AC127 : https://ac127.wordpress.com/

คุณยุ้ย – อัมพิกา (หาญพานิช) ศิริสุวัฒน์

พินัยกรรม…อวัยวะ

ขณะที่ผมเขียน Status อยู่นี้
ผมมีสติสัมปชัญญะครบถ้วนสมบูรณ์ทุกประการ

ปัน…

พ่อเขียนไว้เผื่อวันที่ลูกโตและอ่านหนังสือออกนะ

พ่อมาช่วยงานสภากาชาดได้สักพักละ. เพื่อชวนให้คนมาบริจาคอวัยวะ

เกือบ 4 เดือน ที่พ่อตระเวนคุยกับเจ้าหน้าที่ที่เขาทำงานตรงนี้
ได้คุยกับคนไข้ที่เขาทุกข์ทรมานจากการเจ็บป่วย รอปลูกถ่ายอวัยวะพ่อก็เลยคิดว่า….ก่อนที่พ่อจะไปโน้มน้าวคนอื่นให้เขายอมบริจาคอวัยวะ. พ่อในฐานะคนคิด พ่อควรต้องเริ่มก่อน

แต่การบริจาคอวัยวะ มันไม่เหมือนการบริจาคอื่นๆนะ

ไม่เหมือนยังไง ปันคงสงสัย คือ อย่างนี้ เวลาพ่อบริจาคเลือด พ่อก็เดินไปบอกเขาว่าอยากบริจาคเลือด เขาก็เอาเลือดของพ่อไปช่วยคนได้เลย. หรือเวลาพ่อเอาเงินหรือของไปบริจาค พ่อก็แค่เอาของไปให้ ควักเงินใส่ตู้ได้ทันที

แต่สำหรับการบริจาคอวัยวะ คนที่ตัดสินใจ คือ ญาติ
พ่อกับอาเม้งเลยได้ไอเดียว่าจริงๆแล้วการบริจาคอวัยวะที่ดีที่สุด ได้ผลที่สุด ทำง่ายที่สุด ก็คือ การบอกญาติ. ไม่ต้องไปทำบัตรที่กาชาดหรอก

พ่อเลยต้องทำพินัยกรรมนี้ไว้เพื่อบอกลูกว่า… ถ้าวันนึงพ่อเกิดเป็นอะไรไป แล้วหมอเขาบอกลูกว่าพ่อสมองตาย จะด้วยสาเหตุอะไรก็แล้วแต่ ตอนนั้นพ่อคงลุกขึ้นมาบอกปันไม่ได้แล้วว่า..พ่ออยากบริจาคอวัยวะ

ยังไง ปันก็คุยกับแม่ แล้วช่วยทำตามความต้องการของพ่อด้วยนะลูก

งานนี้เป็นงานที่พ่อ อยาก ทำมานานแล้ว. ขณะเดียวกันมันก็เป็นงานที่ ยาก มากๆด้วย. เพราะมันมีความละเอียดอ่อน และประเด็นซับซ้อน. ต้องระวังความรู้สึกของหลายคนหลายฝ่ายที่เกี่ยวข้อง. รวมถึงมีหลายเรื่องที่ต้องสื่อสาร

พ่อจึงพยายามทำหนังให้เข้าใจความรู้สึกของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ให้ได้มากที่สุด. ไม่ว่าจะเป็น
– ญาติที่เพิ่งสูญเสียคนรักที่กำลังนอนรอความตายอยู่ตรงหน้า
– คนที่ทุกข์ทรมานจากการรอการปลูกถ่ายอวัยวะมาเป็นระยะเวลานาน
– และเจ้าหน้าที่ที่ต้องเดินเข้าไปอธิบายญาติ เพื่อให้ญาติยินยอมบริจาค แต่ก็ต้องจบลงด้วยคำปฏิเสธเกือบทุกครั้ง

ต้องขอบคุณ น้าเต๋อ นวพล ผู้กำกับที่พ่อรอเวลาที่จะทำงานด้วยมาตลอด. น้าเต๋อโคตรเก่ง พ่อเรียนรู้หลายอย่างจากการทำงานกับคนเก่งๆคนนี้. ที่สำคัญสุภาพและใจดี รับฟังความคิดเห็นของคนอื่น แต่ก็เข้มแข็งและชัดเจนในจุดยืนของตัวเอง

จริงๆแล้ว เป็นไอเดียของน้าเต๋อที่อยากถ่ายทอด ความรู้สึกของคนทั้ง 3 ฝ่าย ให้คนดูได้เข้าใจถึงความรู้สึกและเหตุผลของแต่ละคนโดยทิ้งท้ายให้คนดูเป็นคนตัดสินใจเอง

จุดเริ่มของงานนี้จริงๆแล้วเกิดจากน้ากุ๊ก(ภรรยาน้าเม้ง) คนที่ชวนพ่อไปรู้จักกับ True ที่เขากำลังหาคนมาช่วยทำโครงการนี้อยู่พอดี

อีกคนที่พ่อจะไม่พูดถึงไม่ได้คือ น้าเจน โปรดิวเซอร์ คนสวย(คนที่ซื้อรองเท้าไดโนเสาร์มาฝากปันจากอเมริกาไง). ที่มาช่วยพ่ออย่างเต็มที่ ช่วยจนป่วยเลย

น้าเม้งที่นั่งคิดงานนี้มาด้วยกันกับพ่อ
น้าชลิตที่แวะมาช่วยออกความเห็นดีๆหลายเรื่อง
น้าบอม ที่มาช่วยตัดงานที่บ้านเราจนดึกดื่น
น้าไลลาที่ช่วยประสานงานและทำทุกอย่างเพื่องานนี้ ข้อความในเวบไซต์น้าไลลาก็เขียนเอง เขียนจนขาเจ็บเลย
น้าจอย น้าบูน่า และน้าอีกหลายน้าที่พ่อไม่ได้พูดถึงที่มาช่วยงานนี้

พ่อฝากปันไว้เท่านี้นะลูก. และหวังว่าผลบุญจากการทำประโยชน์ของพ่อครั้งนี้จะส่งถึงปันและแม่

รักลูกเสมอ

 

http://www.บริจาคอวัยวะด้วยการบอกญาติ.com
#พินัยกรรมอวัยวะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 06/06/2017 by in เรื่องดีๆ มีไว้แบ่งปัน.

นำทาง

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 95 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,004,719 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 95 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,004,719 hits

หมวดหมู่

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 95 other followers

สถิติบล็อก

  • 4,004,719 hits

หมวดหมู่

%d bloggers like this: