AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

เคารพเขา..เขาเคารพตอบ

 

  • .
    .
    ปราชญ์เมิ้งจื้อกล่าวว่า “รักเขา…เขารักตอบ เคารพเขา..เขาเคารพตอบ”
    .
    ประโยคข้างต้นย้ำเตือนว่า….การให้ความเคารพผู้อื่นมีความสำคัญเพียงใด
    .
    หากคุณเข้าใจผู้อื่น เคารพผู้อื่น
    คุณย่อมได้รับความเข้าใจและความเคารพจากผู้อื่นเป็นทวีคูณ
    .
    ความเคารพ คือ คุณธรรมอย่างหนึ่ง
    เคารพลูกค้า คือ หน้าที่อย่างหนึ่ง
    เคารพคู่อริ คือ ความใจกว้างอย่างหนึ่ง
    เคารพทุกผู้คน คือ จริยาอย่างหนึ่ง
    .
    ไม่มีเหตุผลใดที่เราจะต้องมองไม่เห็นหัวของคนอื่น และ
    ไม่มีคุณสมบัติใดที่เราต้องทำลายศักดิ์ศรีของคนอื่น
    .
    หากเราสู้คนอื่นไม่ได้ ไม่ว่าจะด้านใดก็ตาม เราก็ไม่ควรที่จะน้อยเนื้อต่ำใจหรือเกิดจิตริษยา
    เพื่อทดแทนความภาคภูมิใจในตนเอง มีเพียงฝึกเคารพในผู้อื่น จึงได้รับการเคารพตอบจากผู้อื่น
    .
    ที่จริงแล้ว เคารพผู้อื่น ก็คือ. เคารพในตัวเอง
    .
    .
    ขอทานผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าเหม็นสาบคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านขายเค้กชื่อดัง. ลูกค้าคนอื่นต่างพากันเบือนหน้าหนี บ้างก็เอามือปิดจมูก บ้างก็แสดงออกถึงความรังเกียจอย่างเปิดเผย.
    .
    ขอทานยื่นเงินให้เถ้าแก่พร้อมพูดขึ้นด้วยเสียงอันเบาว่า.. “ผมขอซื้อเค้กชิ้นเล็กที่สุดชิ้นนั้นครับ”
    .
    เถ้าแก่เปิดตู้แล้วก็หยิบเค้กก้อนนั้นใส่ลงไปในกล่อง จากนั้นก็ใส่ถุงแล้วยื่นให้ด้วยท่าทางอ่อนน้อม.. “ขอบคุณที่ใช้บริการครับ วันหลังเชิญใหม่นะครับ”
    .
    ลูกค้าและหลานชายของเถ้าแก่ต่างพากันประหลาดใจ รวมถึงชายผู้เป็นขอทานที่รู้สึกประหลาดใจในสิ่งที่เถ้าแก่ร้านนี้ปฏิบัติต่อเขา
    .
    ขอทานรับถุงเค้กมาพร้อมเงินทอน แล้วก็เดินออกจากร้านไปด้วยจิตใจที่อิ่มเอิบ เพราะเขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติเช่นนี้จากใครมาก่อน
    .
    “ปู่ครับ ทำไมปู่ต้องทำตัวนอบน้อมกับขอทานอย่างนั้นล่ะครับ?” หลานชายเอ่ยขึ้น
    .
    “แม้เขาจะเป็นขอทาน แต่เขาก็คือ..ลูกค้าของเราคนหนึ่ง ปู่เชื่อว่าเขาต้องออมเงินมาหลายวันเพื่อที่จะซื้อเค้กราคาแพงของร้านเรา หากปู่ไม่บริการเขาเยี่ยงปฏิบัติต่อลูกค้าท่านอื่น ก็เท่ากับเหยียบย่ำในน้ำใจทั้งๆที่เขาก็เป็นหนึ่งในผู้มีอุปการะคุณของร้านเรานะสิ”
    .
    “ถ้าอย่างนั้น ทำไมปู่ไม่ให้เค้กเขาไปฟรีๆ ปู่จะเก็บเงินเขาทำไมล่ะ?” หลานชายอดสงสัยไม่ได้
    .
    “ก็เพราะวันนี้เขามาในฐานะลูกค้า เขาไม่ได้มาขอทานนะสิ!”
    .
    “หากวันนี้ปู่ไม่รับเงินจากเขา ก็เท่ากับดูกถูกเขา ก็เท่ากับทำลายศักดิ์ศรีของเขา เขาจะถือเค็กออกจากร้านไปด้วยความอาย
    จงจำไว้นะ ต่อให้ลูกค้าของเราจะเป็นขอทาน เราก็ต้องเคารพเขา เพราะที่เรามีกินมีอยู่ในทุกวันนี้ ล้วนได้มาจากลูกค้าทุกคน”
    .
    หลานชายพยักหน้าอย่างเข้าใจ รวมทั้งลูกค้าคนอื่นที่ยืนฟังด้วยความซึ้งใจ
    …..

ความเคารพ คือ ความกล้าหาญ และเป็นปัญญาอีกอย่างหนึ่งเช่นกัน
ความเคารพ ไม่ได้เป็นเพียงมารยาทในสังคม แต่เป็นทั้งการดูแลและความเอาใส่ใจต่อผู้อื่น
ไม่ว่าจะเป็นคนที่คุณชอบหรือคนที่คุณชัง
ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือเป็นศัตรู
เพราะเมื่อใจกว้างหนึ่งศอก ทางเดินย่อมกว้างขึ้นอีกหนึ่งวา

…..
ตอนหนึ่งจากหนังสือ ณ สติปัญญา
#นุสนธิ์บุคส์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 30/05/2017 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 98 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,066,071 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 98 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,066,071 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 98 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,066,071 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: