดว่าแพงที่สุดมาเย็บเสื้อให้ลูก ย่าเย็บเองกับมือ

ลูกรู้ไหมเข็มปักมือย่าไปกี่ครั้ง? ย่าไม่ใช่แม่ของลูก ลูกก็ไม่ต้องถนอมน้ำใจเหรอ? อุตส่าห์เย็บเสื้อให้หลาน กลับถูกหลานและสะใภ้รังแก ยังเก็บมาซักแล้วเอามาใส่เอง ถ้าเป็นคุณกับลูก คุณจะทนเหมือนที่แม่ของผมทนได้ไหม?”

…………………………
บุตรธิดาไม่รู้ความ เป็นความผิดของ..พ่อแม่
การสั่งสอนกล่อมเกลาบุตรหลานเป็นสิ่งสำคัญ อย่าสอนให้ลูกโตมาแล้วกลายเป็นคนที่สังคมรังเกียจ
มีเงินแล้วยังไง?

ไม่ต้องเคารพคนอื่นหรืออย่างไร?
สุภาษิตจีนกล่าวไว้… “เพียงหนึ่งสิ่งที่เราต้องใช้ อาศัยร้อยคนตระเตรียม”
คุณพ่อคุณแม่ทั้งหลาย จงสอนให้ลูกรู้จักเคารพคืนอื่น เด็กที่รู้สำนึกคุณ จะเสียหายได้อย่างไรกัน!

นุสนธิ์บุคส์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 27/08/2016 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,203,121 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: