AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

ข้อดี ข้อเสีย

img_8472

ข้อดีและข้อเสีย

เศรษฐีผู้หนึ่ง ต้องการแบ่งสมบัติให้กับลูกทั้งสาม แต่ไม่รู้จะให้เกณฑ์อะไรมาตัดสิน เพราะลูกทั้งสามต่างก็ดูแลเขาเป็นอย่างดี
“เจ้าจงนำกระดาษสามแผ่นนี้ไปเขียนแล้วมาส่งพ่อพรุ่งนี้เช้า แผ่นที่หนึ่งเขียนข้อดีของตัวเอง แผ่นที่สองและสามเขียนข้อเสียของอีกสองคน แต่จะต้องให้อีกสองคนเซ็นยอมรับในกระดาษข้อเสียของเขาด้วย”
เมื่อลูกชายทั้งสามรับกระดาษมา ก็พากันออกจากห้อง จากนั้นต่างคนต่างก็เข้าห้องของตัวเอง ลงมือทำตามที่พ่อสั่ง
เช้าวันรุ่งขึ้น พี่น้องสามคนก็มารวมตัวกันอยู่ในห้องทำงานของผู้เป็นพ่อ
“ใครจะยอมเซ็นให้นาย นายเขียนข้อเสียของพี่ซะมากมายขนาดนั้น!”  ผู้เป็นพี่ชายเอ่ยขึ้น
“ผมก็ไม่ยอมเซ็นให้พี่เหมือนกัน พี่ก็เขียนข้อเสียของผมซะเต็มหน้ากระดาษเลย!”
ผู้เป็นพ่อมองไปที่ลูกชายคนเล็กที่เอาแต่นิ่งเงียบ  “เล็กทำไมเงียบไปล่ะลูก พี่ๆเขาไม่ยอมเซ็นให้หรือไง?”
“เปล่าครับพ่อ พี่ใหญ่และพี่กลางต่างก็เซ็นให้ผมเรียบร้อยแล้วครับ”

เศรษฐีได้ฟังก็รู้สึกประหลาดใจ   “ไหนเอามาให้พ่อดูสิ?”
ลูกชายคนเล็กนำกระดาษเปล่าสามแผ่นที่มีลายเซ็นของพี่ชายทั้งสองและตัวเองเซ็นกำกับไว้แล้วยื่นให้ผู้เป็นพ่อดู
“ทำไมมันเป็นกระดาษเปล่าทั้งสามใบล่ะลูก?”
“เล็กคิดว่าเล็กไม่มีข้อดีอะไรเลย เล็กมีแต่ข้อเสีย ก็เลยไม่กล้าเขียนอะไรลงไปในกระดาษข้อดีของตัวเอง  ส่วนของพี่ใหญ่และพี่กลาง เล็กก็คิดว่าพี่ทั้งสองไม่มีข้อเสียอะไร ก็เลยไม่ได้เขียนลงไปเช่นกัน พอเอาไปให้พี่ๆเซ็น พี่ๆก็ยอมเซ็นให้เล็กทันที่ครับพ่อ”
ผู้เป็นพ่อยิ้มให้กับลูกชายคนเล็กด้วยความพึงพอใจ

และเมื่อเศรษฐีรับเอากระดาษของลูกชายคนโตและลูกชายคนกลางมาดู เขาถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่  เพราะ…

ข้อดีที่คนพี่เขียนลงในกระดาษของตัวเอง กลับกลายเป็นข้อเสียของพี่ที่น้องเขียนลงในกระดาษของตัวเอง

ข้อดีของผู้เป็นน้องที่เขียนลงในกระดาษของตัวเอง กลับกลายเป็นข้อเสียของน้องที่พี่ลงในกระดาษของตัวเอง

เมื่อเห็นลูกชายทั้งสองต่างไม่ยอมลดราวาศอกให้แก่กัน ผู้เป็นพ่อจึงได้เอ่ยขึ้นว่า
“แล้วเล็กพอจะมีอะไรช่วยแนะนำพี่ชายทั้งสองของเล็กไหม ดูสิ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครยอมเซ็นให้ใคร”
“เล็กว่า ให้พี่เซ็นแผ่นที่เป็นข้อเสียของตัวเองก่อน อีกฝ่ายจึงจะยอมเซ็นแผ่นที่เป็นข้อดีของเราครับพ่อ”
เมื่อพี่ชายทั้งสองได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกพอใจในคำแนะนำของน้องเล็ก ต่างก็ยินยอมเซ็นชื่อในกระดาษข้อเสียที่ฝ่ายตรงข้ามเขียน
เมื่อผู้เป็นพ่อพิจารณากระดาษที่ส่ง สองใบของลูกชายคนเล็ก มีเวลากำกับไว้ว่า…..10:30น.
ส่วนอีกแผ่นหนึ่งเซ็นกำกับเวลาไว้ว่า….10:31น.
ส่วนของลูกชายอีกสองคน กลับเป็นเวลา 10:30น. ของอีกวันหนึ่ง ซึ่งต่างกันถึง 24ชั่วโมง

ผู้เป็นพ่อได้มอบจดหมายให้ลูกชายทั้งสาม ข้างในมีกระดาษแผ่นหนึ่งพร้อมข้อความที่เขียนไว้ว่า
“การที่จะให้คนอื่นยอมรับในข้อดีของตัวเองนั้นง่ายมาก นั่นก็คือ  ยอมรับให้ข้อเสียของตัวเองก่อน ข้อดีจึงมีโอกาสเจริญงอกงาม
การที่จะให้คนอื่นยอมรับในวิธีการของตัวเองนั้นง่ายมาก นั่นก็คือ คำนึงถึงความรู้สึกของคนอื่นก่อน อย่าเอาความรู้สึกของตัวเองเป็นที่ตั้ง”

…..
นุสนธิ์บุคส์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 04/02/2017 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,506,183 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,506,183 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 87 other followers

สถิติบล็อก

  • 3,506,183 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: